Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Drama
Geplaatst:
28 september 2017, om 22:14 uur
Bekeken:
46 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
12 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Doe mij maar een sigaret..."


19 jaar wilt niet zeggen dat ik al volwassen ben. Ik voel me nog steeds een kind, alleen met een heleboel ellende erbij. Het heeft me wel geholpen met dieper en beter na te denken en creatiever te zijn, maar het is moeilijk. Ik ben nog nooit verliefd geweest, of ik denk dat ik nog nooit verliefd ben geweest. Ik heb mezelf al een hele tijd niet bevredigd. Ik heb nooit een vriendje gehad en ik heb nog nooit seks gehad. Het maakt me onzeker, maar ook weer niet. Ik ken mezelf nog niet goed genoeg om van iemand te houden buiten mijn familie. Jongens doen altijd zo moeilijk als het om liefde gaat. Ik heb daar helemaal geen zin in, er komt alleen maar gezeik van. Ik ben er ook helemaal niet goed in, want elke jongen die een beetje interesse toont in mij stoot ik af, dat gebeurt gewoon, misschien ben ik wel moeilijk. Ik rol papiertjes op en stop het in mijn mond als of het een sigaret is. Ik hou van roken, maar ben denk ik te pussy voor de consequenties van een sigaret. Ik betrap me vaak dat ik me best doe om me leuk voor te doen als ik bij mensen ben. Lachen is moeilijk en huilen net zo hard. Vaak probeer ik te huilen op emotionele muziek maar het lukt niet. In plaats daarvan ga ik me vol vreten tot ik misselijk ben en walg van mezelf. De dag daarna wil ik het weer veranderen door te weinig en gezond te eten. Dit herhaalt zich in de oneindigheid. Ik ben machteloos tegenover mezelf. Ik wil dat het stop maar ik weet niet hoe. Ik plaats daarvan sluit ik me op in mijn kamer en ben ik te onzeker om met mensen af te spreken. Waarom voel ik me zo? Is dat nou depressie? Het voelt als iets anders, maar wat het is weet ik niet. Ik zou graag een echte sigaret willen roken nu…

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.