Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
9 september 2017, om 12:21 uur
Bekeken:
37 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het eerste werk van Fred van der Wal “Dàààg Dagboek” "


Het eerste werk van Fred van der Wal “Dàààg Dagboek” betrof een verzameling van bijeen gesprokkelde dagboekfragmenten van een vrij wel aaneen gesloten,zeer turbulente periode uit het boeiende,veel bewogen leven,dankzij de knijptubes van dokter Vogels biofor cecreme altijd weer in zijn proza verrassend jong gebleven rimpelloze,naar Chanel Egoiste geurende auteur/kunstschilder Fred van der Wal (de enige niet naar tenenkaas stinkende in Friesland woon ach tige beeldend kunstenaar) op zijn vrijetijds ge zondheidssandalen.Niet voor niets lakte hij zijn na gels in 1979 nog donkerblauw en rood!

 

Het was me trouwens wel een verzameling pakken de stories in dundruk betreffende meneer de kunste naar Himself,zijn echtgenote en de twee in de horeka sektor aktieve dochters, van oudsher toch al twee moeilijk opvoedbare blonde stoten van meiden van heb ik jou daar met borsten uit de dubbel D cup klasse, gedeeltelijk     zich afspelend in het morsige uitgaanscircuit van het suffe,weinig beschaafde Friesland in die Wonder Years van 1984 tot 1988 toen alles kon op elk gebied en enkele afgedrukte fragmentariese brokstukken van   de daar op vol gende rustige,ingetogen,bijna kuise jaren van kriste lijke,evangeliese bezinning,diep gravende Bijbelstu dies,kontemplatie op eenzame hoogtes in de Arden nen,toch wel de Himalaya van de Belgen en temidden van de glooiende heuvels van de Morvan,waar bij rusiende beken veel gezongen werd of stukken voor gelezen uit een werkje van C.S. Lewis door het echtpaar A.& H. Fonteyn en tallzoze bespiegelingen uitend tegen malkander met een blikje coke in de hand op Parijse kerkhoven,in de voorjaarszon gezeten   op koele,blauwgrijze graf stenen die de graven van internationale beroemd heden nog enige opsmuk gaven,maar ook dat omzien in verwondering naar elkaar in de stinkende subway van Londen en die jarenlange keiharde konsolidatie van de toch altijd al gerieflijke finan ciële positie op de beurs en vervolgens om wakker te blijven de nog hardere konfrontaties dan ooit met de griffermeerde semi-artistieke medemens,alsmede andere stiekeme E.O. klootzakkies en vrome incest plegers van 1988 tot 1998,toen Fred van der Wal gaandeweg de belangstelling voor het regelmatig bijhouden van een dagboek voor goed verloor en tot 1993 zich vier keer per week intensief bezig ging houden met zijn full contact kyokushinkai karate training om die te kenleraren van Christian Artists eens en voor goed mores te kunnen leren.De dienstweigerachtige,uiterst rielekste,niet stuk te krij gen beroepskunstenaar Fred van der Wal,die tijdens zijn veel te korte leven drie keiharde Oosterse vechtsporten intensief beoefende en daar ook nog drie eerste kyu graden in haalde (alsof je een em mer leeg gooit!) stopte op 53-jarige leeftijd met de gerespekteerde martial arts en liet de superieu re,Japanse full contact vechtkunst van de lege hand voor wat het was.Zijn enige kommentaar toen hij met een machtige direkte vuiststoot dwars door zes centimeter hout stootte was:”Don’t look back!!!”En daarmee kunnen wij het als labiele,overgevoelige stijve harken met een simpele levenslange bijstands uitkering in het artiestenplantsoen als zijn kollega het mee doen.Er zijn nu eenmaal in de kunst Heren en slaven en Fred van der Wal is een Heer…!!!

 Zong de langzamerhand bejaarde,achterhaalde pro testzanger Bob Dylan niet voor niets over the empty handed painter of your streets,waarmede weer alles voor vandaag tot aan de dagsluiting verklaard is? Enfin,genoeg geluld!Zo kunnen we nog wel uren aan een stuk door gaan!

 Het beheer,de administratie en het verbouwen van de vijf huizen (vermeerdert men huizen,dan ver meerdert men smart,placht Fred van der Wal altijd te zeggen) die de zo succesvolle, onstuitbare van der Wals   tot 1996 bezaten eisten bovendien veel te veel tijd op voor bezigheden van sportieve,hetzij introverte of reflektieve aard waar de bespiegelende kunstenaar zich zo vaak als artistieke Narcissus gaarne aan overgaf tijdens het bloemen plukken. Neemt men daarbij de drukke job van de echtgenote van de zo bevlogen artiest als full time docente aan de NHL te Leeuwar-den in ogenschouw dan ziet U wel dat de beide echtelieden niet bepaald uit de goot komen of de hele dag achter het raam werke loos saffies met mariehu-wie-wat-war-wana hebben zitten draaien van onversneden pruim-tabak gemixed met okselbaai.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.