Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
11 september 2017, om 17:29 uur
Bekeken:
42 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
17 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik vind de kunstwereld vluchtig en oninteressant (deel 1)"


Ik vind de kunstwereld vluchtig en buitengewoon oninteressant (deel 1)

Geplaatst op 17 februari 2008 door fredvdwal

Fred van der Wal: “Ik vind de kunstwereld vluchtig en oninteressant. Ik heb alleen maar tegenwerking, jaloezie en rancune ontmoet in artiestenkringen en die artiestenvrouwtjes zijn nog erger, die klagen over het gebrek aan inkomsten van de echtgenoot, over de kunstenaarssubsidies die te laag zijn, het kleine pensioentje, de onhandigheid van het mannetje die niks kan en niks wil en als een houten klaas in huis rond stommelt, zwaar geteisterd door de inspiratie met een aan getaste kop van de scheppingsdrang , gekanker op de zesde hands auto, die niet wil starten, een verveloze VW truttenschudder die met horten en stoten nog net de zestig km. per uur haalt in het gunstigste geval, het markt-kraampje met kunstproducten dat meer kost dan het oplevert, de opslag die geld vreet en de weltfremde arrogantie van het lieve mannetje, die nog geen spijker in de muur kan slaan, maar bij wie de gulp over loopt van diepe gedachten met de arrogante verkalkte kunstkop in de wolken maar bij voorkeur met open gulp het kunstenaarsplantsoen binnen wandelt!

Ik vind vooral dat een doorsnee beeldend kunstenaar niet te veel moet verdienen. Ik ben natuurlijk geen doorsnee maar een toptalent, dus wat mij betreft is het net iets anders. Wie tegen mij is kan me de bout hachelen!

Maar ze stoppen mij uit onverwachte bronnen ook wel eens wat toe, hoor! Meestal een flinke kluit!  Ik krijg wel eens een bonus, aandelen dividend of ik heb een goede verkoop. Een mens kan zijn pens maar één keer vol vreten. Ik was nooit populair in Haarlemse kunstenaarsklupjes omdat ik altijd bij alles gelijk Kut riep, vaak nog voor de eerste collecte in de op art. 31 vrijgemaakt gereformeerde kerk dat kon niet in de silver sixties. Okee, dat is nu normaal, maar in die dagen van weleer diende je aan te passen aan gangbare moraal. Geen probleem voor mij. Ik houd niet van aanstoot geven in het openbaar!

Die kunstartiesten zitten altijd te klagen en te kliemen, maar ze hebben het aan zichzelf te danken. Maar als er één artiest in Nederland is die wat dat betreft niet zielig moet doen, ben ik het wel. In het jaar 2000 was ik voor het miljonair, een jaar later verloor ik vier ton omdat de IT minder populair werd! En in 2008 ben ik voor de tweede keer miljonair dankzijmijn aandelen, dat kunnen ze niet hebben, dat artistieke luizetroepie uit het Noorden des lands, die artistieke boeren!’

‘Ach, kijk, als kunstenaar speel je de helft van je leven toneel en dat is ook wat de mensen willen. Ik heb daar ook zelf altijd aan meegedaan, dus ik voel me er ook senang bij. Ik hoorde tot 1978 wel in de biotoop “Amsterdam” thuis als een vis in het water van de Keizersgracht, maar aan de andere kant ook weer niet. Ik hoor namelijke eigenlijk nergens bij. Ik ben nog niet eens lid van de Vondelpark vereniging terwijl ik dat toch zou moeten doen want ik ben in die buurt op gegroeid. Ik kom gotsijdanck niet uit Friesland of Groningen, daar wonen alleen maar bioboeren en kunstboeren. De doorsnee artiest daar heeft een griffermeerde pappie gehad die een zelfkazend boerenvarken was, grif-fermeerde dominee of pedante dorpsonderwijzer. Ik heb toevallig niks met kutkaas, tenenkaas of navelkaas. Wel met hoofdkaas. Als ik op mijn kop ga zitten krabben vallen de plakken er met korst en al vanaf, hahaha!

Ik zal nooit meer terug naar Amsterdam verhuizen, want dat is geen leefbare stad. De helft is koeterwalend allochtoon en komt uit Verweggistan, de andere helft vegeteert in de bijstand of zit in de criminaliteit. De upper middle class trekt er al lang weg en daar-mee verliest die stad ook zijn culturele functie. De onderklasse van ondermensen kan niet lezen of schrijven, de jeugd speelt met zijn computer muis of met de muis van het vriendinnetje, ook wel mossel genaamd, een zin van meer dan drie woorden kunnen de jongeren al lang niet meer begrijpen, gelezen wordt er niet en de PC Hooft maffia be staat uit goud behangen, in bont gehulde, bruin verbrande apen en apinnen die in Hummers rijden. Not my cup of tea! Ik heb namelijk niet eens een rijbewijs! Amsterdam is ten dode toe opgeschreven, dat wordt nooit meer zoals het ge weest is, dankzij decennia lang rood terreurbewind van salonsocialisten van de PVDA!’

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.