Gegevens:

Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
18 februari 2018, om 10:34 uur
Bekeken:
264 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
67 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Rood."


Het was drukker dan anders toen ik vrijdagmiddag laat mijn stamkroegje binnen wandelde. De tafeltjes waren goed bezet en voor de bar stonden mannen in strakke pakken druk met elkaar te praten. Door de luidspeakers zong André Hazes dat hij nog steeds naast een lege kruk zat. De barkeeper had me al opgemerkt en zoals altijd hoefde ik niks te zeggen, want hij wist waar ik voor kwam. Met m’n fluitje in mijn hand liep ik richting het tafeltje waar mijn vrienden zaten.


“Zo te zien heb jij een zware week achter de rug.” hoorde ik Bertus zeggen. Ik reageerde niet. Ondanks dat het weer ouderwets gezellig was, zat ouwe Willem er wat triest bij en zei niets. Ik zag dat hij in gedachten verzonken was. “Waar zit jij naar te staren?” vroeg ik hem. Eerst hoorde hij me niet, maar toen ik mijn vraag herhaalde zei hij: “Zou die man daar ook zoveel gezeik hebben als ik?” Terwijl hij dat zei, knikte hij met zijn ouwe hoofd in de richting van het tafeltje naast ons. Aan dat tafeltje zat een kale man op leeftijd, met tegenover hem een knappe vrouw met vuurrood haar. “Die rooie zijn vroeger allemaal gepest” zei ouwe Willem. “Nou zo te zien heeft zij er niet zoveel last van gehad. Volgens mij heeft ze het prima naar haar zin” antwoordde ik. “Dat is allemaal schijn jonge vriend. Die rooien hebben er allemaal iets aan over gehouden. Ik kan het weten”

 

“Wat kan jij weten Willem?” vroeg Koos. “Hij heeft het over mensen met rood haar en dat die vroeger zo gepest zijn” zei ik. Ouwe Willem begon nog droeviger te kijken dan hij al deed en ging verder: “Neem mijn vrouw Beppie. Ook zij heeft rood haar en óók zij is vroeger veel gepest. Ze had er zo’n last van, dat ze op een gegeven moment niet eens meer de straat op durfde. Ze is er zelfs voor bij een psychiater onder behandeling geweest, maar dat heeft niet geholpen. En ik maar zeggen dat ik haar rode haren mooi vond. Niets hielp. Ze geloofde me gewoon niet” Ouwe Willem gooide in één teug z’n ouwe borrel naar binnen en wenkte de barman voor een nieuwe. “Kom op ouwe.” zei de barman terwijl hij een nieuwe ouwe borrel op het tafeltje neerzette. “Je bent vandaag wel erg over de rooie.” Ouwe Willem keek de barman vernietigend aan en schudde z’n gerimpelde hoofd.

 

“En weet je wat ze nu weer hebben uitgevonden?” klaagde ouwe Willem verder. Iedereen zweeg en luisterden aandachtig. “Nou?” vroeg Koos nieuwsgierig. “ Wat hebben ze uitgevonden Willem?” “Een speciaal weekend voor roodharige mensen. Eens per jaar komen al die rooien in Breda bij elkaar en dan kunnen ze erover praten.” zei ouwe Willem. “Ook mijn Beppie wil daar naar toe en daar ben ik niet blij mee.” “Dat is toch prima?” zei Bertus. “Dat kun jij wel zeggen, maar nu komt het. Er zijn namelijk ook vrouwen die geen rood haar van hun zelf hebben en het hebben laten verven. Die hebben rood haar uit een potje, begrijp je wel?” “Dat zijn dus geen echte rooien.” merkte Bertus op. “Inderdaad Bertus, dat heb je goed gezien en weet je wat nu het ergste is? Zonder het antwoord af te wachten vervolgde hij: “Ze willen die namaak rooien er buiten houden, want die hebben geen frustraties. Die zijn vroeger niet gepest.”

 

“Hoe weten ze dan dat het geen echte rooien zijn?” vroeg Koos. Ouwe Willem ging verder en zei: “Dan kijken ze eerst of die rooien sproeten hebben. Nou, dat heeft mijn Beppie niet. Als ze dan geen sproeten hebben, kijken ze vervolgens of ze rood schaamhaar hebben. Ik word al gek bij de gedachten dat mijn vrouwtje haar slipje moet uittrekken voor de jury, om te bewijzen dat ze een echte roodharige is.”

 

“Hé Willem, is het waar wat ze zeggen over vrouwen met rood haar?” zei Bertus op lachende toon. Ouwe Willem keek Bertus verbaasd aan en vroeg wat ‘ie daarmee bedoelde. “Nou, die lusten er toch pap van?” Ouwe Willem wist even niet wat hij daarop moest zeggen en nadat hij z’n borrel in één slok naar binnen had gegooid zei hij dat hij vroeger vaak had moeten rennen voor z’n leven. “En, heeft ze rood schaamhaar?” vroeg Koos nieuwsgierig. “Barst.” zei ouwe Willem geïrriteerd. “Doe mij nog maar een borrel.” “Bessen?” vroeg de barman plagend. “Krijg de klere.” zei ouwe Willem en liep over de rooie het café uit zonder te betalen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.