Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
21 januari 2018, om 09:14 uur
Bekeken:
155 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
34 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Godttegottegot wat kunnen mensen hysterisch zijn zeg! "


Godttegottegot wat kunnen mensen hysterisch zijn zeg! Weet je wat, ik ga mijn fantasieën nu eens uitleven.

Zou iemand ooit een laptop of een webcam geswaffeld hebben? Daar kan dat hysterische wijf vast niet tegen! Die kan zelf niet swaffelen of ze moet een voorbinddildo omgorden en geraakt in een appelflauwte waar ze de komende dagen niet uitkomt!

Kan ze die van der Kwal gaan neuken in zijn hoerige half homosexuele mannenkut en onderwerpen met de zweep.

Zal hij best lekker vinden. Zo’n tiepe is het wel. Heet in de mond en koud in de kont. Vast binden en op binden die ballen tot ze blauw zien. Heb ik eindelijk een paar dagen rust!

Haar vriendin was pas nog in een SM sessie beland en zo stevig vast ge- bonden dat haar tieten dagen lang bont en blauw zagen, maar daar had een gezond meisje ook tieten voor gekregen. Die tieten zagen er uit alsof  ze dagen lang op blauw bekken hadden gestaan in het vriesvak piesvak.

Die buttplug was wat anders, die floepte naar binnen en wilde er niet meer uit. De indringer kantelde vrolijk naar standje overdwars en wilde van geen kanten meer er uit floepen. Wat doet een beschaafd meisje met ma- sochistische wensen en een buttplug dan? Het schijthok in en persen tot ze blauw zag.

Wil de buttplug nog wel eens terug kantelen dwars door de stront en weer naar buiten schieten. In elk geval zat het ding al gauw voor de sluitspier en kon ze met enige moeite het ding naar buiten loodsen.

Dat heb je met sommige buttpluggen, die hebben een eigen wil en leiden een eigen leven als ze eenmaal aan het diep wortelen zijn.

Hij trok zijn pumps, zijn tangaatje uit en zijn jeans. De jarretelgordel en nylons hield hij aan als opgeiler. En douwde zijn enorme aanhangsel met de grote ballen tegen zijn webcam en swaffelde en swaffelde, toen kreeg de laptop een forse beurt.

Hij veegde zijn mannenlul over de toetsen. Heen en weer en op en neer, net als in dat lied van drs. P.

Het voelde goed.  

Waarom zou je voortaan niet typen met je elfde vinger?

Hij liet zijn kunsten zien via de camera aan de dame, die met ontblote borsten voor de camera zat te vingeren.

Nou hè, jij je zin, geilmieter!

“Kè je het hebbu of mot ik je helluppe met je anale handel”?  riep hij tegen de hysterische dame. Hij zag haar niet meer op zijn beeldscherm dus wellicht was ze al neergevallen van de vliering op haar borstballen.

 

Zo meteen lekker even douchen na het geilen en spuiten als een wakkere spuitgast bedacht hij zich, levert weer geld op en ik ben weer onbezoedeld en schoon. Hij had alleen buiten de waard gerekend. Het beeld vertoonde niet langer de vingerende dame maar werd tot een blue screen.

“I’m just a loneley boy, loneley and blue”, neuriede hij en wachtte af zo- als hij zijn hele leven al deed.

Plotseling zag hij iets staalachtigs flikkeren. Heavy metal nog an toe. Flyin’ saucers are watching you. Invasion of the body snatchers.

Gossieverdulleme, het lijkt wel of het uit het beeldscherm komt!  Dat moest hij van dichtbij bekijken.

Het beeldscherm barstte uit elkaar, overal vlogen glasscherven door de lucht en een scherp mes kwam tevoorschijn. Een enorm Bowie mes met dubbele bloedgleuf voor het betere bloed spuiten.

Hij had geen tijd meer om weg te rennen. Rochelend zakte hij op de grond neer.

Het mes was diep in zijn hart gestoken. De grote finale een oplossing voor alle kwalen. Dat was nog eens balen!

Het bloed stroomde via kamers naar de douche die op een lagere verdie- ping lag.

Door het doucheputje stroomde het naar narcis(me)sen ruikende bloed van Fried van der Kwal naar de ondergrondse helse stinkende riool wateren der rust weg vloeiend naar grazige weiden waar hij zelf ook thuis hoort.

Wat zijn laatste woorden waren, kunnen we slechts naar raden. Iets met testament, te laat, te laat, idee, goud, geld en hel en verdoemenis.

De politie startte meteen een onderzoek naar deze raadselachtige dood. De hysterische vrouw had haar websporen snel van het internet gewist, even- als de sporen van haar computer misschien was ze wel de dader alhoewel. Gelukkig had ze anoniem gemaild met de klunstenaar.

Zo kon ze naar anderen blijven wijzen, die in haar ogen medeschuldig waren aan deze afschuwelijke moord op the one and only beast van de bloggende wereld van het www.

De hellepoorten van het riool bleven nog lange tijd roodgekleurd….

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.