Gegevens:

Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
23 februari 2018, om 14:16 uur
Bekeken:
237 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
62 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"LEEGLOOP"


    LEEGLOOP

 

Ik zit nu al zeker een kwartier ontgoocheld te staren naar de prop papier voor me. Ik kan eigenlijk nog steeds niet bevatten, laat staan geloven, wat er de laatste uren is gebeurd .

 

Het ging mis bij het laatste vel, dat uit mijn printer rolde. Het laatste van zes pagina’s , dus ruim het door mijzelf gestelde dagelijkse quotum. Ik ben een redelijk succesvol schrijver. Ik probeer twee boeken per jaar te schrijven en daarom verplicht ik mijzelf tot een minimale dagproductie van 5 pagina’s. Ik werk, zoals de meeste schrijvers, vrij methodisch: het globale idee, uiteengerafeld  tot een schema en vervolgens beetje bij beetje ingekleurd. Het type werk, dat ik produceer omschrijf ik zelf als ‘mysterieproza’. Ik vertoef inhoudelijk  ergens tussen Dan Brown en Stieg Larsson. De intrige in mijn werk heeft niet dat duizelingwekkende achtbaankarakter van Brown en is ook weer niet de uitgewalste pizza van Larsson.

Mijn meest productieve uren zijn die van de late ochtend tot de vroege middag en dat was vandaag dus ook zo. Ik loop tegen het eind van het voorlaatste hoofdstuk en daarom liet ik nog een paar venijnige vraagtekens vallen om in het slothoofdstuk met nog wat extra ontploffende oplossingen en antwoorden te kunnen toeslaan.Met zes pagina’s was ik redelijk productief en ik besloot , na lezen en correctie  te gaan printen. Bij de laatste pagina verscheen de irritante melding ‘papier aanvullen’. Ik moest een nieuw pak aanbreken. Ik krijg dit papier vaak gratis van de overbuurman, die werkzaam is bij een papierfabriek. Het personeel mag de afgekeurde produkten meenemen. Zo ook dit pak, er zat een rafelig gat aan de voorzijde.  Ieder weldenkend mens zou daar een nieuw omslagpapier omheen doen, maar zo werkt dat kennelijk niet in het proces van de grootproducent.Na enig omslachtig gereutel begon de printer weer kreunend zijn werk te doen en de laatste pagina werd afgeleverd in het opvangbakje. Tijd voor wat frisse buitenlucht…

 

Terug na een korte wandeling, er stond een guur windje,  kwam net mijn vrouw aanrijden met de dagelijkse boodschappen. Ik hield de deur voor haar open.

“ Al uitgeschreven ?”

“Ja, het ging vlotjes vandaag”.

“Kijk je zometeen even naar de uitslagen van de staatsloterij ?”

Met een verse kop koffie slofte ik naar mijn werkkamer. Mijn vrouw had, min of meer tegen mijn principes, een staatslot gekocht. De laatste weken werd via alle doorgaande wegen van medialand op grootscheepse wijze een appél gedaan op de hebzucht van de mens. Nog nooit was de prijzenpot zo rijk gevuld en de jackpot zo hoog . Onder deze druk was mijn vrouw bezweken en enigszins beschroomd toonde ze enige dagen geleden ‘ons lot’.

Ik had het nummer op het aantekenvel naast mijn computer geschreven: EA 087606.  Jackpot: ja

Terwijl ik de webpagina van de staatsloterij intikte, viel mijn blik op mijn vers geprinte pagina’s.Er was weer eens iets mis gegaan na dat ‘papier aanvullen’. De marges van de laatste pagina waren veel te groot. Zowel links en rechts, als boven en beneden. Ook midden op de pagina klopte het niet. De letters stonden te dicht op elkaar, ja zelfs half in elkaar gedraaid. Zo bont had deze kloteprinter het nog nooit gemaakt. Zou dit een ultieme wraakactie zijn voor al die vervloekingen, die ik hem in de loop der tijden naar de printerkop geslingerd had ? Het leek erop. ‘De wraak van de printer’. Het zou zomaar een nieuwe titel kunnen zijn… 

De staatsloterij was onbereikbaar. Kennelijk wilde heel Nederland weten, of ze al in de Quote500 waren beland. Ik besloot het later nog eens te proberen.

Ik keek nog eens naar het vel papier Dat was zo niet leesbaar, de letters stonden op elkaar gepropt en in het midden was het al helemaal een zootje.Deze pagina moest ik toch echt opnieuw printen. Na veel gekreun en gezoem kwam het apparaat op gang en begon aan zijn werk. Nou, dat viel mee, nette bladspiegel, alle marges goed, niks op aan te merken. Gelukkig.

 

Ik pakte toch maar weer eens de misdruk. Wonderlijk. Ik zag nu pas, dat ook de regels niet recht waren, maar in een vage kromming over het blad liepen.  Het leek bijna , of ze om het middelpunt waaierden. En dat middelpunt was een bal van samengeklonterde letters. Dat was mij daarvoor ook niet zo opgevallen. Nee, dit was echt niet leesbaar.

 

“En ?? Mijn vrouw stak haar hoofd om de deur.

“De site is overbezet. Ik probeer het zometeen nog wel eens”

 

Toen ik een kwartier later mijn werkkamer weer binnenkwam viel mijn oog meteen op de misdruk. Hier klopte iets niet. Het leek wel, of de tekst was gekrompen. Waren eerst de marges te ruim, nu stond er nog maar een vierkantje tekst midden op de pagina. Die letterklont in het midden was inmiddels een dikke zwarte stip. Daar waren geen afzonderlijke letters meer in te herkennen.

 

 

 

 

 

 

De tekst was aan het verdwijnen !!! De vage kromming in de regels was nu een duidelijke spiraal met die zwarte vlek als middelpunt. De letters en de regels werden naar het middelpunt gezogen, zoals water, dat wegloopt in een afvoerputje, maar dan zo langzaam, dat het met het blote oog niet zichtbaar was. Dit kon toch niet. Werd ik gek ?? Ik pakte het plastic meetlatje op mijn bureau en mat de nog overgebleven tekst. Ik zou de misdruk nu wetenschappelijk in kaart gaan brengen. Het restant tekst was nu 93 mm hoog en 87 mm breed. Eens zien, hoe snel de ‘krimp’verliep.

Intussen waagde ik weer een poging om de site voor aanstormende miljonairs te openen, maar vergeefs. Ik had de misdruk een stukje verder opzij gelegd om hem enigszins uit het zicht te hebben. Misschien gebeurde er niets, als ik er al te actief naar zat te loeren…

Ik googlede wat zinloos rond, tot er een kwartier verstreken was en ik de overgebleven tekst kon opmeten:  68 bij 63 mm. Het was nu ook bijna niet meer mogelijk om nog afzonderlijke woorden te herkennen. De zwarte stip in het midden was een steeds grotere vlek geworden.

Hoe was dit mogelijk ?? Hier moest toch een verklaring voor zijn ! Ik hoorde mij al zeggen: “…en vervolgens liepen alle letters weg door het afvoerputje ”. Ik zou waarschijnlijk onmiddellijk gedwangbuisd afgevoerd worden naar de dichtstbijzijnde inrichting voor lieden in verwarde staat .

Of was ik misschien inderdaad niet goed snik aan het worden en werd ik langzamerhand het slachtoffer van mijn eigen broeierige hersenpan, na al die enigmatische spinsels, waarmee ik mijn boeken vulde. Maar ik had het toch opgemeten !!! Ik moest die stomende hersens maar eens wat laten afkoelen.

Toen ik na een half uurtje terug kwam, beende ik, met  mijn jas nog aan, rechtstreeks naar mijn werkkamer om te zien, wat ik al verwacht  had: het papier was leeg !  Alle woorden en letters verdwenen !! Ondanks, dat ik niet anders verwacht had, stond ik aan de grond genageld. Dit was toch niet  te verklaren, wat gebeurde hier ??…

Met een laatste restje twijfel en ongeloof besloot ik het blad verder te testen. Ik pakte een balpen en schreef  midden op de lege pagina: “wie dit leest is gek”. Ik weet niet , hoe ik er bij kwam om zoiets onnozels op te schrijven. Het stond er ineens. Nu eens kijken, wat er gebeurde. Dit was andere inkt, dus wie weet ??

Ik legde het vel weer uit het zicht en ging voor de derde maal op zoek naar staatsloterij.nl.. Eindelijk, de pagina opende. Laatste trekking. Kijk, een tientje op het eindcijfer, da’s mooi . Maar dan … ja …dan!  Letter voor letter, cijfer voor cijfer, wel 20 keer heb ik het gecontroleerd . Ik dacht werkelijk, dat ik gek werd. Maar het stond er echt:

Lotnummer  EA087606: ….tweehondervijftigduizend euro… !!! Twee-en-een-halve-ton !!!

Ik moet iets geschreeuwd hebben, want mijn vrouw kwam haastig aanlopen.

“Hier, kijk” Met mijn trillende vinger wees ik op het scherm ons lotnummer aan. “Dit zijn wij”.

“Weet je het zeker ?”stamelde mijn vrouw, “Laat zien, waar is het lot”.

“Ik had alleen het nummer hier opgeschreven, het lot heb jij nog ”

Mijn vrouw dacht na. “Ja, dat klopt,  waar heb ik dat ook weer gelaten ??”

Ik heb genoeg vertrouwen in mijn vrouw om te weten, dat ze zoiets op een goede plek legt en dat het stukje papier binnen een half uur tevoorschijn zou komen. Dus geen paniek.

Terwijl mijn vrouw ging zoeken, dwaalde mijn blik van het scherm naar het raadselachtige vel papier.

Blanco !! Ook de letters uit mijn balpen waren verdwenen !!

Mijn hoofd begon te gonzen. Hoeveel kan een mens op één dag hebben ?? Gebeurde dit wel echt ?? Was ik dit niet allemaal aan het fantaseren. Was dit niet een produkt van mijn op hol geslagen hersens ?? Afstand, ik moest afstand nemen. Afkoeling, dat was het. Voordat ik het wist, stond ik voor de derde keer, met mijn jas nog halfopen, buiten in de gure wind. Maar guur was niet het goede woord: fris en koel, dat leek er meer op…

Ik weet niet hoe lang ik buiten ben geweest, maar plots stond ik weer verkleumd in mijn eigen huis. Mijn vrouw kwam mij haastig tegemoet.

“Wat is er toch met jou? Waar kom je vandaan ? “

“Ik moest er even uit . Dit maak je niet elke dag mee. ! Heb je het lot gevonden? “

“Natuurlijk”.

“Gelukkig, waar is het ? “

“Ik heb het naast de computer gelegd”

Op dat moment gingen er in mijn kop 38 alarmbellen af. Naast de computer lag een ellendig stuk lettervretend papier !! Ik geloof, dat ik mijn vrouw tegen de muur heb gesmakt om in blinde vaart naar mijn werkkamer te rennen…

 

En nu zit ik hier, starend naar een prop papier. Ik kan het nog nauwelijks beseffen. Natuurlijk lag “ons lot” net op de meest noodlottige plek in huis.  Wat restte was 120 bij 83 mm. matglanzend, blanco papier, voorheen bekend als “Staatslot”…

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.