Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
10 oktober 2017, om 23:02 uur
Bekeken:
67 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
13 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Toby jug -- Pechtold of Plasterk?"


Ze waren met z’n twaalven, drie leerkrachten en negen leerlingen; de overige reisgenoten hadden ervoor gekozen niet naar de vlooienmarkt te komen maar andere toeristische plekken aan te doen. Twee kraampjes verderop stond reisleider Lang Hans, het was onmogelijk hem uit het oog te verliezen in de drukte want hij stak met zijn twee meter drie centimeter boven alle hoofden uit.

  Hans balanceerde een vreemd voorwerp in zijn grote vlakke handpalm, een mok, een bierpul, een beker, of wat was het? Een of ander product van huisvlijt leek het wel, met aan de ene kant een handvat en aan de andere een grote karikaturale voorstelling van een mannenkop. Hij hield het ding op borsthoogte en keek er geringschattend op neer. Het groepje verzamelde zich om hem heen.

  ‘Wat heb je daar nou in je kladden, Hans?’ Karel schouderde zich door het groepje tot hij oog in oog kwam te staan met het object.

  ‘Een Toby jug,’ wist de leraar Engels. ‘Toen ik een tijdje kostganger was bij een Engelse dame in Zuid-Londen, heb ik daar tientallen van die dingen gezien in haar woonkamer. Ze was er een verzamelaarster van. Grote mokken met monsterlijke koppen: van Winston Churchill, Lord Nelson, piraten, kabouters, Scandinavische trollen en ogres en kobolden en andere griezels, olijke dronken bisschoppen en obsceen grijnzende monniken met knobbelneuzen, noem maar op. Zoek eens op je iPad naar wat afbeeldingen van die spulletjes, Arie. Kijken of dit exemplaar er ook bij staat.’

  ‘Een wat? Een Toby? Is dat niet een soort poes?’ vroeg Warrige Wanda.

  ‘Nee, dat is een Tabby. Een Toby is iets anders dan een Tabby.’

  ‘Dit wanstaltige product lijkt me gemaakt door een amateur pottenbakker, het is vast geen echte Toby,’ zei Hans.

  ‘Toby or not Toby, dat is de kwestie,’ mompelde de leraar Engels. ‘Laat eens kijken, Arie – op die plaatjes die jij hebt gevonden op het internet lijken ze me veel mooier, veel meer afgewerkt. Kijk eens naar al die clowneske koppen met hangsnorren en drolsnorren. Ja, dat zijn de Toby jugs zoals ik ze me kan herinneren op de schoorsteenmantel bij mijn English landlady thuis.’

  Lange Hans hield het voorwerp op armlengte en keek er nog eens goed naar. ‘Deze hier, met z’n ongure bedriegersponum, doet me aan politicus Pechtold denken met z’n iets te grote gluipogen. Kereltje Pechtold. Gluipkerelte Pechtold, de sneaky gladde glibberaar, dat kruip-door-sluip-door-gluip-door manneke dat jaren terug eens, na lang aandringen, beloofd had aan een groepje partijgenoten om lastige kamervragen te stellen aan de minister van justitie over vervalste schrijfproeven inzake de Deventer Moordzaak. Eindelijk stelde hij wat vragen, non-vragen waren het eigenlijk, na lang uitstellen en met zichtbare tegenzin, hij kon er zich niet langer onderuit wurmen. Hij nam meteen genoegen met een ontwijkend, nietszeggend, kluitje-in-‘t-riet antwoord van de minister. Hij had zijn plicht gedaan tegenover het groepje partijgenoten – die natuurlijk nu al lang geen partijgenoten meer zijn. Hij had vragen gesteld, was zijn belofte nagekomen. Maar niet heus. Vervolgvragen die het hele justitiële schandaal zouden blootleggen, nee, daar begon hij niet aan, zo was het genoeg geweest, hij had zijn best gedaan.’

  Hans gaf het wangedrocht door zodat iedereen het eens goed kon bekijken.

  ‘Het is Gluipkereltje Pechtold toch niet helemaal,’ vond Karel die het misbaksel als laatste in handen kreeg. ‘Eerder Piskereltje Plasterk met zijn schriele hanenkoppie. Het menneke dat het bestaan heeft onderzoekers die het officiële verhaal over de Twin Towers-gebeurtenis in twijfel trekken voor gek te verklaren: crazy, knetter, kierewiet, krankjorum, mesjogge, mata gelap.’ Hij plaatste de Toby of niet-Toby terug op de tafel tussen de andere verkoopbare spulletjes.

  ‘Jongens, laten we nu even niet aan Holland denken met z’n corrupte leiders en slaafs volgzame en collaborerende NSB-achtige bevolking, laat die lui daarginds maar in hun eigen sop gaarkoken, wij zijn nu op vakantie in Parijs,’ stelde een van de leerlingen voor. Daar stemde men mee in en het groepje slenterde verder langs de kraampjes.        

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.