Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Liefde/Romantiek
Geplaatst:
28 augustus 2017, om 11:49 uur
Bekeken:
68 keer
Aantal reacties:
0

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Matarr de zoon van Tom hoofdstuk 17 & 18"


HOOFDSTUK 17

 

We stappen weer op, we genoten van het kennis maken, van onze ouders en situatie waarin we leven, ze heeft met grote belangstelling geluisterd naar het verhaal van Undermine, die gek op haar borstjes was, maar niet te dicht bij mocht komen, alleen om het feit, dat hij ze per ongeluk had gezien en verteld dat hij ze schitterend vond. We hebben daar in het zand, na het borstparen, nog meer dan twee uren zitten kletsen. Nu ga ik naar huis, en ga als het kan altijd eerst naar Oublie. Toen ik daar aankwam om een uur of vijf, schoot ik eerst in mijn zwembroek en spoelde in het zwembad het zout van mijn lichaam. Daarna zaten wij samen onder de boom in zijn tuin op luxe zitjes, en hij zei:

“Je hebt nu de klanten van Undermine, hun schoolgeld gegeven, en je hebt bij toeval een jongen Samson gevonden, die naar business school gaat in Sene Gambia, nu heb je geen lijstje meer en geen namen en telefoonnummers, hoe denk je je klanten van Sanders moeder te vinden.”

Ik begin in de Compound waar ik woon, ik ken er veel mensen, dankzij het geld voor de armen, daar ga ik informeren, of er een jongen of een meisje is, dat verder wil studeren, en waar geen geld voor is. Zaterdag ga ik met jou naar de Kunstacademie, daar bestudeer ik gezichten, of ze tevreden zijn, of ze intelligent zijn en vriendelijk. Dan spreek ik ze aan, misschien gebruik ik mijn ogen voor het goede doel. Hij klopt me op mijn schouder, dat betekent, dat ik een goed antwoord heb gegeven, en nu is het tijd om naar de vleespotten van Kimbou te gaan. Evengoed zonder de pikante details weg te laten, heb ik over vandaag nog veel te vertellen. Ze genoten ervan, en zeker van het zwemmen in de zee, en het beklimmen van Samson.

De volgende dag na mijnontbijt, vroeg ik aan Mdey, of ze nog iemand in Ghana Town wist, die graag wilde studeren en geen geld daarvoor had.

“Heb je daar geld voor?”

Ja, van een vrouw in Nederland, ik heb een groot bedrag op mijn bank staan, en ik vind het nuttig voor Gambia, dat jongens en meiden door leren en daarmee later een goede baan kunnen krijgen, en voor mij is het heerlijk om te doen, want je leert steeds nieuwe mensen kennen, en ze zijn je altijd dankbaar, en vragen vaak of ze iets terug kunnen doen, soms wordt het een kus en soms pakken de dames hun borsten voor me uit, of ze gaan voor mij in de zee staan en laten mij hun beklimmen, dat vind ik een heerlijk spel?

“Wat is daar nu zo heerlijk aan.”

Je maakt op een leuke manier, lichamelijk contact, en daar houd ik van.

Ik ken een jongen, hij is thuis en is geestelijk in de war, hij is slim, en wil dolgraag studeren, maar hij vind het vreselijk dat hij het met een bijbaantje ook niet red om naar school te gaan, en de familie is hartstikke arm, en iemand van de kinderen, heeft een echte baan. Ze hebben ook geen telefoon. Ndey legt op mijn verzoek uit waar ze wonen, en de achternaam krijg ik ook, dat is Conteh, de naam van de jongen is ze even kwijt. Opgetogen loop ik het stukje naar Ghana Town, de locatie, waar veel Christenen wonen, en waar drie Protestantse kerken vlak bij elkaar staan. Dat is de plek, waar mijn vader en zelfs Oublie naar de kerk geweest is en hij het verhaal hoorde van David en Absalom, hij heeft de hele preek bijna letterlijk in zijn boek weergegeven. De kerk was zo arm, dat de dominee voor half geld moest werken, zodat ook hij arm genoemd kon worden.

Ik klop aan op de deur met de naam Conteh er op. Ik hoor een poosje niets en daarna gestommel, een van nature knappe jongen van zestien, schat ik doet de deur open en hij zegt; er is niemand thuis en ik ben ziek. Je kunt me beter binnen laten, als je wil dat ik je beter maak. Hij kijkt me nieuwsgierig aan en ik zeg, maak maar snel een bakje koffie, ik kom voor jou, en heb goed nieuws Terwijl ik om me heen kijk en niets dan versleten meubilair en armoede zie, maakt de jongen koffie. Hij durft nog niet naar het goede nieuws te vragen, maar zijn nieuwsgierigheid naar mij groeit zienderogen. Ik vraag wat voor ziekte hij heeft, hij mag ze een voor een opnoemen. Hij aarzelt, want ieder klacht is te gering om uit te spreken. Dan kijkt hij me met openogen aan, en ik beantwoord zijn blik en leg er een doses liefde in en nu weet ik dat hij blij met me is en me niet weer kwijt wil.

“Ik heb veel onbenullige klachten, ze zijn gerelateerd aan mijn hoofdklacht, ik wil zo graag naar de kunstacademie, want ik heb al heel wat mooie kunst gemaakt, als je wil, zal ik het je laten zien.”

Ja graag, maar maak eerst de koffie en je verhaal maar af. Met schaamte kijkt hij naar het koffie filter, dat hij vergeten is nog eens op te schenken. Hij doet dat en vertelt verder.

“Ik vervloek het dat ik zoveel broertjes en zusjes heb, we moeten altijd delen en blijven met zijn allen arm, er is geen zicht op, dat ik ooit zal studeren op de Kunstacademie, ik ben van jongs af aan al artistiek, en ik kan niet uitstaan, dat mijn talent veloren gaat omdat ik arm ben, en dat mijn hele leven zal blijven, ik voel me daar ellendig van en zit in een soort crisis, of ik moet berusten in wat de toekomst me brengt, Wij gaan met zijn allen zondags naar de kerk, ik heb van de hele dienst zondag niets mee gekregen,ik heb voortdurend gebeden om uitkomst, maar zoals je misschien wel weet, God verhoort niet alle gebeden, hij grijpt bij oorlogen niet altijd in. Hij is er mee doende, de innerlijke liefde aan te wakkeren. Het is nu donderdag, en er is geen zicht op uitkomst, God reageert niet.”

Hij schenkt de koffie in de kopjes en zijn gezicht staat veel ontspanner. Dat komt omdat ik hem in de ogen gekeken heb. Ik vraag hem of de kleine klachten aan het verdwijnen zijn.

“Hoe kun jij dat nu weten.”

Omdat het altijd helpt, je hart tegen een goede vriend uit te storten. Hij reageert er niet op, en iemand die zomaar aan je deur komt, is niet zomaar een goede vriend in de ogen van een artiest. Na de koffie ga ik mee naar een schuurtje, waar erg mooie kunst staat uitgestald, voor een niet geschoolde jongen is het knap, het is ook veel. In tegenstelling met de jongens uit Sanjang, heeft hij zijn werk ingepakt in schitterend bewerkt kistjes. Alleen voor de kistjes zou hij al klanten vinden, en helemaal als ze kijken wat voor schitterende kunst er in zit. Ik leg mijn hand op zijn schouder, en draai hem een beetje, zodat we elkaar aan kijken en dan zeg ik: Jij bent echt een kunstenaar en een artiest, en als iemand het verdiend om betaald te worden voor de Kunstacademie in Brikama, ben jij het wel. Ga je mee naar Brikama, ik heb het geld. Zaterdag komen er veel mensen, want ik heb persoonlijk het affiche ontworpen en voor de verspreiding en financiering gezorgd. Hij kijkt me met grote ogen aan:

“Ik heb die affiche gezien, en vond hem erg artistiek. Wie ben je eigenlijk, dat je dit soort dingen op jouw leeftijd doet. Mag ik er echt op vertrouwen, dat je dit voor mij gaat doen? Als ik ingeschreven sta, mag ik dan ook mijn spullen meenemen naar de expositie?”

Hij kijkt me nog eens aan, en zijn gezicht veranderd en drukt een onnoemelijk grote vreugde uit. Het kan niet uitblijven, hij slaat zijn armen om mijn nek, en overlaad mijn hele gezicht met kussen om me vervolgens beschaamd aan zit te kijken. Als je me zo dankbaar bent als je net liet zien, wat zou je dan voor me willen doen als tegenprestatie? Hij kijkt me eens goed aan.

“Je hebt net mijn hele leven inhoud gegeven, ik moet er even over na denken, wat ik voor jou kan doen, zou je iets seksueels willen?

Ik geef geen antwoord.

Hij piekert en zegt uiteindelijk:

“Ik doe alles wat je van me vraagt, hoe gek ook, ik doe het voor je.”

Kun je zwemmen?

“Ja, ik ben als een vis in het water.”

Als we terug komen van Brikama, wil ik graag met je naar de zee, ik weet een mooi spelletje in het water, je moet er wel een beetje sterk voor zij, je zou met gemak me op kunnen tillen.

“Ik ben niet ziek meer, in tegenstelling, ik bruis weer van energie, kom maar op , dan zal ik je laten zien, dat ik je gemakkelijk op kan tillen.”

Hij tilt me van de grond en tilt me erg hoog op als hij me weer laat zakken, en onze lippen op gelijke hoogte komen, sla ik mijn armen om zijn hoofd en we kussen elkaar op de mond, en de vriendschap tussen ons is getekend. We lopen naar de straat en houden een bus aan, die gaat meteen naar Sanjang, er is maar een krap plaatsje voor ons tweeën. Maar dat vinden we allebei niet erg, soms maken we met mijn hand een snelle streelbeweging, hij kent dat ook en past het ook toe bij mij. Met zijn vinger speelt hij ongemerkt met mijn dij. In Sanjang lopen we naar de T-shop, en eten een tosti. En nemen er een op koffie bij, in de bus moeten we lang wachten tot hij vol is. Daar waar Essa zich aan meldt, weet de leraar te vertellen, dat als Essa thuis kunst gemaakt heeft, hij dat mee mag nemen, als het geen kunst is, mag het niet en dat wordt onmiddellijk verwijderd. Ik moet nog even bij Oublie langs, want daar ligt mijn zwembroek nog in het zwembad, Essa heeft zijn zwembroek al bij zich, als hij het zwembad ziet, kijkt hij zijn ogen uit. En dat ik zo maar binnen kan gaan in zo’n mooi huis. We nemen een frisdrank op het terras in de tuin, en Essa kijkt met rode oortjes naar me en vraagt aarzelend;

“Zouden wij tweeën niet eerst, voordat we naar de zee gaan in dat zwembad mogen zwemmen.”

Als ik je uit mag kleden. Hij kijkt verbaasd naar mij, en zegt:

“Bij niemand zou ik dat laten doen, maar jou heb ik iets beloofd, uit dankbaarheid sta ik het toe. Ik zal bovendien proberen er van te genieten hoe die kleine handjes aan mijn intimiteit frutselen.”

We hebben onze frisdrank op en gaan naar het zwembad, in een wip sta ik in mijn zwembroek, Essa kijkt wel, maar ziet niets van mij. Ik trek zijn bloes uit en zie zijn magere lijf, ik trek zijn schoenen en sokken uit. En dan zijn broek, ik wil graag zien hoeveel hij in zijn broek heeft, ik heb gisteren beloofd aan Saily dat ik haar een jongen zal leveren, die flink wat in zijn broek heeft. Essa en zij, zou een mooi stel kunnen vormen, helaas, zou hij er wel met die mooie borsten vandoor gaan. Ik maak zijn broek los, en zie dat hij werkelijk genoeg in zijn broek heeft. Ik heb genoeg gezien, doe de rest zelf maar.

“Ik vind het helemaal niet erg, als jij het bent die dit doet.”

Ik heb gisteren een meisje ontmoet, die erg mooi was en schitterende borsten had, ze heeft geen vent, en ze wil er graag een met voldoende in zijn broek, dat is het geheim, als je wat wilt, kan ik je met haar in contact brengen.

“Aan een vriendin, heb ik nog nooit gedacht, maar nu ik ook een toekomst heb, wordt dat ook tijd.”

Essa, kan snel zwemmen, ik houd hem op geen stukken na bij. Hij geniet van dit lekkere grote zwembad, en van een zieke jongen is hij veranderd in een atletische zwemmer.

“Wat heb ik thuis straks een hoop te vertellen, ze zullen erg blij voor me zijn.”

We kleden ons weer aan en lopen als goede vrienden naar de zee, we lopen voorbij de winkeltjes, en daar waar we een rustig stuk strand zien, kleden we ons uit en trekken onze zwembroeken aan. Essa kan het niets schelen dat ik zijn piemel zie, ik denk zelf, dat hij zo is gaan staan dat ik hem wel moet zien. Dan gaan we de zee in. We kunnen samen de branding wel aan. De meeste golven duiken we overheen. Het is ook leuk, om er in te duiken en dan aan de achterkant er van boven water te komen. Als we in rustig water terecht gekomen zijn, vertel ik Essa waar hij moet gaan staan. Ik probeer hem te beklimmen, het is een enorm geworstel van lijf tegen lijf, en eerlijk is eerlijk, het is best een erotisch spelletje. Essa is nog maar zestien, en krijgt waarschijnlijk geen goed voedsel. Als ik over de helft ben, verliest hij zijn evenwicht en valt achterover, we hebben er samen veel plezier in, als hij weer stevig staat, begin ik opnieuw. Weer trek ik me op aan zijn benen en dan aan de rand van zijn zwembroek. Ik werk met handen en voeten, en stijg steeds hoger, als ik met mijn mond op de hoogte zit van zijn mond, kussen we elkaar. Dan klim ik weer verder en als ik op zijn schouder sta en mijn been optil, zeg ik dat zijn handpalmennaar boven moeten, hij doet het en dan bij de andere voet hetzelfde. We doen dit nog drie keer, en dan zijn we beide moe en kleden ons aan. Hij gaat naar huis, we hebben samen een heerlijke dag gehad, het begon met zijn ziekte en eindigde in overstelpende blijdschap. Nu wil ik bij de T-shop proberen, of er nog iemand een jongen of een meisje woont die graag zou willen studeren. Als ik er aangekomen ben, en ik rond vraag, weet niemand iemand die graag verder wil op school. Nadat ik een cola heb besteld, komt een van de ondervraagden terug en gaat naast me zitten, en ik herinner me dat een Compound verder die ‘bergop’ heet, een meisje woont, die computer wilde studeren, later kreeg ze een ongeluk en moest een poos met stokken lopen en daarna heb ik haar niet meer over studeren gehoord, maar dat kan ook komen omdat ze geen zicht had op enige financiering. Ik ben nooit op die Compound geweest. En de man is er ook niet bekend, hij weet alleen de naam van het meisje, ze heet Jaihabba. Ik kan niet wachten, ik heb nog net een uur om kennis met haar te maken voor het eten.

Ik loop naar de andere Compound en vraag aan diverse mensen waar Jaihabba woont en ik kom steeds dichter bij, tot ik het aan een jongetje van mijn leeftijd vraag  en die wijst me zomaar het huis aan. Ik klop op de deur, en het duurt niet lang voor dat een meisje met een kruk onder har oksel de deur open maakt, ze zegt:

“Jaihabba”

Ik zeg Matarr, ik heb van een rijke zakenvrouw in Nederland, flink wat geld losgekregen om kinderen, die slim zijn en geen geld hebben te laten studeren, ze kiezen een studie van hun keuze. Het meisje gaat me voor op haat kruk en ze is de enige die thuis is. Als we beide zitten zegt ze. Ik heb een tijd gehad, dat ik hartstochtelijk graag wilde studeren, Toen kwam het ongeluk, tussen mij, mijn fiets en een auto op de snelweg hier. En toen kon ik niet meer lopen, en nu kan ik weer behoorlijk lopen, maar ben ik angstig geworden voor alles, en er was geen zicht op financiering, en toen heb ik het maar uit mijn hoofd gezet.

Je wilde computer doen, dat is zittend werk en de school staat hier niet ver vandaan. Het gaat er maar om, hoe je kunt lopen, als we de angst buiten beschouwing laten.

“Die angst, die ik bij het ongeluk ook opgelopen heb, is een gegeven, die kan ik niet zomaar buiten beschouwing laten, maar toch begint het oude verlangen om weer naar school te gaan post te vatten, dat komt van het voorstel die je wilt doen met het geld van die rijke zakenvrouw.”

Ik kan je van die angst afhelpen, en ik laat je zonder stok lopen, en dan gaan we morgen naar de opleiding en je betaalt met het geld dat ik je geef, zelf je opleiding, en je geeft mij het wisselgeld en de kwitantie.

                                                                                 ***

Ik kijk nog eens goed naar dat ventje van tien, die veel te wijs is voor zijn leeftijd en veel te zelfverzekerd, en hij komt schoolgeld betalen, ik zeg nee, jammer, maar het is mijn angst die me ervan weerhoud. Zegt dat ventje, dat hij me van die angst af kan helpen, dat het een bijzonder mannetje is, kan ik wel geloven, als hij op zijn tiende al met een vliegtuig gevlogen heeft, ik wilde dat het waar was, dat hij dat echt kon, maar ik vind het zelfs te gek voor woorden om het alleen maar te proberen. Ik denk nu, wie ben je, wat ben je, en ik kijk in zijn ogen omdat ik nieuwsgierig naar een antwoord op mijn eigen vragen ben, ik zie dat hij terug kijkt en ik weet zeker, dat dit ventje magisch moet zijn, ik voel liefde en een dosis doorzettingsvermogen in mijn maag landen om daarna te verteren, maar mijn hart is ook geraakt, want ik zie pas nu dat het jongetje verbazend lief is. Ik zie ook wat hij voor me doet, hij wil niet alleen maar geld geven, waar hij ieder ander gelukkig mee kan maken, nee, hij wil het mij geven, en hij wil dat ik zonder stok ga lopen. Laten we het proberen, en zou je dan na het eten terug willen komen, om het af te maken, je hebt me overtuigd, dat ik de wil moet hebben om morgen het schoolgeld te betalen.

                                                                                ***

Ik ben trots op mijn gave, toen ik haar in haar ogen keek merkte ik dat ze heel ontvankelijk was voor magie, ze kijkt ook niet serieus naar me, maar met een verwachtingvolle blik. Met stok gaan we naar de deur, het stoepje af en dan geeft ze mij de stok en met haar hand op mijn schouder als steun, lopen we door de Compound. Eerst gaat het langzaam, maar nu begint ze ook iets sneller te lopen en ze praat erbij, ze zegt op het ritme van haar passen:

“Matarr is een won-der-kind, Matar is wer-ke- lijk een won-der-kind, hij is het beste wat ik de af-ge-lo-pen twee jaar heb mee-ge-maakt, hij laat me weer lopen en stopt de angst in een oude schoen-en-doos.”

We lopen nu weer naar huis, en ze heeft ingezien, dat ze kan lopen en naar school gaan. Ik loop nu weer naar Kimbou en Jarra, en ik heb veel te vertellen, zeker veel over Essa, ik verteld dat ik zijn kunst, die hij op eigenhoutje gemaakt had, er fantastisch en afgewerkt uitzag. Helaas had ik na het eten geen tijd om naar Jurja te gaan. Maar wie weet, had Jaihabba wel een kus voor me. Toen ik binnenkwam, was de moeder aan de afwas en las haar pa de plaatselijke krant, ze keken me vol respect aan. Ze waardeerden het bijzonder, wat ik met hun dochter gedaan had. Ze vonden het ook fijn, dat ik nog een uurtje met haar ging oefenen. Zoveel valt er niet meer te oefenen, je kon het beter trainen noemen, om de verslapte spieren weer tot ontwikkeling te brengen. Dat legde ik haar uit en ze snapte het. Ik vertelde dat ik iedere avond na het eten naar mijn vriendinnetje Jarju ging om elkaar te kussen, nu moet jij dat overnemen.

“Met genoegen lieve vriend, het is alleen even wennen om een ventje van tien te kussen, kun je wel een beetje kussen en van wie heb je dat dan geleerd. Ik vertel dat ik in die andere Compound geld voor de armen hen gegeven, en met drie meidennaar Sanjang in een hotel geweest, daar heb ik leren zoenen, Jarju had ik ook als een van de drie uitgekozen. Ik heb alle veertien meiden gevraagd, die in de selectie zaten, wat ze er voor over hadden als ik hun koos, je moest eens weten wat hun antwoorden waren.

“Ga je ook aan mij vragen, wat mijn tegenprestatie is?”

Denk het wel, ik moet toch op een of andere manier betaald worden, ik verwacht minstens dankbaarheid.

Ze gaat staan, en slaat haar handen om mijn nek, draait haar hoofd, tot onze lippen op een lijn liggen en ze zet haar mond op die van mij en kust me heel lang, en ze zegt dit is een voorproefje van mijn tegenprestatie, maar je moest eens weten hoe dankbaar ik ben en hoe lief ik je vind. We lopen weer verder, en ik loop wel met haar stok, maar we hebben die helemaal niet nodig, en ik zie dat ze plezier in het lopen heeft. Ze belooft me dat ze elke dag serieus gaat lopen om haar spieren weer sterk te maken, over twee maanden begint de school, een of twee januari. Je hebt dus tijd genoeg om weer helemaal mobiel te worden, en op de grote weg hoef je voorlopig niet te komen, het is twintig minuten over een zandweg lopen naar de Businessschool. Bij haar voor de deur krijg ik nog zo’n zoen, zodat ik uiterst tevreden naast Jarra in bed schuif, en voor ik in slaap val, bedenk ik me dat dit een heerlijke dag was, waarin ik twee zielige mensen weer tot leven heb gewekt.

De volgende morgen, terwijl ik zat te ontbijten, werd er op de deur geklopt, ik stond op en liep naar de deur. Het waren tweejongens van een jaar of zestien, Een van de twee deed het woord, ze kwamen van de andere kant van Brufutt, en ze hadden van een vriend gehoord uit Ghana Town, dat er hier in deze Compound een jongen rondloopt, die studiegeld geeft, klopt dat?

Ja, dat ben ik, na het eten ga ik eerst met een meisje naar een computer instelling, en dan heb ik tijd voor jullie, zijn jullie komen lopen?

Ja, dat zijn ze. Wat willen jullie studeren, ze willen allebei naar de Hogere Hotel school in Sene Gambia. Hebben jullie misschien je zwembroek meegenomen, want daar ginds kun je heerlijk zwemmen. Daar zijn ze wel voor te porren, en als ik me er geen aanstoot aan neem, kunnen ze best zonde zwembroek zwemmen. Ze gaan naar de T-shop en daar wachten ze op me, de een die nog niets gezegd had vertelde mij, dat ze heel, heel erg blij waren met de financiering, hun toekomst hing er van af. Na het eten ging ik naar Jaihabba, ze stond al klaar en ze had besloten de stok thuis te laten, ik vond dat niet verstandig, want het was een heel eind en ze moest ook nog terug, en haar spieren waren nog niet getraind, Dus de stok ging mee en ik tilde hem, ik probeerde haar in een rustig tempo te laten lopen. Ze vertelde me onderweg:

“Ik heb gedroomd over een ventje van tien, dat bij mij op het dekbed kwam zitten, hij was zo lief, dat ik hem wilde zoenen, maar hij smaakte naar vilt, toen ik bijna weer in geslapen was, stelde ik me voor dat jij dat ventje was en dat ik jou wilde zoenen, de hele nacht bleef je maar bij me spoken en als ik je wilde zoenen was je steeds weg. Wat dacht je er van om je nu even door mij te laten zoenen.”

Ik wil dat wel, daar krijg ik nooit genoeg van, maar het maakt wel uit wie me zoent, zoenen van jouw lippen, zijn zeer welkom, het is hier een stil plekje, dus niemand kan zich aan ons storen, Ze sloeg weer haar armen om me heen en bleef eindeloos lang met haar lippen op die van mij. Ik stak uiteindelijk mijn tong in haar mond en we gingen door maar dan met tongen. Toen het eindelijk klaar was, zei ze:

“Dat had ik nooit achter je gezocht.”

Ik vertelde je toch, over de meiden in Sanjang, die me een wederdienst bewezen.

We naderen haar school en ik gaf haar ongeveer het bedrag en liet haar zelf betalen, daarna gaf ze me het wisselgeld terug en de kwitantie.

Ik bracht haar naar huis en ik nam afscheid bij de deur, ze zei dat ze plekjes wist, waar ze nog veel langer kon kussen, en dat ze ook wel zin had om mij haar borsten te laten zien, Daar moet je net voor bij Matarr zijn, ik beloofde, dat zo gouw ik even niets had, ik nog eens met haar zou gaan wandelen, en dat ik al genoot van de voorvreugde, die haar borsten allicht zouden geven. Ze bloosde ervan en verdween in het huis. Ik had wel een zwembroek mee genomen en ik liep in een stevige pas naar de T-shop. Vandaag is het vrijdag en morgen is de expositie in Brikama, ik heb met Oublie afgesproken, dat we Essa uit Ghana Town mee zullen nemen, want hij heeft nog al veel kunstvoorwerpen om te verkopen. De twee jongens zaten aan de bar en dronken koffie, ik nam ook koffie en wurmde me tussen hen in en het voorstellen begon, de jongen die bijna niet gesproken had aan de deur heet Musa en de andere Alieu. Ze zijn beide zestien, ze zijn beide knap en hebben mooie gelaatstrekken, en als ze lachen, straalt heel hun gezicht mee, het is moeilijk te zeggen wie wie is. De jongen die aan de deur zei, dat ze heel erg blij waren, is Musa, hij heeft iets liefs in zijn ogen en ook iets beschaafds over zich, iets meer dan Alieu, ik trek voorlopig op Musa. Ik vertel dat ik Matar ben, en in Holland was om de moeder van het hoofd van de zeden politie, weer in contact met elkaar te brengen, vanaf zijn geboorte was het al foute boel, het feit wil, dat die moeder stinkend rijk is en ik haar voor me wist te winnen, hebben jullie je studie financiering te danken. Musa vertelde dat ze een jaar geleden al klaar voor de opleiding waren, maar er was helaas geen geld, ze hebben het afgelopen jaar wel gewerkt in de goedkopere hotels, dus niet van de honger omgekomen. We lopen naar de zendmast en nemen daar de taxibus en bij de Turntable een taxi, die met ons drieën ineen keer vol zat. onderweg hebben we niet veel gepraat en in Sene Gambia liepen we meteen naar de Hotel School, Daar gaf ik hun beide het ongeveer bedrag en toen ze betaald hadden, wat toch voor iedereen en plechtig moment is, gingen we op het terras van Alie Baba zitten en dronken eerst wat en kletsten, ik had nog niets met mijn ogen gedaan, en de meest verlegen jongen was Musa en ik kon het niet laten om hem in zijn ogen te kijken, ineens was hij wakker en hij bezag mij met andere ogen, zijn blik werd nog vriendelijker, en hij zat naast me, en hij voelde gewoon, dat hij me even aan wilde raken, ik gaf hen de snelle hand streel en hij herkend dit en ik kreeg een terug, wij tweeën waren vanaf nu vrienden, ik wist dat hij ook zin zou hebben om mij te kussen, maar ik weet niet of hij het zal doen. Het was Alieu ook opgevallen, dat zijn vriend opeens zo’n rode kleur had, en hij vroeg er naar, maar Musa wilde het niet zeggen. Hij vroeg of ik idee had, zo is hij gewoonlijk niet.

Ben je wel eens verliefd geweest, daar kun je verlegen van worden, dat mankeert er aan je vriend, hij en ik, houden van elkaar, is ’t niet Musa. Hij knikt heftig en als ik dicht met mijn gezicht naar dat van hem kom, zet hij zijn lippen op mijn lippen en we beroeren onze lippen alleen maar een beetje, want er zullen vast wel mensen zijn die naar ons kijken. We bestellen alle drie iets verschillends en ik neem weer brood en eieren, daar zit ook altijd wel wat salade bij. Alieu, wrijft in zijn handen van genoegen om het feit, dat hun studiegeld betaald is. Hij zegt:

Kunnen we ook wat terug doen voor al die moeite die jij voor ons, in het algemeen, gedaan hebt. Ik zou straks graag jullie beiden willen beklimmen, op een plaatsje achter de branding, ik ga het niet verder uitleggen, maar het is een spelletje, waar ik verslaafd aan ben, maar daar heb ik sterke jongens zoals jullie nodig. Vorige keer was ik hier met meiden, die naar dezelfde school gingen, met hen gaat het niet, maar die hebben borsten, en aan hun vraag ik of ik ze uit mag pakken en dan streel en kus ik ze. Je ziet, ik krijg mijn beloning wel. De lunch wordt gebracht, en we kletsen even niet maar laten het ons goed smaken. Na het eten gaan we het strand op en lopen richting Brufutt, het is een strand zonder belemmeringen en behoorlijk korter dan over de weg. Musa heeft steeds een hand over mijn schouder, en streelt mijn hoofd, als het rustiger word, wat mensen betreft, lopen we beide met onze armen over elkaars middel, en hij kan zijn liefde voor mij niet langer verbergen, en als ik hem vraag wat hij voor me zou doen als dank voor de financiering,zegt hij:

“Alles, ik doe alle wat je ook maar van me vraagt, ik bied me aan als je slaafje, je mag lelijk tegen me doen, toch zal ik van je blijven houden, het kan niet omdat je te jong bent, maar ik zou seks spelletjes met je willen doen.”

En jij Alieu?

“Ik bied aan om je uit te kleden en je lijf te strelen en te kussen, dat vind ik een mooie tegenprestatie, een waar we beide van kunnen genieten, en daarna doen we nog dat spelletje in het water.”

Klinkt goed, dat wil ik wel. We lopen nog tien minuten door en dan ben ik op de zelfde plek als ik met de drie meiden was Liline, Saily en Mala. Wij gaan ook tegen het duin aan zitten, en ik laat me door Alieu uitkleden, tot ik spiernaakt ben, en dan begint hij me te strelen, eerst mijn nek en rug en de billen maakt hij extra werk van en Musa, zit er op zijn knieën bij, en als mijn billen aan de beurt zijn, kan hij zich niet inhouden en geeft er kusjes op. En zijn handen strelen mee, zonder dat ik het zie, voel ik welke handen van Musa zijn, die zijn boordevol gevoel. Alieu, zoals hij eerder al zei gaat naakt een groepje van ongeveer zes nadert, er zijn verder geen mensen. Musa gaat in zijn onderbroek. Beide jongens hebben mooie lichamen, dat is de gunst die zestien jarigen krijgen, ze zijn ook nog jong, maar de groei van hun geslacht is volop in ontwikkeling. We geven elkaar een hand en trekken elkaar door de branding, het voelt goed om samen met deze twee jongens de zee in te gaan. Na de branding, laat ik eerst Alieu zich op stellen, en ik beklim hem, het is onvermijdelijk om op zijn bloot gevallen geslacht te met mijn voet te trappen, mijn voeten die steeds hoger komen, maar ook vaak weer naar beneden te glijden. Alieu zegt dat hij het een fantastisch spelletje vind en roept dat ik hem opwind. Musa staat er bij en heeft nu, hij dit hoort, al helemaal veel zin om door mij beklommen te worden, Zonder zijn hulp, krijg ik het voor elkaar om op zijn schouders te staan en me aan zijn hoofd vast te houden, Alieu begrijpt meteen wat hij met zijn handen moet doen, als ik een voet optil. Hij is sterk in zijn armen, en hij gooit mij al juichend een heel eind weg de golven tegemoet, waar ik met mijn hoofd naar beneden in duik.

                                                                                           ***

Ik zit met veel genoegen te kijken, hoe blij Matar is met zijn spelletje, die hij nu nog met Alieu uitvoert, maar straks met mij. Vanaf het eerste moment dat ik die jongen zag, toen aan de deur van zijn huis. Kreeg ik al een prop in mijn keel, ik was meteen verkocht, het was nog een jong ventje, maar het voelde gewoon of ik op hem verliefd was, gedurende de dag heb ik wel gemerkt, dat het jongetje veel meer in zijn mars heeft dan Alieu en ik samen, en dat hij de regie bepaald, en ook waar we op het strand gaan liggen en wat voor spelletje we gaan doen, en mijn maag draaide om toen hij vroeg, wat ik er voor over gehad zou hebben om studiefinanciering te krijgen. Spontaan vertelde ik wat ik wel niet voor hem over zou hebben, maar ik had er bij moeten zeggen, dat ik nog wel een dagje met hem op wilde trekken. Hij heeft mijn hart gestolen, met het strelen op het strand vond ik hem eindeloos lief, ik houd zelfs van dat lieve kleine plassertje van hem. Ik voel me zweven van verliefdheid, dat is toch niet normaal, dit heeft niets te maken met dankbaarheid voor mijn studiegeld, ik hen vreselijk veel zin om door hem beklommen te worden. En ja, ik ben aan de beurt, ik stel me op en ben gereed hem te ontvangen. Hij komt naar me toe hij knippert met zijn ogen naar me, ik denk dat dit een teken van iets is dus knipper ik terug. Eerst begint hij zich aan mijn benen omhoog te trekken, hij is onder water, dat doet hij om mijn hele lichaam te kunnen betasten. Dan gaan zijn handen over mijn benen, grijpen zich daarna vast aan het randje van mijn onderbroek. Deze trekt hij onder water naar beneden en neemt mijn penis onder water in zijn mond. Laat hem daarna weer los en trekt mijn onderbroek omhoog, en komt met een olijk gezicht met zijn hoofd boven water. Ik heb genoten, tot op heden heb ik mijn penis nooit aan iemand laten zien, laat staan betasten, maar deze jongen mag dat, graag zelfs. Hij klimt gestaag verder omhoog, en dan haalt hij nog een streek uit, door een vreemde beweging te maken en daardoor verlies ik mijn evenwicht, en ik val met hem op mijn borst achterover in de zee, Toen ik met mijn hoofd boven water kwam, besefte ik, dat al zijn spartelingen bedoeld waren om mij te plagen, dus aandacht te geven. Ik voel me heerlijk, ik weet nu dat hij bijzonder op mij gesteld is. Ik zal zeker dromen van hem. Ik mag nog een keer gaan staan, hij noemt het een herkansing. Weer komt hij naar ne toe en knippert weer met zijn ogen, ik knipper terug om hem te laten weten, dat ik die knipperen van verstandhouding kan beantwoorden. Hij kruipt weer bij mijn benen langs naar boven, trekt met een hand mijn onderbroek open en gaat er met zijn andere in om hem nu eens goed te kunnen voelen, ik vind het heerlijk dat hij dat doet, voor wie ik me ook schaam voor hem in geen geval, hij mag alles van me zien. Hij klautert verder, en zijn van genoegen stralende hoofd komt boven het wateroppervlak, hij grijpt me om mijn middel en werkt zich omhoog, ik voel zijn kleine piemeltje die van mij raken, ik vind dat nog steeds heerlijk, ik geloof nooit dat hij da bij Alieu ook gedaan heeft. Nee, hij wil mijn vriendje zijn, dat heb ik de hele tijd al gemerkt, hij laat het wel op een manier merken, dat Alieu zich niet achter gesteld voelt. Dit keer blijf ik staan, en ben er getuige van dat toen hij bijna op mijn schouders stond weer een heeleind naar benden gleed, lijf tegen lijf, dat vond ik net zo goed heerlijk, en dat naar beden glijden, was ook wel in mijn straatje, zo kon ik langer genieten van deze jongen. Uiteindelijk, stond hij op mijn schouders gebukt om mijn hoofd vast te kunnen houden, zelfs dit contact vond ik heerlijk, hij hoefde alleen zijn benen een voor een op te tillen, dan draaide ik mijn handen wel, ik strekte ze en hij zette zich af van mijn schouder, en met een sierlijke duik, kwam hij een flink eind verderop in de golven terecht. Alieu vond dit ook leuk, en hij stond al weer klaar, hij had geen zwembroek aan, ik vraag me af of Matarr ook naar die grotere penis van hem zou grijpen, ineens werd dit vreselijk belangrijk voor me, ik lette goed op en zag hem onderwater langs zijn been omhoog klimmen ik keek goed en  in het heldere water, kon ik die grote penis zien hangen. Mijn hart maakt een vreugde sprongetje, Matarr negeerde dat ding van hem, hij raakte hem alleen met zijn voeten. Zie je wel, dat deed hij alleen bij mij, omdat hij mijn vriend wil zijn, en het voelt goed dat hij het meest van mij houd. Nog eenmaal zie ik die sierlijke duik, en dan besluit Matarr op zijn horloge te kijken, een erg mooie, die hij in het water om kan houden. Hij gebaart dat we terug moeten en ons afdrogen en aankleden. We hebben alleen de handdoek van Matarr, hij had er een meegenomen, het siert hem, dat hij zich als laatste afdroogt, daarvoor droogde hij onze ruggen af, dat voelde ook als door magische handen afgedroogd worden. We lopen naar Sene Gambia en vervolgens naar de auto weg en in de berm stopte een taxi, twee mensen stapten uit en een bleef zitten, en wij konden er met zijn drieën bij, ik wilde het liefst met hem achterin zitten en dat gebeurde ook, de andere passagier, een jongen van zijn leeftijd, deed het zelfde als ik, hij sloeg ook een arm om de middel van Matarr, Matarr streelde zijn kroeskop en de passagier glimlachte naar Matarr en Matarr, schonk hem een brede lach terug.

 

 

HOOFDSTUK 18

 

 

Het was of ik door de bodem van de auto zakte, en ik besefte, hoe gemakkelijk Matarr vrienden maakt. Ik voelde me gepasseerd en besefte, dat ik niet hoefde te rekenen op een dagje uit alleen met Matarr. Al rijdend en kijkend naar Matarr, vind ik hem nog steeds een uitzonderlijk lief ventje, maar wel een allemansvriendje, het pleit voor hem en zijn persoonlijkheid, maar ik raak je kwijt.

                                                                                          ***

Met mijn blik in de ogen van Musa, heb ik iets te veel aanhankelijkheid aangeboord. De liefde die hij voor mij koestert is te groot. Ik vind hem wel een heerlijke vent, en als we samen op school zouden zitten, zou ik met niemand liever vriend zijn dan met hem. Maar ik heb me zelf doelen gesteld. Met schoolvriend vriendschappen, kom ik er niet. Elke dag maak ik weer nieuwe vrienden. Vanmorgen was het nog Jaihabba, ik kan niet te close met haar worden, niet als de vriendschap tussen Jarju en mij. Wij samen hebben al te veel gevoelens gedeeld. De jongen die naast me zit,is een heerlijk joch, die nabootst wat Musa en ik doen, arm om elkaars lichaam. Hij is van een apart soort, en ik beantwoord zijn aanrakingen en als Musa dat ziet, vertrekt zijn gezicht en met woorden had ik niet zoveel bij hem kunnen bereiken. Bij de Turntable moeten we de kruising oversteken en daar stappen we over in een roestig busje en een pikzwarte uitlaat. De beide jongens nemen afscheid van me in de bus en beide kussen ze me en bedanken me en spreken de hoop uit om me gouw eens weer te zien. Het kan prima, want van elke leerling noteer ik de gegevens; adres maar ook de telefoonnummers. Als ik dan nog een aardig eindje verder ga, bedenk ik me nog eens, dat ik erg gesteld geraakt ben om steeds nieuwe jongens en meisjes te ontmoeten, waar telkens nieuwe vriendschappen uit kunnen groeien. Het is te laat om nog naar Oublie te gaan, ik neem me voor om na het eten naar Jarju te gaan, ik heb haar gisteren gemist en zij zeker mij ook. Ik wandel naar huis, maar zodra ik uit het busje ben gestapt, staat het onderwerp van mijn gedachten op me te wachten. Ik neem Jurja in mijn armen en til haar op ze slaat haar armen om mijn nek en kust me tot ze buiten adem is :

“Ik ben hier naar de straat gegaan, omdat ik je absoluut niet wil missen, want ik heb een belangrijke boodschap voor je!”

Zo, en wat mag dat wel zijn, is het iets wat niet kan wachten, kan ik eerst nog eten bij Kimbou.

“Het is mijn nicht, die langs gekomen is en ze had gehoord, dat hier ergens en jongen woont, die schoolgeld betaald. Ik kan me zelf wel voor het hoofd slaan want een jaar geleden, heeft ze me al eens toevertrouwd, dat als ze geld had verschrikkelijk graag wilde gaan studeren op de kunstacademie.”

Waarom kun je je zelf wel voor het hoofd slaan liefje?

“Omdat ik het finaal vergeten ben, dat ze naar de kunst academie wilde. Zodra ik hoorde, dat jij schoolgeld uit ging delen, had ik meteen aan haar moeten denken. Ik weet hoe belangrijk het voor haar is, als kind maakte ze al gaatjes in schelpen en reeg ze aan elkaar, verfde ze en maakte er huisjes van, haar kinderlijke creativiteit kende geen grenzen, en zelfs toen ze me naar jou vroeg, kwam haar mij toe vertrouwde verlangen om naar de kunstacademie te gaan nog niet in mijn geheugen, ik schaam me daarvoor, daarom doe je mij en haar er een groot genoegen, om na het eten vrij te maken voor mij en mijn nichtje, ze heet Arfang.”

Ik zei dat het goed was, met dat antwoord was ze zo blij, dat ze me opnieuw begon te kussen. Twee oude mannetjes zagen dat ik haar terug kusten, mijn naam is hier zo langzamerhand bekend, dat ze geen vuisten opheffen, nee ik kan hier inde Compound wel een potje breken, ze zwaaien glimlachend over zoveel vurige jonkheid. Onder het eten, had ik veel te vertellen, mijn dag begon met twee jongens aan de deur en daarna ging ik met de kruk van Jaihabba in mijn hand naar het instituut waar IT gedoceerd werd. Ik vertelde de gekuiste versie van wat er op het strand in Sene Gambia en in de zee gebeurd was, en wat voor jongens het waren, Kimbou was meer geïnteresseerd in Jaihabba, ik vertel haar dat ze eerst met krukken liep, maar dat ze na het auto ongeluk overal bang voor was, ook om te gaan studeren toen heb ik met mijn ogen in die van haar gekeken, en nu loopt ze al zonder krukken naar haar school en het studie geld is betaald. Nu vertel ik nog dat Jarju me op stond te wachten, en dat de volgende klant zich al heeft aangediend, het gaat rond als een lopend vuurtje, en ik hoef niet meer te vragen aan mensen of er nog een jongen of meisje bij hun in de buurt woont, die wil gaan studeren.

Na het eten ga ik naar het huis van Jarju, de twee meisjes zitten op de bank in de tuin, de ouders en oudere broer zijn er niet, Ik kijk eens goed naar Arfang, ze heeft een knap gezicht en veel sproeten, dat staat haar goed, en waar ik altijd naar kijk, zijn de borsten, ze passen goed bij een meisje van vijftien, we geven elkaar een hand en Jarju en ik kussen niet in haar nabijheid Ik vertel dat ik Matarr heet en haar naam al ken. Zoals ik haar opgenomen heb, zo kijkt ze ook naar mij en ze komt tot de ontdekking dat ik nog erg jong ben en ze vraagt zich af hoe ik aan zoveel geld kom. Ik vertel het haar.

“Heb je goed kunnen bemiddelen tussen de moeder en de zoon?”

Ja, ze vond me zo aardig, en was me zo dankbaar dat ik haar om studiegeld voor de slimme leerlingen zonder geld kon vragen.

Ik vroeg haar, hoe graag ze naar de kunstacademie wilde.

“Heel erg graag, als kind was ik al heel creatief, en het was me alles waard als ik er in de toekomst mijn geld mee zou kunnen verdienen. Zo verschrikkelijk graag, en elke keer als het seizoen van de school zich opende, zag ik mensen met lede ogen na, die naar die school gingen, Dat waren jongens en meisjes die geldschieters gevonden hadden. Ik heb geprobeerd je eerst op een andere manier te vinden, ik zag een erg kunstzinnige affiche hangen, ik heb er lang naar gekeken, en ik wilde dat ik zoiets kon maken. Toen ben ik gaan denken, misschien is degene die dit opgehangen heeft wel de geldschieter, de leerlingen zelf lopen met dit soort dingen die in hun eigen belang zijn zelfs, niet voorop. Een kunstenaar kijkt helaas vaak niet verder dan zijn eigen kunst waar hij mee bezig is. Toen dacht ik misschien zijn ze door het hele land wel opgehangen door werklozen en ben daar gaan informeren en inderdaad de man wist me te vertellen dat het door een man in een moderne grote auto en een jongetje van tien gebracht zijn ze kwamen van Brufutt. Ik dacht, kom ik heb een nicht daar wonen, en in ieder geval is mijn speurtocht bij haar begonnen en ik hoefde niet eens verder te zoeken, mag ik je kussen”

Dat mag je pas als ik zeg dat ik je financier wil zijn, ik wil graag eerst wat achtergronden van je weten, je ouderlijk huis broertjes en zussen en of ze studeren, of je ouders een eigen vissersboot hebben. Maar dat je slim bent, en het brain had om dat jonge ventje te zoeken is een pre. Dat affiche, komt uit mijn koker, en die dunne billen bovenaan in het midden, zijn van mij, ik heb in Amsterdam in een beroemd museum zo’n soort schilderij gezien, Die jonge man die in de nevel staat, met dat grote ding tussen zijn benen, had ik daar gezien, verder heb ik de schilder, die trouwens ook uit Tanji komt het schilderij beschreven, op mijn jonge leeftijd ben ik er achter gekomen, dat mensen die geld hebben, hun seksuele fantasie begint en eindigt bij het achterwerk van jonge jongens. We hebben duizend kopieën laten maken en dat alles doe ik omdat ik weet dat kunstenaars niet genoeg gewaardeerd worden en de interesse voor kunst zo klein is. Zaterdag om drie uur in de middag begint er in Brikama een expositie, en dit keer heb ik er voor gezorgd, dat er veel mensen met goed gevulde beurzen, kunst komen kopen, als jij Arfang, nog voor die tijd ingeschreven staat, en je hebt in de loop van de tijd mooie dingen gemaakt, mag je die ook meenemen en het daar verkopen.

“Ja, ik heb door de jaren heen, vooral de laatste drie jaar veel mooie dingen gemaakt, ik ben begonnen met schelpen, maar nu heb ik me bekwaamd in het maken van sierraden. Kan ik nu beginnen om iets over mijn achtergrond te vertellen?”

                                                                                ***

Ik ben vijftien en toen ik veertien was, had ik al heel graag naar de kunstacademie in Brikama gegaan. Hoe is het mogelijk dat het kleine ventje van de pamfletten een vriend van Jurja is, ze heeft al heel veel over hem verteld, dat ze zo verlegen was, en toen heeft hij haar mee genomen naar haar lievelingsplekje, haar goed in haar ogen gekeken en weg was haar verlegenheid, ik ken haar ook niet meer terug, ze is een heerlijke zelfverzekerde nicht. Ze heeft me verteld hoe het ventje het aangepakt heeft om geld voor de armen te combineren met een barbecue en een wedstrijd, om zijn sympathie te winnen en de winnaars mee naar het dure Sanjang te nemen. Ze vertelde, dat het daar onvergetelijk was, en dat hij het meest van haar hield. Nu spreek ik hardop.

Mijn leven als enige kind, van een verdronken visserman, was echt niet gemakkelijk, en ik heb vaak honger gehad, gelukkig is Tanji een hechte vissersgemeenschap, en werd mijn moeder vaak wat, meestal vis, toegeschoven en als ze het met mij kon combineren met mij werkte ze achter vis kraampjes, al jong leerde ik op eigen beentjes te staan, en meestal zocht ik schelpen en maakte er gekleurde hangers van en later steeds weer andere dingen, we hadden geen geld voor iets anders dan schelpen. Ik hoop dat ik zo goed in kunst wordt, dat ik mijn lieve moeder een zorgeloos bestaan kan leveren. Nu moet ik even stoppen, mijn lichaam begint te schokken en ik huil, zoals ik nog nooit gehuild heb. Het ventje slaat zijn arm om me heen en hij is als troostende balsem, hij streelt mijn haarlokken uit het gezicht en wat het mooie aan hem is, hij zegt geen een keer ‘stil maar’ Hij heeft de uitstraling van een vader en met, dat ik dat denk, begin ik nog harder te huilen, het duurt lang dit keer en ik kan me niet herinneren, dat ik ooit gehuild heb, zelfs niet toen de kapitein aan de deur kwam met mededeling dat mijn vader verdronken was. Mijn snikken is wat wegebt, hij fluistert in mijn oor”

“Je bent geslaagd, morgenvroeg, om half negen ben ik in Tanji bij de weg, en dan gaan we naar Brikama, om daar je studiegeld te betalen, dan hoop ik dat je werkelijk zo goed bent, dat je je moeder een zorgeloos bestaan kan geven.”

Dit ventje gaat me steeds meer interesseren, hij lijkt meer op een wonder kind. Hij had met genoegen mijn broer mogen zijn. Ik had nog willen vragen, of hij ook een tegenprestatie verwacht, uiteindelijk is hij een man, en zal vast wel wensen hebben, ik hoop alleen niet dat hij zijn wensen kenbaar maakt voor de school betaald is, want dan lijkt het op chantage, en ik zal er voor me zelf. Als ik op bed lig, en alles gewogen heb, bepalen, in hoeverre ik hem tegemoet wil komen. Ik heb nog nooit een vriend gehad, een tongzoen, waar ze het op school zo vaak over hebben. Eigenlijk vind ik het wel jammer, dat ik me nooit in het seksuele circuit begeven heb, straks als ik op de kunstacademie zit, zal ik waarschijnlijk ook naakten moeten kunnen schilderen. Terwijl ik van mijn eigen vagina niet eens de knopjes weet die genot verstrekken. Ik denk dat hij me zo dierbaar is, dat hij in ieder geval mijn borsten mag zien, en misschien wil ik hem wel meer laten zien. Een keer moet de eerst keer zijn, en als dat toch iemand moet zijn, lijkt me een jongen als hij de meest aantrekkelijke partner.

                                                                                ***

Het is een bijzonder vruchtbare dag geweest, als ik naast de slapende Jarra schuif, heb ik nog veel om te overdenken. Vooral dit laatste meisje, voel ik me het meeste nog toe aangetrokken, jezal op jonge leeftijd maar van iemand de boodschap krijgen dat je vader verdronken is, Ik heb gehoord, dat er nog altijd mensen vissen, zonder te kunnen zwemmen, daar kan ik met mijn pet niet bij. Het voelde heerlijk dat ik haar kon troosten, dat ze snikkend met haar hoofd op mijn schouder lag, en zonder dat ik in haar ogen had gekeken, ze toch haar vertrouwen op mij stelde, Het is ook heerlijk om de meisjes en jongens te geven, waar ze al zo lang naar verlangen, Namelijk schoolgeld, een toekomst noemen velen het.

Na het ontbijt, houd ik een busje aan dat naar Sanjang gaat, ik stap uit in Tanji, Arfang heeft gisteren uitgelegd, waar ze woont en ik vind het huis en klop op de deur, Arfang doet open en stelt me voor aan haar moeder, ze is ongeveer vijfendertig, ze heeft strak haar, haar, dat van kroeshaar na een speciale behandeling strak is geworden, Het is een vrouw, die zomaar een man tegen kan komen die met haar zou willen trouwen. Ik heb mijn zwembroek mee genomen en ik vraag Arfang of die zolang ergens bij haar mag liggen, ik reken er op dat we bij terugkomst samen naar de zee gaan.

“Graag, ik wil je graag beter leren kennen, ik heb een mooie droom gedroomd vannacht, waar jij de hoofdrol in speelde.”

We gaan naar een halte, want de bussen naar Sanjang, wachten hier tot ze behoorlijk vol zitten, omdat op dat traject niet erg veel mensen woonden. Ze zit naast me en kijkt steeds naar me en verder is ze veel in haar eigen gedachten verdiept, ze heeft wel haar hand op mijn schoot gelegd, ze zal er zeker niet op uit zin, maar haar hand ligt precies op mijn piemel, en die word er hard van. Voor ik in kan grijpen, heeft ze het gevoeld en met een vuurrood hoofd verontschuldigd ze zich:

“Sorry Matarr, wat moet je wel niet van mij denken, maar je moet me geloven, dit was geen opzet.”

Maar even later staat haar gezicht guitig en ze zegt:

“Ik had er wel alle reden voor om dit wel met opzet te doen, ik heb nog nooit van mijn leven gezien of gevoeld, en ik geloof dat ik jouw stijve plassertje gevoeld heb, dank je, dit is weer een mijlpaal”

Ik zeg er niets van, maar verwonder me er over, dat ze nog nooit een piemel heeft gezien. Maar ja, een broertje heeft ze niet, en ze is ook nooit uitgegaan om te dansen of ander vermaak met jongens. Alleen maar zoveel mogelijk kunst maken, en verkopen, om maar een beetje geld in de armoedige huishoudpot te storten. Er wacht mij nog een belangrijke onderwijzende taak, straks op het strand als we teruggekeerd zijn van Brikama. In de grote bus naar Brikama, dwalen haar handjes naar mijn gezicht, ze streelt mijn wangen en ze fluistert, dat ik zo heel erg mooi ben, en zodra ze heeft leren schilderen, wil ze mij als model:

“Als ik dan niet meer zo wereldvreemd ben, maak ik een naakt schilderij van je.”

Meteen krijgt ze een vuurrode kleur, geschrokken dat ze is voor haar vermetele voorstel. Ik reageer er niet op, ik geef alleen de snelle streel over haar wangen terug. In Brikama, lopen we hand in hand naar de school, en het betalen is een plechtig moment, en ze is me dankbaar dat ik het haar zelf laat doen, zoveel geld heeft ze haar hele leven nog niet bij elkaar gezien. We reizen samen weer terug naar Tanji, onderweg vertelde ze me, dat ze op me gesteld is geraakt en dat het een hele eer was, dat ik haar mee naar het strand nam. Nadat haar vader verdronken was omdat hij niet kon zwemmen, heeft ze onmiddellijk leren zwemmen, dus dat was al vast iets dat ze samen konden doen, en ze had ook nog wel het een en ander om te vragen en aan te bieden vertelde ze me allemaal in de bus, ik vroeg me vooral af, wat ze me aan wilde bieden, vast haat borsten niet, daar was ze zondermeer te verlegen voor en voor alles wat met seks te maken had, had ze geen enkele evaring in. Ze had een bikini zag ik. Toen we een rustig plekje gevonden hadden, wat in Tanji helemaal niet moeilijk was, hier kwamen geen toeristen en de plaatselijke bevolking, hield zich bezig met het vangen en of verwerken van de vis. We gingen op de door haar meegebrachte deken liggen en ze zegt tegen me:

“Ik heb er ernstig over nagedacht, en al eerder ben ik tot de slotsom gekomen, dat ik je veel dankbaarheid verschuldigd ben en toen kwam ik tot de slotsom, dat ik jou als eerste in mijn leven, mijn borsten wil laten zien. Haar gezicht werd weer eens rood, maar toch pakte ze mijn hand en drukte die tegeneen van haar borsten aan.

Omdat je voor je gevoel je borsten aan me offert, waardeer ik het het meer, ik zal ze kussen, zoals je daar nooit gekust bent.

“Dat wil ik wel, het wordt tijd dat ik wakker wordt, als ik straks op de kunstacademie zit, hoor ik te weten, wat er op de markt te koop is, daarom geef ik je toestemming om alles met me te doen, wat je maar wil, ik doe het allemaal voor je.”

Mijn hand ligt nog steeds op haar borst, het voelt stevig en tegelijk zacht, ze heeft mooie borsten voor haar leeftijd niet te groot en ook niet te klein. Ik haal mijn hand daar weg, en zeg, dat ze als eerste les, de tongzoen moet leren. De oefening is aandoenlijk, hoe ze op haar knieën voor me zit en het steeds weer opnieuw probeert, ze zegt dat het oefenen op zich al heerlijk is, vooral omdat het tussen ons tweeën gaat. Ze doet net of ik een in leeftijd gelijkwaardige partner ben. Het is heerlijk en grappig tegelijk, hoe wij over elkanders tongen draaien, we oefenen het ongeveer een kwartier, en dan breekt het licht door en ze heeft het ritme en het gevoel dat er bij hoort te pakken, en ze kijkt me blij aan, en zegt:

Dit is helemaal geen les, het is gewoon heerlijk genot, nu mag je mijn borsten uit pakken en kussen. Er is in  verste verten geen mens te zien, we zijn hier alleen op de wereld, ik trek haar shirt uit en wat schetst mijn verbazing, ze heeft er geen BH onder, ze heeft het niet nodig, haar borsten zijn jong en stevig, en ik ben er meteen verliefd op, het zijn geen borsten van Saily, maar dat kan ook niet daar bestaat er maar een paar van, deze zijn bol en voelen zacht, als ik er over wrijf, siddert ze ervan. Dat wist ze ook niet, dat die dingen genot kunnen geven. Ik blijf ze nog een poosje strelen, en Arfang blijft sidderen, ze roept boven de winduit:

“Meer, alsjeblieft Matarr, ik wil alles beleven wat er is.”

Ik kus nu haar borsten en kneed ze ook een beetje, ze draait en kreunt en ze vond het heerlijk, en opeens moet ik aan Ilse denken, de vrouw die een smal kutje had, een waar ik goed in paste. Ik ga het proberen, of ik net als haar ze daar beneden in vuur en vlam kon zetten. Ik zet nu mijn lippen op een van haar tepels en ga snel met mijntong heen en weer,en met de andere hand pak ik haar andere tepel en ga er snel met mijn wijsvinger over, ik kijk naar haar stralende gezicht, en ze roept:

“Ik voel het daar beneden, en ze wijst, branden, en het voelt heel heerlijk, kun je ook mijn broek niet uittrekken.”

Dat is niet tegen dovemans oren gesproken, ik maak de bovenste knoop van haar spijkerbroek los en trek hem uit, ik streel over haar venusheuveltje, ik zie meteen dat ze een krappe vagina heeft, waar veel mannen niet in kunnen, maar ik wel. Ik vind haar clitoris, en breng haar eigen vinger daar naartoe, de natuur vertelt haar wel wat ze met haar vinger moet doen, haar slip is helemaal nat geworden, waarvan? Alleen heb ik met haar tepels gespeeld en dat was al genoeg om haar op te winden en hoe, als ik er met mijn tong in ga en haar heerlijke sappen op lik, en haar kreunen  neemt toe. Dan sta ik op, want nu moet ik bij haar naar binnen, om haar maagdenvlies te zoeken en te doorboren, ik leg het haar uit, over maagd zijn had ze wel eens gehoord, maar nooit op haar zelf toegepast. Nu mag je mijn broek uit trekken lieverd, en mijnpenis mag je eerst goed bestuderen en dan in je mond nemen en dan je mond op en neer bewegen, dat vinden jongens lekker. Ze doet het en ik vind het eerlijk dat dit schuchtere meisje mijn broek uit trekt en over mijn onderbroek wrijft en dan als ze die naar beneden trekt, ziet ze voor het eerst een penis, mijn penis, ze doet hem meteen in haar mond en begint te bewegen met haar mond, dat is ook iets om te leren, maar het hoeft niet per se allemaal perfect te gaan, ze voelt wel aan of ik het fijn vind of niet, en zo niet verbetert ze zichzelf, en ze geeft me toch aardig wat genoegen, al is het alleen het feit, dat zij het is die dit bij me doet.

Ik glijd in haar vagina naar binnen, en zoek haar vlies, het dient zich aan als een barreire. Ik weet als ze zo jong is, het vlies sterk is en dat er welbloed kan komen, het voordeel is dat ik niet een grote stompe penis heb, maar een dunne, en die kan beter het vlies doorboren, dus ik ben de aangewezen persoon, ik trek een beetje teug en duw dan fel tegen het vlies en ben er in een keer door, ik ga uit haar en neem haar hoofd tussen mijnhanden en wieg haar heen en weer tot de pijn weg zakt, er is geen bloed te bekennen. Als de pijn weg is, wil ze snel verder, want ze wil het beleven, voor het eerst, hoe het is om geneukt te worden, en zeker door mij, dat is een hele eer, en ik zal het in mijn dagboek vermelden en dan kan ik er altijd wat mee doen, als je rijk en beroemd geworden bent, want dat wordt je Matarr, ik geloof in jou. Ik begin weer met mijn tong haar tepels te bewerken en breng haar hand wee naar haar clitoris het begint daar binnen alweer nat te worden, en ik weet hoe ik likken moet, en ze begint te draaien en te roepen van genot, en te smeken of ik in haar kom. Ik begin eerst langzaam, om har te laten beseffen dat ze samen met mij in een ritme moet komen, ik zeg, dat het op een sierlijke dans moet lijken, ook al zijn er geen toeschouwers Het duurt een poosje, eerst wil ze te snel, dan te langzaam, maar net als met het tongzoenen krijgt ze de smaak te pakken, en ik zie haar enorm genieten van het ritme en het heerlijke gevoel dat langzamerhand haar geest dreigt te overspoelen, en dan laat ze een kreet en stopt en ze zegt dat ze een goddelijk gevoel kreeg, ik weet haar te vertellen, dat een man aan het eind klaarkomt en zijn zaadjes uit stoot en dat een vrouw, op haar hoogte punt een orgasme krijgt, je bent een gelukkige, want veel vrouwen krijgen nooit een orgasme, We gaan nog een kwartiertje door en ze krijgt ook nog een tweede orgasme, en ze leert snel, want volkomen in harmonie, bewegen we ons en we halen het maximale genot uit haar eerste beurt. Als ik klaar kom en zie dat ik al een beetje meer zaad heb dan een paar dagen geleden in Sene Gambia. Het is laat, maar we trekken nu onze bikini en ik mijn zwembroek aan, en vol leven, en het zich goed laten doordringen, dat haar schoolgeld betaald is, lopen we hand in hand naar de zee, dit is een eigenaardig strand, hier is geen branding, we zwemmen samen op, we genieten na al ons genot, ook van het zwemmen en we ontdekken, dat we beide even snel zijn. Als we terug zijn, laat ze me nog haar collectie aan kunst of wat er naast gelegen heeft zien, en het was niet mijn smaak, maar wel knap gemaakt, ik spreek een tijd af met haar morgenmiddag en dan kan ze haar voorwerpen, die stuk voor stuk klein van stuk zijn, mee nemen in de auto van Oublie, en in Tujering moeten we ook iemand oppikken en zijn spullen mee nemen, en ook in Sanjang zijn er twee jongens die met me mee gaan. Ze vindt het fijn om me morgen weer te zien, en op een stil plekje geven we elkaar de pas geoefende tongzoen. En op de halte van de busjes, zwaait ze me na als ik op weg ga naar Brufutt. Het is nog vroeg in de middag, wie weet heeft zich nog een klant aan gediend, ik heb nog geld voor een, en dan moet ik eerst naar de Standard Chartered. Eerst ga ik naar de T-shop, daar wordt ik overvallen met paniek, er was hier een meisje van vijftien,ze heet Rohey en ze vertelde dat haar moeder Ida een zelfmoord poging ondernomen heeft, en het beste wat ze konden bedenken, was jij Matar, omdat jij het meisje Jaihabba in de andere Compound zonder stokken weer had laten lopen, iedereen wist dat ze angst voor alles had, en nu jij daar geweest bent, heeft ze zich zelfs voor school aangemeld. Dat verhaal is hun ter ore gekomen. De eigenares heeft een jongetje bij de hand gehouden, die hier van Rohey hier moest blijven tot jij hier verscheen, ze wonen behoorlijk in de wildernis en in je eentje vind je het niet. Het meisje had zich aan willen melden voor Business onderwijs en was er achter gekomen, dat ze dan bij jou moest zijn, maar daar kon nu niets van terecht komen, want het was nu wel goed afgelopen met de moeder, ze kon het zo maar weer doen, de dokter is geweest en heeft haar maag leeg gepompt. Hij had niet vijf minuten later moeten komen, dan was haar moeder er niet meer geweest. Dus ze heeft mij nodig, om herhaling te voorkomen? Ja, ik denk dat ze er op rekent, dat je haar kunt genezen, je verhalen zijn je vooruit gegaan en ze beschouwd je als een wonderkind, ik geloof dat ze iets mompelde dat je bij hen moest komen wonen. Het jongetje van een jaar of zes, keek me bewonderend aan en pakte toen mijn hand en trok me mee, het was puur oerwoud, waar tussen paadjes liepen, niet aangelegde paadjes, maar door de bewoners gemaakt, ze ontstonden dat de bewoners hetzelfde paadje gebruikte als hun voorgangers, zo ontstonden ze. Toen ik er aan kwam zei het jongetje, dat zich Faye noemde.

“Ik geloof, dat ik jou bijzonder vind, kan ik om ziektes te voorkomen niet een kus krijgen.”

Ik zag dat het half grap en half ernst was in ieder geval tilde ik hem op en kuste op zijn wang en hij kuste me terug en hij zei:

“Ik kom vaak eens langs als je hier woont.”  

Het ventje ging naar zijn eigen huis en ik klopte aan, geen gehoor, hier in de wildernis, weet ik dat alles via de achterdeur gaat, en ja hoor daar zaten ze in de tuin. Het meisje Rohey, schoot overeind en pakte mijnhand en trok me naar haar toe en kuste me op mijn mond, wat een royale kennismaking gezien kan worden. Het meisje vertelde, dat haar moeder bijna een jaar voor haar geboorte door een hele groep mannen verkracht is en daar heeft ze deze zelfmoord neigingen aan over gehouden, de jaren hier voor heeft ze veel angsten gehad, en die zal ze zeker nog steeds hebben. Deze man hier is de lievelingbroer van mijn moeder, als hij er niet voor haar geweest was, was het allang afgelopen. Mijn moeder, had in haar gedachten, dat ze een bad moest kunnen nemen, liefst in de tuin, om zich steeds te kunnen wassen na vermeende verkrachtingen, ze wijst met haar vinger naar een installatie die in de richting van haar vinger staat, ik loop er eens naar toe, en zie dat het een ketel is, waar je in kan staan, en er onder gloeit het houtskool, om het water warm te houden. Ik heb veel zin om daar eens een bad te nemen.

“Samen met mijn moeder, dat lijkt me therapeutisch een goede zet.”

Ik kijk de broer aan die zich al voorstelde als Abdoulrahmann, en zeg dat is een mooie uitvinding. Nadat ik de thee op heb, wil ik haar moeder. Ik kijk



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.