Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
25 oktober 2017, om 17:11 uur
Bekeken:
28 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Stinky en de waterval (een verhaal over de moomins)"


Stinky en de waterval

 

Het favoriete spelletje van de Dront Eduard was heel hard van de hoogste waterval in de Moeminvallei naar beneden glijden. Dan stortte hij met veel lawaai en geproest naar beneden om met een enorme plons te eindigen in het meertje onderaan. (Dat meertje had uiteraard een zachte zandbodem, want de Dront had nergens een grotere hekel aan dan met zijn gevoelige bips terechtkomen in harde steentjes.) Hij was de enige die dit durfde want de waterval was wel heel erg hoog. En hij deed het niet zo vaak, zodat wanneer hij het wel deed alle diertjes in de vallei opgewonden tegen elkaar riepen: “De Dront Eduard gaat weer van de waterval glijden!” Alle moemen, hemulen, fillijonken, snorken, gafsen, homsen en kleine kruipdiertjes zonder naam verzamelden zich dan onderaan bij het meertje om het te zien. Als het zomer was gingen ze dicht bij het water staan, zodat ze die enorme plons als Eduard landde over zich heen kregen. Maar als het vroeg in de lente was, dan was het water nog heel koud en dan gingen ze wat verderweg staan. Maar wel zo, dat ze het goed konden zien. Maar vandaag was het zomer, en erg warm en iedereen stond blij en opgewonden te wachten tot Eduard zou springen.

 

“Hmpf!, ” zei Stinky, “daar gaat ie weer, voor de zoveelste keer, en ze doen alsof ze het nog nooit gezien hebben! Ze vinden het geweldig. Maar toen ik laatst per ongeluk maar wel een beetje expres al het vuurwerk van Pappamoem liet ontploffen, werden ze allemaal boos! Terwijl het super mooi knalde! Weet je wat, morgen ga ik van die waterval springen!” Dat laatste zei hij best hard. De Hemuul en het diertje Sniff hoorden het.

 

“Wat?! Durf jij ook van de waterval te springen?”, piepte Sniff.

“Natuurlijk,” zei Stinky. “Niks aan hoor.”

“Aha, en morgen ga je het doen”, zei de Hemuul. Hij pakte een vel papier ergens uit een van de vele zakken van zijn jurk en schreef op:

 

Morgen springt Stinky van de waterval!

Komt dat zien!

 

 

En hij vroeg aan Stinky: “Hoe laat ga je het doen?”

“Om 12 uur natuurlijk!” riep Stinky. Want iedereen weet dat je grootse dingen altijd om 12 uur `s middags moet doen. De hemuul schreef het op en spijkerde het vel papier aan een boom. Daarna rende hij snel naar huis om nog meer papier te halen om overal in de vallei op bomen te hangen.

 

Ondertussen was het spektakel van Eduard voorbij en ging iedereen – kletsnat – weer naar huis. Moem en Snuisterik liepen voorop en zagen als eersten de aankondiging dat Stinky morgen ging springen aan de boom hangen. “Wauw! Stinky ga je dat echt doen? ” vroeg Moem verwonderd. Hij dacht niet dat Stinky het echt zou durven. Sommige anderen die aan kwamen lopen, dachten juist van wel. Snel pakte Snuisterik zijn opschrijfboekje tevoorschijn en begon op te schrijven wie wel en wie niet dacht dat Stinky het echt zou doen. Van sommigen schreef hij alleen de namen op onder “Stinky springt wel” of onder “Stinky springt niet”. Maar anderen maakten er een weddenschap van en riepen: “Ik wed voor mijn lekkerste pot jam dat hij het toch niet durft”. En dan schreef Snuisterik bij de naam “lekkerste pot jam”. Bij zijn eigen naam schreef hij “mijn oude zakmes”. Hij dacht dat Stinky wel zou springen.

 

De volgende dag verzamelden werkelijk alle diertjes en wezentjes uit de hele Moeminvallei zich bij de waterval. Zelfs de Dront Eduard was er. Hij was eigenlijk heel erg boos – want die waterval was van hem! Alleen hij sprong daarvan af – maar hij wilde toch wel graag zien of Stinky het zou durven. Hij hoopte natuurlijk van niet! Iemand beweerde (ik denk een Gafs) dat hij zelfs Hattifnatten gezien had. Maar Gafsen liegen weleens een beetje.

 

Om 5 minuten voor 12 stond Stinky bovenaan de waterval. Hij vond het Heel Erg Eng. Want de waterval was als je daar zo in je eentje stond Heel Erg Vreselijk Hoog. Het water stroomde ook wel Heel Erg Hard! Eigenlijk durfde hij niet, maar als hij zich zou omdraaien en weglopen zou dat wel heel erg stom zijn. (Heel Erg Stom!) Hij stond maar wat te aarzelen en te draaien en gedroeg zich helemaal niet als de stoere Stinky die hij normaal altijd was. Moem fluisterde tegen Snuisterik: “Zie je, hij durft het toch niet.” Maar Snuisterik zei: “Wacht maar, het is nog geen 12 uur. Hij springt wel.” Snuisterik kreeg niet helemaal gelijk. Want toen het eindelijk 12 uur was, gleed Stinky uit en duikelde naar beneden. Maar niemand had gezien dat hij eigenlijk uitgleed en Stinky vertelde dat natuurlijk later ook aan niemand. Iedereen juichtte en klapte toen Stinky in het meertje plonsde en proestend weer bovenkwam. (Ja, ook degene die zijn lekkerste pot jam verloor juichte. Dat was mevrouw Fillijonk.) En Stinky verkondigde: “Nou, zo makkelijk is het. Maar morgen klim ik in 1 dag helemaal naar de hoogste top van de hoogste berg en ga daar met de berggasten spelen!” Maar dat geloofde niemand.  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.