Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 maart 2018, om 02:38 uur
Bekeken:
177 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
39 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Donkere nacht"


Het is nacht. Een stille nacht, zoals elke nacht. Ik hoor om me heen diverse geluiden. Links van mij hoor ik het gesnurk van mijn moeder, boven mij hoor ik zacht gebrabbel van mijn kleine zus in haar slaap. Achter mij hoor ik de regendruppels tegen de ramen van mijn kamer aan kletteren. Zachte tikjes tegen het raam, geleidelijk naar beneden glijdend. Ik kijk om me heen, mijn kamer is donker. Pikkedonker. Ik kijk naar het plafond, geconcentreerd op de geluiden om me heen. Ik deel mijn kamer met 3 anderen, mijn moeder en mijn twee zusjes. In totaal 4 personen aanwezig in deze kamer, maar toch voel ik me alleen. Dat zou haast gek klinken, vind je niet? Ik voel me alleen, en niks dat dat gevoel minder kan laten doen. Zo alleen, zo onbegrepen. Mijn gedachtes razen door elkaar heen. Zoveel gedachtes, en dat voor een klein paar hersens. Zo alleen, koud bibberend onder de dekens van mijn bed. Ik denk aan de leuke momenten van mijn jongere jaren. Toen ging alles nog zo makkelijk. ‘Ben ik gelukkig?’, vraag ik mezelf af. Zoveel stress, zoveel pijn, zoveel verdriet. Het maakt me kapot. Helemaal kapot. Elke dag weer. Het voelt alsof je door een tunnel loopt, maar steeds geen uiteinde ziet. En ja, elke tunnel heeft een uiteinde, maar waar blijft mijn uiteinde? Ik voel me gebroken, misschien wel in 1000 stukjes. Ik schreeuw van binnen, maar niemand die het hoort. Ik ga kapot van binnen, maar niemand die het ziet. Ik zou zo graag weer een dag willen genieten, een dag weer kunnen lachen. Ookal is het één seconde van die hele dag, ik zou er alles voor overhebben. Ik wil me geliefd voelen, meerwaardig voelen, gelukkig voelen. Ik wil me weer mezelf kunnen voelen. Hier zit ik dan, tranen rollend over mijn wangen heen. Kijkend de duisternis van mijn kamer in, wachtend tot de nacht voorbij is. ‘Zou morgen die ene seconde geluk voorbij schieten?’. Dezelfde vraag, al 3 jaar, elke nacht.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

zielig

Geplaatst op: 2018-04-09 11:31:55 uur