Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
16 november 2017, om 17:41 uur
Bekeken:
39 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Met de benen wijd voor de klassestrijd"


Het enige contact dat ik met anderen onderhoud is per brief, GSM, telefoon of per mail. Al meer dan twintig jaar.

Schreef hij in 2017. Uit zestig verhuisdozen met zijn brieven, fotos, mails, zelf geschreven boeken en documenten is nu een kleine selectie uitge-geven onder de titel: “Affijn, affijn, een kut is geen konijn!” en deel twee “Krijg nou gauw tieten”!

Waar Fred van der Wal ook kwam, vulde hij als waarachtige dwarsbongel, notoire beroeps querulant en Arie Contrarie met zijn cynisme en heel wat misbaar de ruimte, maar was hij meestal weer snel weg, dan wist niemand meer waar hij gebleven was of naar toe ging via de snelweg. Hij herhaalde de aan een reclameman ontleende: ”Als ze me missen ben ik pissen en als ze me roepen dan ben ik poepen!”

Hier is genoeg mee gezegd dunkt ons! Onze omstreden ras artiest twij-felde om te opteren als hoog opgeleide 24-jarige jonge borst voor de re-clame, de automatisering of de beeldende kunst. Hij zegt zelf: “In de re-clame had ik als copy-writer in the silver sixties tonnen kunnen verdie-nen”.

Auteur Heere Heresma introduceerde mij bij een groot Amsterdams re-clame buro. Tussen twee met alcohol overspoelde lachbuien door maak-ten ze daar campagnes om een punt aan te zuigen. Een feest om van die ambiance heel even te proeven.

Hoe geheel anders de linkse boys in het dorre kunstenaarsplantsoen. Wat ben ik me daar toch rot geschrokken in 1967!  Arremoe troef hier verkoopt men toverballen! En dan die Mao petjes en dames met kortge-knipte kuttenkoppen balsturig voortklepperend op luidruchtige Birken-stockers met houten zolen klossend op weg naar de horizon van het be-staan. Zachtjes gaan de paardenvoetjes. Mao, Lenin, Stalin en Che O O O, wat waren ze geweldig! Als iets vrij maakte! De vrouwen dan ook doorgaans ongeneeslijk geslachtsziek in het kunstenaarsplantsoen dankzij de wervende slogan; met de benen wijd voor de klassestrijd. Zwaar beschimmeld in heur tumtummetje! En ruiken dat het deed! Ik vroeg dan altijd of ze knietjes bij elkaar wilden houden voor het openbaar gemak als zo’n persoon van de vrouwelijke kunne aanschoof met haar borre-lende broedstoof!”

Van 2002 tot nov. 2017 verbleef onze kunstenaar, die eens door drs. Huub Mous de “Pietje Bel van Friesland” werd genoemd, meestal in zijn gigantische Franse huis in de Bourgogne om drie dagen voor zijn 75-e verjaardag daar voor goed te vertrekken en elders zijn tenten op te slaan, waarbij hij niet vergat de virtuele haringen in de vaste grond van zijn behoud te beuken.

Het zou een verdieping worden in het prachtige rijksmonument “Station Kropswolde” waar de ondernemende Martijn Lagerwerf  de eigenaar van is.

Veel rond de omstreden kunstschilder/schrijver is altijd mysterieus ge-bleven, zegt men. Zijn relaties zijn soms duister. Menigeen rept van een biseksjuwelen inclinatie op het kompas des levens van onze artiest en schijnt hij volgens roddelverhalen sinds zijn dertiende levensjaar zowel met mannen als vrouwen het bed te hebben gedeeld. Wij kunnen hier over niets met zekerheid zeggen.

Maar in zijn atelier staan nog steeds de verhuisdozen met inhoud en daaruit is nu een selectie gemaakt en gedeeltelijk uitgegeven bij LuLu Com Publishing. Wordt een deel van het mysterie daarmee opgelost of het mysterie juist vergroot?

Wij weten het niet en zullen het nooit weten.

 

Fred van der Wal was in de jaren 2006-2017 een veelgelezen, doch omstreden weblog schrijver dankzij titels als : Ik heb een felrode scooter, een breed zadel, en een forse toeter, maar toch geen natte benen.

Niet lang voor zijn dood publiceerde hij een aantal catalogi van zijn werk bij LuLu Com Publishing: en daarnaast verschenen van de schrijver/ kunstschilder hilarische en soms treurige  verhalen over zijn jeugd-her-inneringen, zijn eigen oorlogservaringen als kleuter en de onaangename familieleden die hem zoveel mogelijk dwars zaten.

Fred woonde jarenlang in Frankrijk (van 2002-2017) , koesterde na ht ontmoeten van een aantal schrijvers en modekunstenaars een afkeer van wat hij noemde het litteraire en beeldende kunstenaarsplantsoen en ging zo nu en dan niet altijd in op verzoeken voor intervjoes.

Rond zijn prive leven plaatste hij geen brandscherm. Bij voorkeur hing hij de vuile was buitenshuis op aan andermans waslijn, jatte eerst de behas en sex lingerie van de buuf van de droogmolen, gaf die een hengst met zijn Ibiza Buza laars en gooide croniques scandaleuses op het internet waardoor menigeen een intieme relatie met hem dacht te kunnen be-ginnen waar de honden geen brood van lustten. Hierdoor ontstonden juist de wildste verhalen en geruchten.

Zo zou van der Wal fortuin hebben gemaakt in de aandelen en huizen-handel en volgens zijn moeder die hij nooit gekend heeft zelfs een fer-vente belastingontduiker te zijn, die al jaren lang geen belasting aangifte meer deed en het land uit zou zijn gevlucht vanwege semi-criminele ac-tiviteiten en bergen zwart geld.

Ik denk niet dat er een Nederlandse auteur/kunstschilder ooit is geweest die meer dan hij communiceerde in briefvorm, mails, weblogs en boeken.  In 2017 schrijft hij nog aan een collega: Het enige contact dat ik met de ander nog onderhoud is via telefoon, GSM, hotmail, drukwerken, fotos en schaarse brieven. In het gunstigste geval kunnen ze een klamme jat van me krijgen of een klets op de bips als het een dame betreft en de achteruitgang ook als voor ingang te gebruiken valt. Ik denk dan aan een medium size dildo met een kwak glijmiddel op siliconen basis om lekker door te kunnen raggen zonder dat de geheime opening roodgloeiend aan loopt door de frictie, hetgeen niet zelden voor komt indien glijmiddel op waterbasis wordt gebruikt dat snel uitgwerkt is. En van medium size dildo kunnen we altijd nog overstappen op de XXL Tarzan Holpijp Interieur dil-do indien gewenst. Uiteraard beslist de dame of heer in onderhavig geval na schriftelijke toestemming in vijfvoud opgemaakt.

Fred van der Wal: “Al heel lang communiceerde ik wat afstandelijk, maar dat heb ik aangepast aan de geest van de tijd. Ik heb met iedereen gecor-respondeerd die ik op mijn kronkelige levenspad tegen kwam. Auteurs, kunstschilders, POD uitgevers in Nederland en de VS, overheidsbedrijven, gemeente ambtenaren, homoseksjuwelen, biseksjuwelen, sadomasochis-ten, communisten, occultisten, seperatisten, recidivisten en anderen die geregeld naast de pot pisten enz. enz.’

In onze mails met niet nader te noemen personen van Hoge Kom Af over en weer ging het vaak over een bloemlezing en een biografie die er ooit uit mijn correspondentie samengesteld zou moeten worden, waarvoor ik nog geen specifieke persoon in gedachten heb, maar wel naar zoek, want je wilt toch voet-stappen in de losse zand van de eeuwigheid achter la-ten.

Het moet iemand zijn die thuis in het annoteren van literaire teksten en dubbele bodems kan interpreteren, waarin onze kunstenaar een mees-ter in was, bovendien is het een raadsel dat onze artiest zelf nicht ganz mesjoggenaas is geworden van de overstelpende hoeveelheid correspon-dentie en publicaties.

Zijn eigen selectie doet recht aan alle aspecten van van der Wals bewo-gen bestaan: als peuter in de steek gelaten door zijn ouders, als dichter, als verre vriend, als naaste buur, als familielid, als vader, als Bijbelkenner, als meedogenloze minnaar, als gulle geilpomper en meedogenloze ma-tennaaier, als beroepsquerulant, als rebel, als vrouwenjager, als hood-lum, als rochelende ritselaar, als vroeg rijpe tiener, als boze buurman, als sadomasochist, als vrijetijds travestiet, als dameslingeriedrager, als fami-liehistoricus en last but not least schrijver/kunstschilder.

Zo bracht van der Wal tijdens zijn leven en werken als kunstenaar regel-matig verslag uit van wat hij zoal op zijn levensweg tegenkwam. Er waren brieven van lezers en Freds antwoorden daarop, brieven aan uitgevers over nieuwe uitgaven en herdrukken, oplagen, royalties en uitvoeringen, brieven aan dag- en weekbladen, waarin hij reageerde op wat andere bloggers in de media uit de losse pols vaak ten onrechte over hem had-den beweerd; soms schreef hij ze persoonlijk, bijvoorbeeld als ze een weblog verkeerd hadden begrepen, geestig bedoelde brieven naar mode-rators van een aantal weblogs om te klagen over een weblog waarin hij belachelijk werd gemaakt of aangevallen werd, brieven aan familieleden en aan ex-vriendinnen.

In het oog springt van der Wals belangstelling als neo-conservatief voor de christelijke cultuur en dan de evangelische richting, maar meer in het bijzonder de studie van Openbaringen, over de laatste dingen en daar-naast zijn familiegeschiedenis, met roots in Noord-Frankrijk en Friesland.

Fred van  der Wal neemt in de Nederlandse literatuur en beeldende kunst  een unieke plaats in. Hij heeft ondanks zijn zoeken naar vriend-schap geen vrienden of relaties in het kunstenaarsplantsoen en blijkt daarmede excentriek, eigengereid, principieel, dwars, dwingend, cynisch, sceptisch en altijd weer uiterst origineel.

Een lone wolf en een literaire terrorist. Zijn boeken en brieven leveren hiervan onomwonden het bewijs.

Wat wil de lezer nog meer?

Enfin, ik zie u! Is het niet hier dan elders.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.