Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
14 november 2017, om 15:53 uur
Bekeken:
146 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
20 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Waarom ik zo’n hekel aan breien heb"


Waarom ik zo’n hekel aan breien heb

 

 

Toen ik in de jaren zestig op de lagere school zat, werden de creatieve uurtjes opgedeeld in een jongens- en een meisjesgebeuren. Dat wilde zo veel zeggen als dat de jongens één keer in de week lekker mochten bouwen en timmeren onder toezicht van de meester en dat de meisjes een uurtje handwerkles kregen van juffrouw Breukers.

Juffrouw Breukers was een strenge juf met een vlinderbril op haar neus en gitzwart haar. Ze liet ons breien, werd boos als je een steek liet vallen en werd pisnijdig als je tijdens het breien met je buurvrouw praatte. Dientengevolge hoorde je een uur lang haast niets anders dan het tikken van breipennen en het mopperen van de juffrouw.  Soms stond ze ons toe op fluistertoon af en toe iets tegen elkaar te zeggen, maar zelfs dat werd haar al snel te lawaaierig en dan siste ze als een slang.

‘Ssshhh!’

We breiden met gifgroene katoen aan een babybroekje. Achteraf heb ik wel eens gedacht dat de school deze partij katoengaren voor een habbekrats op de kop had getikt omdat de kleur te lelijk was om het garen in de winkels te verkopen.

Juffrouw Breukers droeg, zoals in die tijd de mode was, een puntbeha. Ik kreeg visoenen van een doorgeprikte borst. Ik zag mezelf met een breinaald in haar truitje steken. Poef! Weg tiet. Tijdens een van de lessen fluisterde ik dat tegen mijn vriendinnetje. Ze moest lachen en liet van schrik een steek vallen. En ik kreeg op mijn kop. De juf gaf mij strafwerk. Ik moest 10 centimeter breien en het de volgende les aan haar laten zien. Toen de andere meisjes aan het eind van de les hun breiwerk opborgen (kaartje met hun naam erop gespeld, zodat elk meisje de volgende keer haar eigen breiwerk terugkreeg), moest ik het mee naar huis nemen.

Thuis vertelde ik dat ik voor straf 10 centimeter moest breien. Ik smeekte mijn moeder om dat voor me te doen, want die kon dat snel en netjes, maar mijn moeder vond dat ik het zelf moest doen.

Dan had ik me maar moeten gedragen. Dus zat ik ’s middags na schooltijd onder toezicht van mijn moeder elke dag een half uur te breien.

De volgende week tijdens de handwerkles riep de juffrouw mij bij zich. Ik liet haar mijn werk zien.

Ze nam het van mij over en streek met haar hand over het gebreide stuk. Toen keek ze me aan.

‘Dit is veel te netjes,’ snibde ze. ‘Dit heeft je moeder voor je gedaan.’ En tot mijn afschuw haalde ze de breipen uit het werk en trok alles waar ik zo mijn best op gedaan had met vinnige halen uit.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.