Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
29 januari 2018, om 10:38 uur
Bekeken:
151 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
41 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Snackbar"


Vrijdag einde van de middag ontving ik een appje. ‘Wil jij eten meenemen?’. Ik; ‘Voor hoeveel personen?’. ‘Alleen voor jou en Eva, ik ga uit eten weet je nog en Jim is naar de training?’. Ik parkeerde m’n auto, liep de snackbar binnen en zag dat het druk was. De meeste gasten waren met “hunnie eige” bezig, dus ik sloot aan achter een man die voor de kassa stond. Het personeel van dienst bestond uit de grote kale eigenaar en een dame die zich concentreerde op het bakken van de gerechten en het inpakken dezes in de daarvoor bestemde zakken. Een 2e dame nam de bestellingen op en serveerde in voorkomende gevallen de bestellingen aan de gasten die de geweldige spijzen aldaar consumeerden. Hiervoor hadden ze een bepaald systeem. Achter iedere aangenomen bestelling werd wel of geen krul geplaatst. De krul gaf aan of de bestelling bedoeld was om mee te nemen of direct op te eten in de snackbar. Tot mijn grote hilariteit was het echter alleen voor de dame die de bestelling opnam duidelijk wat de bedoeling was van de krullen. Dit ging dan ook direct fout bij twee andere gasten, dit tot ergernis van de grote kale man. Al die tijd was ik nog aan het wachten. Een bezoek aan de snackbar betekent altijd een dubbel gevoel. Een gevoel van ongemak zolang je je bestelling nog niet hebt kunnen plaatsen, en het gevoel van gemak als je je bestelling hebt geplaatst. Het voordeel van wat langer moeten wachten is dat je in de vitrine kunt kijken wat ze allemaal aanbieden. Ik was dan ook sterk van plan om eindelijk eens van mijn vaste gewoontes af te wijken om iets anders dan gebruikelijk te bestellen. Eindelijk was ik aan de beurt en ja hoor; ik ratelde m’n standaard riedeltje weer op; ‘2 personen patat, 2 frikandellen, 1 ham/kaas souffle en een bekertje satésaus. Toen brak de periode van gemak aan. Ik liep naar de krantenbalie en bladerde door de Telegraaf. De pagina’s sloeg ik om door deze aan de bovenkant vast te pakken met de gedachten dat vele mensen mij voor zijn gegaan. (Smettie de smet) Ook bedacht ik me nog dat ik in deze grote drukte wel goed op moest letten op het moment dat mijn bestelling zou worden omgeroepen. Toch was ik een beetje in gedachten verzonken en hoorde opeens de dame roepen; ‘3 euro patat, frikandellen en ……’, en ik hapte direct. Ik pakte de zak en liep naar huis. Het formaat zak is standaard, dus ik vond het niet verontrustend dat de zak een nogal grote inhoud had. Ook de wat kleinere snacks worden vaak verpakt in een wat grotere doos. Ik zette thuis de zak op tafel en mijn vrouw zag gelijk dat het fout zat. ‘Wat heb je allemaal gehaald man?’ Ze opende de zak en we moesten gelijk heel erg lachen. Ik had duidelijk de verkeerde zak meegenomen. We troffen aan: 3 personen patat, 3 frikandellen, 1 frikandel speciaal, 1 kroket en als klapper 2 grote dozen met een loempia maaltijd. We lieten het ons goed smaken, al misten we wel onze satesaus. En onze gedachten gingen vaak uit naar de medewerkers van de snackbar, de gasten in het algemeen en de gast met deze bestelling in het bijzonder. Het schijnt dat deze gast heeft moeten overnachten in de snackbar. M’n volgende snackbar bezoek ga ik in vermomming…..

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.