Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
1 december 2017, om 18:09 uur
Bekeken:
44 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Malle moeders"


Lisa had contact opgenomen met de moeder van Jeroen, de andere gepeste jongen. Lisa’s vijftienjarige zoon Pepijn was al jaren bevriend met Jeroen, zoon van een invalide vader en Machteld, die voor haar huwelijk wijkverpleegster was geweest. Machteld stond bekend als de heupmoeder – ze had inderdaad brede, stevige heupen, maar ze verkreeg deze bijnaam op de dag dat een verdwaalde hulpsinterklaas, althans een man die zich als zoiets voordeed, op het schoolplein verscheen van de basisschool waar Machteld die dag in de pauze corvee had. De kerel gehuld in een verfrommeld sinterklaasgewaad doemde op tussen de rennende en joelende kinderen en wilde juist zijn opwachting maken in het schoolgebouw. Maar Machteld had direct door dat hij enigszins aangeschoten was en hier niet thuishoorde. Ze versperde hem de weg. Hij verklaarde met lallende tong dat hij hulpsinterklaas was. De echte sinterklaas kon niet overal tegelijk zijn en had vele hulpsinterklazen in dienst die diverse scholen bezochten.

  ‘U kunt hier niet naar binnen gaan om de leraren en leraressen lastig te vallen, die zijn in de pauze even aan het koffie drinken. Waar moet u zijn? Deze school doet niet aan sinterklaas, zover ik weet.’

   ‘Wie ben jij dan wel dat je mij de toelgang… de toegang… ik als hulpsitterklaas nog wel… mij probeer tegen houden.’

   ‘Ik ben Machteld Heesters en ik heb vandaag corveedienst als hulpmoeder om toezicht te houden op het speelplein. Gaat u alstublieft weg.’

   ‘Niet eens een juf,’ sliste de man, ‘gewoon heupmoeder…’

   Even dacht Machteld dat ze te maken had met Kees van Kooten, verkleed als vieze man in sinterklaaskleding en dat er ergens een cameraman verdekt stond opgesteld. Haar eigen zoontje en wat andere giechelige kinderen waren in een halve cirkel om haar en de nepsinterklaas heen komen staan.

   ‘Klopt,’ zei ze, ‘moeder van deze jongen, Jeroen.’

   ‘Jeroen, poep aan je schoen,’ zei de man en maakte een beweging naar de schooldeur. Maar    Machteld pakte hem bij de arm en loodste hem met stevige passen naar het grote hek, het schoolplein af.

   ‘Een eindje die kant op is nog een school,’ zei ze. ‘Misschien hebben ze daar een hulpsinterklaas besteld. Misschien staat daar een paard voor u klaar en wachten er een aantal zwarte of groene pieten op u.’

   ‘Een heupmoeder, niet eens juf,’ riep de man nog eens.

   Vanaf die dag stond Machteld bekend als de heupmoeder. Maar men vergat al gauw hoe dat zo gekomen was en dacht dat het te maken had met haar prominente heupen.

 

Machteld en Lisa kenden de conrectrix. Ze waren alle drie lid van een filmclubje. Eens per maand ging een groepje van ongeveer acht personen naar de bioscoop of men leende een film bij de videotheek om het bij een van hen thuis te bekijken, waarna onder het genot van een wijntje een urenlange discussie volgde. De laatste tijd werden er films gekozen die als thema moeder-zoon relatie hadden, dit op verzoek van conrectrix Corinne, die zich ernstig zorgen maakte over haar zeventienjarige zoon Simon. De stille jongen, die na de scheiding van Corinne en haar man bij zijn vader was blijven wonen, was de laatste tijd erg stil geworden en in zichzelf gekeerd. Corinne had het bange vermoeden dat hij met zelfmoordplannen rondliep. Hij scheen een morbide belangstelling te hebben voor de dood, voor begrafenissen, kerkhoven, zelfmoord.

   Corinne was een lange, slanke vrouw. Haar zoon was lang en mager. Moeder en zoon leken veel op elkaar, behalve dat zij als rijzige vrouw statig rechtop liep en hij enigszins met gebogen schouders - alsof hij een zware last torste. Ze had eerst theologie gestudeerd maar ze had na twee jaar haar geloof en haar studie aan de wilgen gehangen. Ze sprak van een omgekeerde weg naar Damaskus-ervaring, de schellen vielen haar van de ogen en ze bekeerde zich tot het atheïsme. Daarna was ze afgestudeerd in klassieke taal- en letteren. Haar ex-man was jurist.

   Zoon Simon was haar zorgenkind. Een jongeman van smarten, een ten dode opgeschrevene, een kind des doods. Zo zag hij er ook uit met zijn sombere, magere gezicht. Hij werd er ook mee geplaagd. Een liedje uit de jaren tachtig van de vorige eeuw, het thema van een tv-serie M.A.S.H. werd wel eens gezongen op de gang op school als hij langs schuifelde: ‘… suicide is painless/ it brings on many changes/ I can take or leave it if I please…’ Moeder Corinne was bang dat hij zich nog eens onder een trein zou werpen of een andere wanhoopsdaad zou begaan. Ze voelde zich schuldig omdat ze wist dat ze hem te veel aan zijn lot overgelaten had. Hij was haar verloren zoon. Ze zon op mogelijkheden het contact tussen hen te herstellen.

   De drie moeders, Lisa, Machteld en Corinne, bevonden zich in dezelfde situatie, alle drie maakten ze zich zorgen om hun zonen. Lisa en Machteld omdat hun ter ore was gekomen dat hun jongens waren uitgejouwd toen bekend werd dat ze mee zouden gaan op excursie naar een grot in Limburg. Pas maar op dat Geile Groenwald zijn leuter niet stopt in jullie vossenholletjes, werd er bij het fietsenhok geroepen. Een meisje die het gehoord had, vertelde het aan Lisa’s dochter. Groenwald, een van de docenten die mee zou reizen, stond bekend als een geilaard die loerde op jongetjes van veertien of vijftien. Als de zonen van Lisa en Machteld in de klauwen zouden geraken van zo’n iemand…

   ‘Jezus zei het al - ik geloof in Mattheus: Degene die anderen van de goede weg afbrengt, kan maar beter met een molensteen om zijn nek in zee geworpen worden en in de diepte verdrinken,’ zei Corinne.

   ‘Dat zelfmoord liedje uit die tv-serie… dat werd toch gezongen terwijl de man in een lijkkist ligt, hoe loopt dat ook al weer af…’ vroeg Machteld.

   ‘Ik heb het opgezocht op YouTube,’ zei Corinne. ‘De potentiele zelfmoordpleger neem een gifpilletje, maar dan krijgt hij seks van een verpleegster en dan sterft hij niet.’

   ‘Ik wil je zoon wel seks geven als dat zijn zelfdoding kan voorkomen, zijn jonge leven kan redden,’ bood Machteld aan.

   ‘Als dat zou kunnen…’ sprak Corinne bedachtzaam.

   Lisa had een idee. ‘Dames, herinneren jullie die film Perfect Mothers, gebaseerd op een Doris Lessing verhaal de Grootmoeders? Twee moeders van in de dertig nemen elkaars puberzonen van zestien of zeventien als minnaar. Een zonen- en moederruil. Dat kunnen wij toch ook doen, met z’n drieën,’ stelde ze voor. ‘We sluiten een pact. Corinne neemt mijn zoon Pepijn, Machteld neemt Corinnes zoon Simon, en ik neem Jeroen van Machteld. We bieden de jongens seks aan. Als gevolg ziet Simon af van zelfmoord en onze beide vijftienjarigen blijven op het juiste pad en worden vast geen homo’tjes. Is dat niet een goed idee, wat vinden jullie daarvan?’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.