Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
25 februari 2018, om 10:41 uur
Bekeken:
194 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
67 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een natie die vreemde leer binnen haalt, zo zegt de Schrift 2"


Een natie die vreemde leer binnen haalt, zo zegt de Schrift, verdwijnt vanzelf. Het zijn allemaal maatschappelijke ontwikkelingen die mij somber stemmen (deel 2)
februari 25, 2018

Krijgt uw werk om die reden nog wel voldoende erkenning?

Mijn boeken en schilderijen, maar ook de fotos  van de laatste tijd roepen de schitterendste reacties op. Neemt u van me aan dat ik daar met verbazing kennis van neem. Maar wat ik érg vind, dat begint werkelijk pijnlijk te worden, is dat ik nooit een literaire of beeldende kunst prijs heb gekregenof  zal krijgen omdat ik niet de juiste vrindjes hebt.

Die prijzen hadden me al veertig jaar geleden massaal moeten toekomen.

Voor titels die ik uitbreng, nu al tegen de honderd sinds 2009. Het is echt te gék voor woorden. Ik heb wel een keer in de jury van de Amsterdamse gemeente aankopen  gezeten. En terecht. Ze zeiden: die Fred van der Wal is zo’n lastpost, we zullen hem eens in de jury benoemen dan zingt ie wel eeen toontje lager en huilt mee met de wolven..

Ach, erkenning zet op zichzelf geen zoden aan de dijk. Een andere aankoopcommissie waar William Lindhout in zat en een zeker D.M. keurde een ankoop goed om een uur later de aankoop af te keuren. Ach, de collegaatjes, het zijn beinvloedbare piepeltjes. Ik heb er geen hoge pet van op en geen vrienden onder Alleen, wat die prijzen betreft, er zijn tegenwoordig zulke interessante bedrágen aan verbonden. Dus ik voel me echt heel erg tekort gedaan. Maar goed, ik ben in het literaire en beeldende kunstenaarsplantsoen natuurlijk ook altijd de vreemdeling geweest die weigert gebukt door andermans poorten te gaan met een strop om zijn nek. Om over links draaiende melkzure jufforuwen maar te wijgen. Dáár heb ik echt niks mee. Nee, dan die VVD vrouwen op het jaar congres op kittige hakjes en gehuld in mantelpakjes met een parelketting om het nekje. Helmaal mijn pakkie an..Zie ze eens olijk dansen opdie vrolijke klanken van een dixielandorkestje.Je weet niet wat je mee maakt. Zo lang de naad van hun nylons maar recht zit hebben ze mijn zegen.

Fred van der Wal hoort nergens bij, voelt ook geen verwantschap met een bepaalde generatie?

‘Ik had wel een paar culturele bloedgabbers, maar die zijn dood. De ene lag op een bankje in het Vondelpark daar vlak bij de muziektent vlak aan het water, een van de nachten dat het daar streng vroor. Min negentien. Net een graad Celsius teveel. Die is gewoon doodgevroren. Een prima dood overigens. Niets  op aan te merken. De ander was de dichter. Ex-gereformeerd. Kwam uit de provincie en studeerde kort Nederlands in Amsterdam. Die zou gek zijn geweest, bekeerde zich tot de Islam en spoot heroine  volgens de goegemeente. Nou, ze begrepen er alles van. De één reed op de snelweg en keek te veel naar de lucht en zei: hé, de vogels zijn op trektocht. En dan gingen ze. Hemelen. Alles goed en wel; zo lang ik er niet naast zit. en lulde hij zichzelf bij een familie ex-pats in de Bourgogne naar binnen. Daar sliep hij dan en pakte de huisvrouw. Hij had het uit dien hoofde reuze gezellig . En als de vogels weer terugkwamen, zei hij: wat nu, aju paraplu, en veranderde in een talentvolle auteur/kunstschilder om zich op te sluiten in zijn atelier. Voor zo lang als het duurde.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.