Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 januari 2018, om 21:18 uur
Bekeken:
217 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
86 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"“Ik trok zo vaak mogelijk mijn tantes jurken aan...."


“Ik trok zo vaak mogelijk mijn tantes jurken aan en korsetten en dan vooral in het donker,want dat voel de beter.Twaalf uur ’s nachts,naarmate ik mij meer op mijn gemak voelde trok ik meer aan.Desnoods dubbele lagen over elkaar of ik deed er extra lang over om het allemaal netjes en mooi voor mekaar te frunniken…Dat masker was om herkenning te voor komen;mochten buren mij zien in huis in dameskleding,dan zouden zij niet weten dat ik het was.Net als bij karnaval!k liet de gordijnen soms expres open met het licht op als ik me aan het verkleden was,dat maakte het allemaal een stuk spannender voor d eoverburen.Ik wist dat ik van de overkant begluurd werd door een ouder homoseksueel stel.De oudste was een soort amateur kunstschilder,zijn vriendje,die altijd lazerus was een gederailleerde treinkellner.En dan stond ik mij voor het verlichte raam mezelf woest van geilheid af te rukken terwijl ik wist dat zij het ook deden!Ik ontwikkelde zoals de meeste travestieten al snel een soort eigen stijl en wat ik al heel snel mooi vond,waren dus o.a. die handschoenen.Het werd steeds makkelijker om bij de spullen van mijn vrien dinnen te komen,ze waren overdag steeds vaker en langer weg omdat ze hun werk hadden en ik als kunstenaar natuurlijk de tijd aan mijzelf had.Ik kon gaan en staan waar ik wilde en had een half dozijn sleutels van flats en wo-ningen van mijn vriendinnen o.a. van een hoedenmaakster en een mode ont werpster,zodat ik die huizen binnen kon gaan wan neer ik dat zelf wilde.Satijnen handschoenen;eerst kort,later langer,tot over de ellebogen – van dat schit terende filmsterrensatijn!Als ik daar mijzelf of een ander op bepaalde niet nader te noemen plekken aanraakte dan had ik het niet meer!De sensaties waren niet te beschrijven!Soms raakte ik letterlijk bijna buiten westen van mijzelf!Ik droeg veel zwart,ook omdat het praktisch is en je in het donker minder snel gezien kan worden.Ik opereerde toch wel erg vaak in het donker! Achttien, negentien was ik toen ik al een paar jaar als travestiet onderweg was, en als ik naar buiten ging, had ik echt het idee dat niemand mij zag,omdat ik hele maal in ‘t zwart was. Zwarte ballet-schoentjes,zwarte panty of meerdere panty’s over elkaar… jongens kleren eroverheen en dan bijvoorbeeld langs zo’n snelweg of in de bosjes bij het Pikmeer wandelen en wachten tot je werd opgepikt door een homo- of biseksuele automobilist. Meestal waren ze dan blij verrast als ze gingen graaien en merkten dat ik een bustehouder, slipje,jarrtelgordel en nylons droeg. Ik heb dat ook wel eens in de bioskoop meegemaakt dat een volko-men onbekende binnen tien minuten na dat het licht was uitgegaan zijn hand in mijn damesslipje liet glijden en elke keer weer merk je dan hoe verrast ze zijn dat ik een spannende jarretelgordel en een tanga draag of een leren riempje om mijn gelachtsdelen.Soms heb ik dan ook nog een anuplug in zodat ik goed gevuld ben . Zo’n anoniem kontakt in de bios is heel spannend omdat je niets kunt laten merken aan de andere heteroseksuele bioscoopbezoekers. Je kunt moeilijk wulps gaan draaien op je stoel  en van die hoge huilerige wijverige klaarkomkreten uiten als je gaat spuiten als een walvis,dan word je gewoon bij kop en kont eruit gezet met je broek eventueel nog op half zeven op je enkels!De meeste mannen waren trouwens gehuwd waar ik mee naar huis ging na afloop.Lingerie geil de ze zo op dat ze alle remmen los lieten.Hetero-,bi- of homo,dat maakte niets uit!Niet altijd wilden ze gelijk harde sex!Soms waren ze heel teder!Op een gegeven ogenblik maakt het je niks meer uit en denk je van ;de eerste de beste die me gelijk recht op de bek pakt,mijn bloese van mijn lijf scheurt, me stevig aan pakt en me gelijk zonder dralen tegen de vloer trekt ,daar ga ik voor!

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.