Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 februari 2018, om 08:10 uur
Bekeken:
39 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het was nooit stil rond Fred van der Wal maar nu..."


Het was nooit stil rond Fred van der Wal maar nu schiet hij in het eerste kwartaal van 2013 toch echt in full speed ahead uit de krammen. Geen vreemde gewaar wording voor wie onze artiest van nabij mee maakt. Want bij deze omstreden auteur/kunstschilder past eerder rumoer en matschudding, reuring in de tent en la wijt langs berg en dal met de kracht van roeptoeter en hoorngeschal. Een vierde boek in 2013 met drie verhalen uit de biotoop van de auteur die er niet om liegen.

En meneer heeft nog het een en ander in petto!

Hij bevindt zich van jongs af aan in een welstandsklasse die hem bevalt – een land huis met veertien kamers in de Bourgogne, een woning met tien vertrekken op een kilometer afstand van de Wadden en zit ruim in zijn liefhebberijen, variërend van leuke tochtjes op de scooter tot schrijven van weblogs en schilderen van ma gistrale meesterwerken op linnen en papier. De rijkdommen aan beeldmateriaal en teksten worden vergaard vanachter het toetsenbord van zijn Windows XP com puters en een eenvoudige ezel.

Het tikken van een manuscript is ambachtelijk handwerk, vergelijkbaar met de dagelijkse draai aan de slinger van de koffergrammofoon en daarna aan die van de ouderwetse koffiemolen, waarmee hij ’s morgens de dag om zes uur begint. De jaren gaan tellen voor onze auteur die debuteerde in 2009, jaren na zijn AOW.

Een ouderwets man, zegt U, jawel, maar ondanks alles een SP stemmer sinds jaar en dag.

Voor hem, als eenling in het kunstenaarsplantsoen, bleven de subsidiepotten con sequent gesloten. Verbeten: “Ik een beurs van WVC om te freewheelen? Meneer, wat denkt u wel. Krijg nou wat! Ik heb altijd mijn eigen baan getrokken! Totale onafhankelijkheid schept grote kunst. De gesubsidieerde collegaatjes? Te veel soul en te weinig body. Ik heb er grote compassie mee, weet U. Ik ken ze geluk kig niet.

Ik had bijna besloten in 1964, op te houden met schrijven. Ik was totaal op het schrijversvolkje uitgekeken”, bekent de auteur/kunstschilder van achter een ongenaakbare zonnebril.

Schrijven en schilderen zijn cultuurfenomenen. De manuscripten kunnen zich opstapelen tot de dakrand, maar als niemand kennis neemt van de inhoud, is het allemaal vergeefse moeite. Mijn voornaamste inspiratiebronnen uit de sixties en seventies zijn dood en het kunstklimaat is allerbelabberdst. Persoonlijk schitter ik in het galeriewezen en op boekenballen uitsluitend door afwezigheid.

U denkt toch niet dat ik inga op uitnodigingen voor exposities waarbij ik zestig procent van de omzet dien af te staan?

De meeste boeken en schilderijen worden tegenwoordig niet meer geschreven, maar gebrejen.

Jaren lang volhardde de schrijver in het genomen besluit om niet te publiceren in boek vorm. Zijn dagen in Friesland of Frankrijk verstreken voortaan met verbouwen van het Franse huis en genadeloos genieten. Een writer’s block of chronische moedeloosheid kende hij niet alhoewel zijn eerste verhalenbundel Schrijversblokkade ging heten. Door een samenloop van omstandigheden kwam hij tot andere gedachten, zodat nu al het vierde boek is gepubliceerd. Er volgt, naar hij de lezer verzekert, spoedig méér, nog veel méér.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.