Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Liefde/Romantiek
Geplaatst:
28 juli 2017, om 19:15 uur
Bekeken:
61 keer
Aantal reacties:
0

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Matarr de zoon van Tom proloog en hoofdstuk 1& 2"


Matarr is de zoon van de sympathieke Tom en de lieve Tide. En hij moet oom zeggen tegen Faal de broer van Tide en tante tegen haar zussen Bintou en Cherno. Hij is nu twee, en zijn vader en moeder gingen om beurten werken en op hem  passen, dat was voor vader en moeder geen enkele opoffering, ze genoten allebei van hun zoon, het jongetje was altijd lief en

Door Undermine

 

 

Matarr de zoon van Tom

 

 

 

PROLOOG 

 

huilen wist hij niet wat dat was, heel af en toe pinkelde er wel eens een losse traan, en dat ging geluidloos voorbij. De vader en de moeder wisten ook niet hoe dat huilen van hem klonk. Maar des te meer kenden ze zijn schaterlach, en wat hij ook veel deed, was zo dicht bij komen, dat de bedoeling duidelijk was, dan wilde hij gekust worden. Hij pakte zijn moeder bij haar blouse, en of vader bij zijn overhemd, en ging daar schudden, en dan wisten ze dat hij geknuffeld wilde worden, Daar kreeg hij nooit genoeg van. Moeder Tide had een auto stoeltje gekocht, zelf verkoos ze thuis te blijven, maar Tom zijn vader zette hem op een dag in zijn stoeltje en hij was zijn belofte aan Kimbou een vroegere liefde van hem, die expres de pil niet had ingenomen, omdat ze een kind van Tom wilde, ze zou eerder bevallen als Tide en haar kind zou ongeveer anderhalf jaar ouder zijn dan Matarr, ze werkte elke dag op de markt, en verkocht zelfgemaakt leer, waarvan riemen en schoenen werden gemaakt door de boer, die met de melk het hoofd niet boven water kon houden. Het was best mogelijk op zijn jonge leeftijd aan zijn zoon uit te leggen, dat hij bij een andere vrouw ook nog een kind had en dat dat een broertje of misschien een zusje was. Matarr was daar boven verwachting heel blij mee, het sprak hem aan, dat hij kennis ging maken met een broertje of een zusje. Het was een heel eind rijden, en hij vertelde Matarr, dat daar een hele grote markt was, een T-shop en dat de zee daar ook vlak bij was. Matarr hield van de markt, de zee wist hij niet, die had hij nog nooit gezien.

“De zee is een grote vlakte met water, waar het water de kust bereikt heb je meestal strand, dat is zacht zand, waar je heerlijk met blote voeten kunt lopen en de zee heeft golven en daar kun je in zwemmen, maar dat moet je dan eerst leren.”

“Hoe heet die moeder.”

“Kimbou, toen pappa een baby bij haar maakte, hielden we veel van elkaar en we vinden elkaar nog steeds lief”.

Het was een grote afstand en vader Tom vond het gezellig om met zijn bijzondere zoon uit te gaan, dus koos hij er voor om onderweg nog wat te drinken. Matarr liep in het restaurantje wat rond, want hij had zijn Fanta allang op en hij bestudeerde alle mensen die daar zaten. Hij klom op een hoge kruk en zijn oog was gevallen op de bardame. Hij tuitte zijn lippen en keek met zijn mooie ogen de dame aan en boog naar voren, er was geen misverstand mogelijk en de dame gaf hem een kus en Matarr had een brede lach op zijn gezicht toen hij zich weer bij zijn vader voegde. Na nog bijna een uur rijden, kwamen ze aan in de Compound waar Kimbou woonde. Ze was thuis en ze keek de kleine Matarr in zijn ogen en klapte in haar handen en tilde de kleine jongen op. Matarr vond de vrouw meteen erg lief en nu Kimbou hem toch al op tilde sloeg Matarr zijn armen om haar hals en vleide zijn hoofd tegen die van haar en gaf toen een van zijn liefste kussen. Ze vertelde hem dat hij een broer had.

“Hij was anderhalf jaar ouder en is bij een vriendje aan het spelen, zullen we er naar toe lopen, hij weet nog niet dat hij nog een broertje heeft, maar hij lijkt wel veel op jou en hij houd van knuffelen, jij ook Matarr?”

Toen kuste de aardige vrouw pappa, ze hadden samen een kindje gemaakt, zou mamma daar ook bij geweest zijn en hoe gaat dat? Ze liepen over de Compound en Tom, die heel erg nieuwsgierig was, naar zijn andere zoon volgde Kimbou gespannen. En ja hoor daar waren twee kinderen in het zand aan het spelen en Tom zag direct wie zijn zoon was, hij leek wel een evenbeeld van Matarr, hij was alleen ouder, deze jongen had de zelfde kleur haar en zijn ogen waren donkerblauw.”Hij heet Jarra,” bracht Kimbou ons op de hoogte. Matarr rende er naar toe en riep “Jarra Jarra.”Jarra keek op van zijn spel en zag daar zijn evenbeeld aan komen rennen, hij voelde aan, dat dit ventje bijzonder was en hij spreidde zijn armen en Matarr stortte zich er in. Toen ze weer los van elkaar waren, vertelde Kimbau, dat deze jongen een broertje van hem was, en dat ze later vast veel van elkaar gingen houden. Toen wees ze op Tom en zei: Dit is je vader en ook de vader van je broertje. Langzaam maakte hij zich los van de hoop zand en liep aarzelend naar Tom. Tom’s hart klopte, hij verweet zichzelf, dat hij zolang had gewacht, om zijn zoon op te komen zoeken Het ventje trok aan zijn armen, hij had er geen boodschap aan dat zijn vader in gepeins verzonken was. Tom tilde hem op en het jongetje sloeg zijn armen om zijn hals en kuste zijn vader, Natuurlijk wist hij dat hij een vader had, dat had zijn moeder wel twintig keer uitgelegd, maar nu was hij er, ander kinderen hadden een vader en hij nu ook. Hand in hand liepen de twee broers terug naar het huis en gezien het een lange reis was moesten we weer terug naar huis. Kimbou had een nieuw nummer, en zo wist hij niet wanneer zijn kind geboren was. Hij wist wel ongeveer wanneer het kind geboren zou worden, maar het was geen excuus om zo lang te wachten, terwijl ze hadden afgesproken wanneer hij zelf kinderen kreeg, ze elkaar zouden ontmoeten. De kennismaking was erg kort en Matarr wilde nog lang niet naar huis Hij wilde bij Jarra blijven slapen en samen met hem spelen. Kimbou zei:

“Een volgende keer beter Matarr, en dan moet je maar een hele poos bij ons komen logeren, we hebben nog wel een plekje naast Jarra. Met een diepe zucht stapte Matarr weer in het autostoeltje, maar niet voor hij Kimbou en Jarra geknuffeld en gekust had.

Er is ook geen kind denkbaar dat zo geknuffeld is als Matarr. Hij had niet alleen de harten van zijn vader en moeder veroverd, maar ook aan de broer en beide zussen van zijn moeder die in het huis er naast woonden. Oom Faal, hield heel veel van zijn vader, hij was altijd opgevoed door vrouwen en had ook nog eens twee zussen. Toen Tom bij hen kwam wonen, veranderde hij in heel gelukkig en nu was er al weer een kind van het mannelijke geslacht bij gekomen, en dat ventje maakte Faal heel gelukkig.  De ooms en tantes pasten vaak op of kwamen zomaar eens langs, en hij maakte hen duidelijk, dat hij graag geknuffeld en gekust wilde worden. Als ze er waren klonk zijn schaterlach door het huis, hij produceerde een niet te beschrijven geluid, maar het werkte wel uit dat de knuffelaars mee lachten met Matarr. Toch deze vijf, die hem het leven zo mooi maakten, waren zijn naaste vrienden en zijn vader en moeder, maar voor Matarr was de kring niet groot genoeg, hij wilde wel vriendjes van zijn leeftijd. Hij is nu zes en gaat elke dag naar school. Hij won al heel gouw de harten van zijn leerkrachten. Hij had geen Gambiaans gezicht, geen kroeshaar en geen zwarte ogen. Nee, donkerblond haar en helder blauwe ogen en hij was een uitzonderlijk mooi ventje, en daar kwamen zijn kwaliteiten als vredestichter ook nog bij. Als er twee jongens op het schoolplein aan het vechten waren, kon de kleine Matarr, de jongens met zijn ogen en houding tot stoppen dwingen. Hij liep er dan naar toe en boog zich naar de twee vechtenden toe, en vanzelf keken ze in zijn ogen en vriendelijk uiterlijk en dan stopten ze met vechten, Matarr was dan ook nog zo aardig dat hij het stof van hun kleding klopte, en keek hen daarbij vriendelijk aan. Bij vechtende meisjes gebeurde hetzelfde, maar nadat de vrede was gesloten, kregen ze nog een knuffel. Matar was niet alleen populair bij de leerkrachten, maar ook bij zijn klasgenoten en door hem, werd er veel geknuffeld en als jongens en meiden knuffelen, wordt er niet gevochten. Matarr liep na schooltijd ook vaak over de markt, de kooplieden kenden hem allemaal en zijn mooie gezicht en de verdiensten die hij op school had opgebouwd, waren hem al vooruit gegaan. Veel kooplieden, vroegen om een kus en Matarr gaf ieder die dat van hem wilde, graag een kus, vaak sloeg hij zijn armpjes om de nek van de kooplui. Zijn oom Faal was getrouwd, hij was nu vierentwintig en Matarr was nu bijna acht. Faal had een lieve vrouw en ze hadden samen een kindje, dat kind huilde de hele dag en avond, dat was vreselijk voor de ouders, maar een huilbaby daar hadden alle bewoners last van, de meesten zouden dat kind het liefst ontvoeren en ergens verbergen, waar niemand het kon horen, maar ja een huilbaby kan iedereen treffen. Faal kende de reputatie van zijn broertje wel, maar hij had niet genoeg vertrouwen in de kleine Matarr om zijn hulp in te roepen. Ook Tide en Tom, kwamen niet op bezoek, ze vonden het vreselijk met zo’n huilende baby. Faal en zijn vrouw zitten samen in hun woonkamer en hebben dopjes in hun oren, er komt niemand bij hen op visite, en het gekrijs van de baby gaat je door merg en been. Wie ze in ieder geval niet verwachtten, is Matarr, hij stapt dood gemoedereerd binnen, knikt naar Faal en zijn vrouw en loopt door naar het ledikantje van de baby en blijft het huilende kind een poosje aankijken, terwijl hij roerloos blijft staan. Het huilen neemt af en schokt nog langzaam na, het kind kijkt nieuwsgierig naar de jongen. Die heel vriendelijk kijkt. Dan spreid ze haar armpjes, ten teken, dat ze uit bed getild wil worden. Matarr vraagt geen toestemming aan de sprakeloos toekijkende jonge ouders. Het meisje is stil en Matarr tilt haar uit bed en drukt haar tegen zijn borst en geeft kleine kusjes op haar wang en even later speelt hij met het kind en in plaats van huilen schatert het kind en na een poosje legt Matar haar weer terug in haar ledikantje. De bewoners van de Compound, genieten van de verademing, het kind is stil. Het is warm binnen en Faal en zijn vrouw gaan buiten zitten en de bewoners vragen, hoe ze dat voor elkaar kregen. En Faal zegt trots dat het zijn oomzegger Matarr is, die het kindstil kreeg, de jongen is pas acht en het kind was nu nog steeds stil en lag heerlijk te slapen. Matarr is in de buurt, dankzij de marktlui al een bekende naam. Wat hij op school voor elkaar kreeg, deed ook de ronde. Matarr kwam iedere dag uit school even langs, hij speelde en knuffelde met het kind, en na niet al te lange tijd, hield het huilen op en Faal en zijn vrouw konden genieten. Er waren natuurlijk meer huilbaby’s en het verhaal over Matarr deed de ronde en Matarr werd diverse keren van huis gehaald om naar een huilbaby te komen kijken. Matar, had het idee, dat de wereld om hem heen te klein voor hem werd, en hij liep met de gedachte om zo snel mogelijk weg te gaan om elders zijn vleugels uit te slaan. Daarvoor had hij geld van zich zelf nodig en daar om vroeg hij een behoorlijk bedrag om huilbaby’s stil te krijgen, De vader of de moeder vonden het wel veel, maar als je baby iedere dag en avond krijst, wil je graag betalen.’Zodra er betaald was, ging Matarr naar de familie Rym. Hij had nu wel geld gevraagd in de zekerheid verkerend, dat hij alle huilbaby’s stil kreeg voor het zelfde bedrag, zou hij ook de volgende dag terug komen om het kindje te knuffelen. Hij kreeg de baby snel stil, maar zo gouw hij het uit de wieg tilde en tegen zich aan hield, begon het kind opnieuw te huilen en niet zo zachtjes ook. Matarr schaamde zich dood en besloot alles uit de kast te halen om ook dit kind stil te krijgen. Hij keek in de wieg en observeerde het kind, ze zat steeds aan het onderlaken te trekken, weer tilde hij het kind met laken en al uit de wieg en begon met haar en het lakentje te spelen. Nu was het kind wel stil, maar dat bleef ze vast niet. Matarr vroeg om veiligheidsspelden, en hij wikkelde het kind in het lakentje, en snoerde het stevig in. Het kind was stil en toen Matarr het in haar wieg legde was het kind stil. Hij wachtte nog een half uur tot ze sliep. De volgende dag toen hij terug kwam, had de moeder het kind in bad gedaan, en het laken weggelaten en het begon weer te krijsen. Het kind keek in de blauwe ogen van Matar en was meteen stil, nu mocht Matar ook met haar knuffelen en spelen. Tegen de ouders zei hij, als ze weer ze erg gaat huilen, dan moeten jullie haar weer stevig in het laken snoeren. Matarr werd nu ook vaak gevraagd om op te passen, vaak bij de familie Daffeh, ze hadden vier jongens en twee meiden, en het werd moeder te veel, de kinderen werden brutaal en ze wisten nauwelijks nog hoe ze het aan moesten pakken, de man was markt koopman en kende Matarr, ondanks, dat hij nog maar een jong ventje was, had hij er welvertrouwen in, hij zei tegen zijn vrouw dat die jongen een gave had, en dat hij voorspelde dat zijn kinderen hem lief zouden hebben en naar hem luisteren. Twee van zijn zoons waren ouder dan Matarr. Hoe aardig Matarr ook was, hij vroeg geld voor zijn diensten, hij vroeg hetzelfde voor twee keer oppassen dan voor een huilbaby, daar had hij inmiddels zes van gehad, en hij kreeg ze zonder uitzondering allemaal meteen stil en dan trof hij als hij de volgende dag kwam kijken, een stralende baby aan, een baby die onmiddellijk zijn blauwe ogen herkende. De beide zonen heetten Liverbolos en Frances en, de moeder die oppas was, riep de ruziënde jongens niet tot de orde, en toen kwam dat kleine ventje van een jaar of acht binnen. Hij gaf de moeder een hand, ze ging nog niet meteen weg, want ze wilde zien, hoe het ventje met die reputatie het er af bracht. Hij deed zijn jasje uit en liep toen tot vlakbij de ruziënde jongens, tot ze zijn aanwezigheid voelden, ze keken op wie dat was en ze ontmoeten zijn grote blauwe ogen. Hij bukte zich en streelde de wangen van beide jongens, en de verdere dag waren ze als was in zijn handen. Hij deed hetzelfde bij de meisjes en daarna ging hij met hun poppen spelen. De twee jongens keken jaloers, maar daar was niet zoveel reden voor, want toen de poppen allemaal in het ziekenhuis lagen, speelde hij met de jongens met hun blokken. Matarr had geen enkele moeite om op zoveel kinderen te passen. Hij bedacht, dat hij flink geld met oppassen kon verdienen, als hij flink wat geld had, zou hij naar het huis van Kimbou en Jarra reizen, en daar wilde hij zwemmen leren en dan naar de zee, daar had hij veel aan gedacht en hij kwam tot de conclusie, dat hij van zijn broer Jarra hield, hij moet mijn vriend worden.

 

 

 

HOOFDSTUK I

Matarr is nu tien, en hij haalt goede cijfers op school en om te reizen, heeft hij geen moeite met de geografie van de westkust en hij is op zijn tiende ook nog steeds geliefd op zijn school en hij bezweert nog steeds beginnende ruzies en vechtpartijtjes. Als ze geweten hadden wat er in zijn hoofd om gaat, hadden ze wel ingegrepen, maar net als zijn ouders, zijn ze verrast dat Matarr, in plaats van naar school te gaan met de noorderzon verdwenen is, ze snappen het echt niet, hij is zo geliefd hier, hij heeft zoveel huilbaby’s stil gekregen en hij past vaak op, dat kan hij allemaal en hij kust zijn ouders regelmatig en nu is hij verdwenen. Hij begint een beetje op zijn vader te lijken, dat is ook een zwerver geweest. Zijn vader heeft een boek geschreven, over zijn belevenissen in Gambia, hij schrijft ook over Kimbou, van wie hij afscheid genomen heeft, en dat ze samen op het strand gehuild hebben en dat ze toen elkaar beloofd hebben, dat als hij een kind kreeg, hij haar beloofde met dat kind te komen om kennis te maken met zijn broertje of zusje. Tom en Tide zaten met hun handen in het haar, ze wisten dat hun zoon niet in zeven sloten tegelijk liep, maar als je tien en een mooi kind bent, kan je toch zomaar van alles overkomen. Naar de politie gaan heeft geen zin, die doen alleen maar gewichtig en ze blaffen naar de mensen, maar als je een beroep op ze doet om hun taken uit te voeren, ho maar. Matarr had een rugzak, daarin zaten zijn kleren, en een mooi geldbedrag dat hij verdiend heeft met baby’s stil te krijgen en op een schare kinderen te passen en het boek van zijn vader, hij kon nog altijd de gangen van zijn vader nagaan, hij had het al twee keer gelezen, het staat vol met seks, hij leest het wel, maar snapt niet dat dat zo lekker moet zijn. Hij is daar vast nog te jong voor. Hij herinnert zich nog steeds de vrouw Kimbou, de moeder van zijn broertje Jarra. Hij heeft veel aan Jarra gedacht, hij was echt zijn echte familie, en dat is voorlopig zijn doel. Hij vindt al snel een smallbus, die hem naar Serrecunda brengt. Er zijn veel mensen die hem aanstaren, ze vinden me mooi, dat is niets nieuws voor Matarr. Daar in Serrecunda komt hij terecht op het busstation, uit het boek van zijn vader weet hij, dat die op die locatie iemand een huis wilde bouwen. Hij liep speurend rond en er waren geen huizen, Ja hoor daar half verscholen in een bos stond een prachtig huis alleen de voorkant keek uit op het plein, waar papier en plastic door de lucht dreven, meegenomen door de wind. Naast het huis ging een deur open het was een garage, want er kwam een auto uit. De chauffeur vroeg:

“Wat vind je van mijn huis?”

Mijn vader heeft dat huis geschetst, en hij hoorde later dat de nieuwe eigenaar er blij mee was.

“Wat doe je hier, mooie jongen.”

“Ik ben op doorreis naar de markt van Brufutt, daar heb ik nog een broer, en die ga ik opzoeken. De man bekijkt die jongen eens goed en hij vind hem veel te jong om alleen te reizen.

“Wil je mee reizen naar Brufutt, ik ga niet naar de markt, daar waar ik je afzet, moet je nog een half uurtje lopen.”

Matarr wilde dat wel en hij stapt bij de man in de auto. Onder weg stopt hij nog eens en in een T-shop bied hij Matarr een cola aan, Hij is verwonderd over het gezicht van de jongen, en het duurt niet lang voor hij begint te fantaseren. Later als hij gaat rijden, zoekt hij een stil en bebost plekje op en stopt de auto en zegt:

”Ik heb er even over na gedacht Matarr, en verdenk jou er van dat je van huis weggelopen bent en nu ga ik je iets vragen, als je dat niet doet, breng ik je in Brufutt naar de politiepost.”

“En wat mag dat dan wel zijn, wat u me wil vragen.”

Hij wijst op zijn kruis, en zegt: “Je bent een erg mooie jongen en je wind me op, haal hem er uit en stop hem in je mond.”

“Dat had ik als u het vriendelijk zou vragen, ook wel willen doen. Denkt u dat het lekker is als een kinderhandje hem vastpakt?”

De jongen maakt beide veiligheidsgordels los, en begint dan de man zijn riem los te maken en zijn rits los te maken en dan komt hij met zijn kleine handje naar binnen en voelt dat het een grote en een stijve is. Hij trekt en schuift wat en dan komt het ding naar buiten. Matarr staart er vol bewondering naar en met zijn bijzondere handjes streelt hij de paal vlak voor zijn neus. De man kreunt en kermt en begint dan Matarr te kussen en Matarr kust terug, niemand kan liever en gevoeliger kussen dan Matarr. Hij hoeft hem van de man niet meer in zijn mond te nemen, maar goed ook, want hij is echt te groot voor de tienjarige mond van Matarr.

“Waar heb je geleerd om zo te kussen”, vraagt de man.

Dat heb ik van nature, ik ben als kind vaak geknuffeld en als je groot bent geworden, kun je het zelf ook. Nog een keer sla ik mijn handen om de nek van de man en kus hem, zoals de man nog nooit gekust is, hij heeft er de tranen van in zijn ogen gekregen, hij is nu niet meer alleen geil op de jongen, maar hij begint hem als een bijzondere vangst te zien, eentje waar hij van begint te houden. Dit is nu de verdienste van Matar, hij kan het slechte omkeren naar het goede, het mooie. De man brengt hem helemaal naar de markt en geeft Matarr een welgemeende kus en zet hem af. De markt is wel erg lang, in het boek van zijn vader stond, dat ze leren riemen en schoenen verkocht. Het is al weer een hele tijd geleden, dat hij Kimbou gezien heeft en hij weet niet meer hoe ze er uit ziet. Toch weet hij dat hij haar op de markt moet vinden, want haar huis in de Compound vindt hij nooit. Hij loopt twee keer de markt af en ziet haar niet, en er zijn veel kraampjes waar ze schoenen en riemen verkopen. Hij besluit eerst maar eens naar de T-shop te gaan. En een lekkere koude cola te kopen. Hij zit daar te kijken naar allerlei soorten mensen en dan ziet hij opeens zijn broer, die herkent hem niet, maar Matarr hem wel, hij springt op en roept:

“Jarra, ik ben het je broer Matarr.” Jarra’s ogen lichten op en even later vallen de broers elkaar in de armen en kussen elkaar. Hij vertelt dat als zijn moeder werkt, ben ik bij een vriendje, mijn vriendje zit daar en hij wijst en zijn moeder zit er naast. Matarr loopt naar de twee toe en stelt zich voor als de broer van Jarra en zegt dat hij net is aangekomen en dat hij zijn tante op de markt niet kon vinden. De moeder helpt hem uit de droom, Kimbou doet ook wel eens boodschappen op de markt, en dan komt de boer, die de schoenen en de riemen maakt haar aflossen, je hoeft niet vreemd op te kijken als ze hier opeens voor je neus staat. Matarr gaat weer verder met zijn cola en praat met Jarra, hij vertelt hem, dat hij op dat gedeelte van West-field uitgekeken raakt en dat hij nu bezig was om zijn horizon te verbreden. Jarra drinkt ook een cola en voor hij hem op heeft, stapt zijn moeder binnen. Jarra begint haar onmiddellijk op de hoogte te houden en dan draait Kimbou zich naar hem om en tilt hem van de grond en drukt hem tegen haar respectabele boezem en kust hem. Kimbou en Jarra nemen hem mee naar hun huis en Kimbou wil weten of hij zomaar in zijn eentje hier heen gereisd is. Jarra zegt onmiddellijk:

“Matarr is weggelopen, hij wilde zijn horizon verbreden.” Kimbou schudde haar hoofd en zei, maar je ouders zullen vreselijk ongerust zijn, en hoe is het met je school, heb je nu voortaan geen onderwijs meer?”

“Mijn ouders weten dat ik vroeg zelfstandig ben en dat ik niet zo maar in zeven sloten tegelijk loop. En als ik ergens langer blijf, zoek ik een school en pak ik de draad weer op.”

“Heb je er wel aan gedacht, dat ik het telefoon nummer van je vader heb?”

“Als je hem belt, en hij wil hier heen komen, ben ik allang weer vertrokken en kan hij me niet vinden en, vertel hem maar, dat ik wil zwerven. En dat hij me niet moet zoeken. Hier is hij veilig. Kimbou denkt, laat dat telefoontje naar zijn vader maar even zitten en laat hem hier maar een poosje bij Jarra en mij blijven. Jarra zal daar ook blij mee zijn, het is wel een bijzonder kereltje, hij reist zomaar in zijn eentje en het is een heel eind. Als hij me aan kijkt, kijkt hij met een blik, die me zo ontroert, dat ik hem niets kan weigeren. Hij is wel ongedurig, ik dacht de avond lekker met hem op het bankje voor het huis te kletsen over zijn vader en moeder, maar hij wil met Jarra de Compound verkennen. Ze lopen hand in hand en het is ontroerend om te zien, hoeveel van haar zoon houd en anders om ook. Jarra loopt anders nooit hand in hand met een jongen, maar zijn broertje hoeft maar op een bepaalde manier naar hem te kijken, en Jarra leest zijn wensen van zijn lippen, of Matarr steekt gewoon zijn hand naar hen uit en dan pakt hij die, hoe het ook zij, hij heeft een bijzonder broertje. Jarra wijst aan waar zijn vriendjes wonen en soms stoppen ze bij een vriendje en dan stelt hij zijn broer voor en zegt dat hij weggelopen is om zijn broer op te zoeken. In de verte hoort Jarra een baby huilen, hij kijkt naast zich en ziet dat zijn broer ernstig kijkt en zegt dat is vreselijk voor de ouders, ze worden er gek van en een kind kan zomaar een week of langer huilen.

“Ik kan dat kind stil krijgen.”

Hij trekt zijn broer mee en ze kloppen aan de woonkamerdeur. Omdat de baby zo krijst horen ze de klop op de deur niet.

“Mij broertje duwt de deur open en de vader en de moeder schrikken als hij binnenkomt. Maar Matarr kijkt hen heel ontwapenend aan en er ligt een brede glimlach over zijn gezicht. Als de ouders hem in het gezicht kijken, zien ze dat het goed volk is, ikzelf kan ook best ontwapenend kijken en ze maken ook tegen mij geen bezwaar. De vader vraagt vriendelijk boven het geschreeuw van de baby uit, wat hij hier komt doen en dan zegt hij:

“Ik kan de baby stil krijgen, ik heb het meer gedaan, maar ik doe het niet voor niets, het kost u driehonderd  Dollacis, maar u betaalt het morgen, want dan kom ik nog een keer kijken, no cure no pay.”

Als de regels zo zijn, mag dat mooie ventje het wel proberen, maar vertrouwen heeft hij er niet in.

“Matarr loopt naar de wieg en bukt zich een beetje, zodat de baby zijn ogen kan zien, zodra het contact gelegd is, is de baby bijna stil, hij snikt nog een beetje na. Matarr tilt het ventje uit de wieg en legt zijn hoofd tegen zijn borst en gaat ergens zitten. Hij begint het jongetje te knuffelen en te kussen en doet vervolgens spelletjes met hem en niet veel later schatert het ventje van de lach. Vervolgens maakt hij de wieg opnieuw op en legt het ventje terug, en geeft het zijn speen in zijn mond en nog even later is het kind in diepe rust.”

Nu lopen we naar huis en gaan nog even bij Kimbou op het bankje zitten, eerst vertelt Jarra, over wat hij zijn broertje heeft zien doen, en ook dat hij er geld voor vraagt. Matarr vertelt, dat toen hij van plan was op weg te gaan van huis, hij bij hem in de buurt ook geld voor het oppassen, in gezinnen, die zo groot en moeilijk waren, dat ze er geen gratis oppas voor konden krijgen, en voor huil baby’s, anders kan ik niet weg, ik weet dat je geld nodig hebt voor een cola in de T-shop, voor de bus en ook om te eten. Kimbou denkt er het hare van, en dat is dat de jongen bijzondere gaven moet hebben. Op bed naast Jarra, vertelt Matarr hem over de man die hem een lift gaf. “Hij vermoedde dat ik weggelopen was en dreigde me bij de politiepost in Brufutt af te zetten, als ik zijn piemel niet tevoorschijn toverde. Het is gek, maar ik vond dat niet eng en helemaal niet vies, ik wilde dat graag doen. Ik moest hem ook in mijn mond nemen, maar ik keek de man aan terwijl ik met zijn piemel speelde, en toen vond hij me ineens heel lief en hoefde ik dat reusachtige ding niet meer in mijn mond te nemen. Hij zei, dat ik hem opwond, misschien is dat net zo goed een gave als een huilbaby stil krijgen, het is spannend om mannen op te kunnen winden en er geld voor te vragen, want dat heb ik iedere dag nodig en ik moet er niet aan denken dat het opeens op is.”

“Mijn vriendjes en ik spelen ook wel eens vieze spelletjes, broek naar beneden en dan aftrekken, heb je dat wel eens gedaan?”

”Nee, wat is dat?”

Jarra haalde zijn piemel tevoorschijn en omdat hij twee jaar ouder was, en zijn piemel ook twee jaar groter, ging hij op het dekbed liggen en deed voor hoe het trekken ging, hoe sneller, hoe lekkerder, en op zijn leeftijd kwam er al een beetje zaad, echt zaad, in het begin kwam er alleen wat schuimbelletjes. Het was Jarra, die Matarr leerde pijpen en tongzoenen, dat was het moeilijkste om te tongzoenen was het fijnst van alles, te leren. Maar iedere avond op bed, gingen ze het opnieuw proberen. Jarra vertelde dat hij het heerlijk vond om Matarr al deze dingen te leren, omdat zijn broer van die heerlijke lippen en tong had. Matarr had de tongzoen onder de knie, maar toch wilde zijn broer voor het slapen gaan, door Matarr gekust worden.

“De huilbaby, had die nacht niet meer gehuild, en die ochtend er na een beetje, de ouders waren tevreden, en keken ontroerd toe hoe Matarr nog eens hun zoon uit de wieg tilde en in zijn armen nam, en dat er toen een brede glimlach op zijn gezicht verscheen, de ouders waren tevreden en ik zag dat hij driehonderd Dollacis kreeg”

Overdag, was zijn broer naar school. Matarr liep graag alleen over de markt en probeerde contact te leggen met een van de mannen die hem begerig aanstaarden. Matarr had daar in de loop van de tijd wel aandacht voor gekregen, hij vond het spannend als zo iemand hem aankeek en dan de stoute schoenen aantrok en hem vroeg of hij meeging naar de T-shop, om wat te kletsen en een cola te drinken. Als hij de oudere jongen of de man mocht, nam hij de cola aan, als de man of jongen niet interessant was, keek hij hem op een bepaalde manier aan die hem de mond snoerde. Matarr had al zes huilbaby’s gehad en er waren drie gezinnen met veel kinderen, waar hij op paste, zijn hoeveelheid Dollacis bleven op peil.

                                                                                  ***

Ik ben Dowda en ik woon al jaren niet meer thuis. Janco en Holy hadden hem genezen, van zijn trauma, ze hadden de Rangers in geschakeld, om mijn vader achter slot en grendel te zetten, hij ontvoerde me naar een ver familie lid, maar de Rangers hadden me snel gevonden, De twee hulpverleners, hadden me voor de ontvoering al genezen op een geheim plekje in de natuur, maar de injecties wilde ik ook. Ik had bij de verkrachters blootgestaan aan een besmettelijke ziekte. Het zou Aids kunnen zijn, waar je dood aan kan gaan. Trouw heb ik een jaar lang dagelijks mijn injecties gehad en toen kon ik een zucht van verlichting slaken, omdat ik verder vrij was om mijn gang te gaan, De Rangers, omdat ze mijn vader een hele poos gevangen hebben genomen, en omdat ze sympathie voor me voelden, lieten ze me naar school gaan, ik had al tot mijn achttiende op school gezeten, maar nu heb ik me gespecialiseerd in computers. Ik woon nog steeds in de Bush, maar nu niet ver van de markt in Brufutt, maar rondom mijn woning is het een en al bos. Seksueel gezien, weet ik niet waar ik sta. Een meisje trekt me niet erg. In ieder geval heb ik nooit moeite gedaan om er een aan de haak te slaan en dus nog nooit met een gedaan. Jongens of mannen, weet ik nog niet. Als er een mooie man op me af zou komen en me zou vragen met hem naar een stil plekje te gaan, zou ik niet weten of ik daar op in zou gaan. Ik heb nu een goede baan en ik woon alleen. Het is geen vrouw en het is geen man, die me opeens vreselijk opgewonden maakt. Het is een jongen, die ik in de T-shop heb gezien, hij was omringd door drie mannen, die allemaal naar zijn gunst dongen, het is een erg mooi ventje en hij keek de verleiders een voor een aan met ogen die iets van liefde uitstraalden. Ze gingen nadat het ventje hen streelde weg, kennelijk had hij die boodschap uitgezonden, het leek wel of er gezag van hem uit ging. Komt dat ventje naar me toe met in zijn hand nog een vol flesje cola. Zijn gezicht straalt iets van liefde uit. Hij geeft me een hand en houd die van mij  extra lang vast en zegt dan:

“Ik heb je hier al een paar keer gezien, en ik geloof dat je mij wel aardig vind.”

Meer dan aardig, ik denk dat je een bijzonder ventje bent, hoe oud ben je?

“Tien, ik ben weggelopen van huis, ik ben opgegroeid in een gedeelte van West-Field. Ik vind jou ook aardig en zou het leuk vinden om je beter te leren kennen, zou je eens met me mee naar het strand willen?”

Kun je zwemmen, en heb je een zwembroek bij je?

“Ja, mijn vader heeft me leren zwemmen, want hij weet dat ik vroeg of laat de zee in ga, daarom, mijn zwembroek ligt thuis, bij mijn broertje, die is nu naar school met hem speel ik vaak, mijn vader is voor hij met mijn moeder trouwde, met de moeder van mijn broer naar bed geweest, en daar wilde ik in elk geval naar toe, maar niet definitief, ik wil verder zwerven, en ik heb een boek van mijn vader, dat hij daar met getraumatiseerde jongens naar het strand ging, dat hij in de zee ging staan en zich door die jongens liet beklimmen, hij heeft dat een maand gedaan en al de getraumatiseerde jongens genezen, er staat steeds achterlangs gaan, maar ik snap nog niet precies wat het betekend.”

                                                                                ***

Ik kan nauwelijks beseffen, wat me over komt, ik ben a seksueel, en speel af en toe met mezelf, maar vaak doe ik dat niet, want alleen is er niet veel aan en met een ander durf ik het niet,  Opeens haalt deze jongen alles overhoop bij me, en ik weet aardig goed wie hij is, hij is een kind van de mentor van Janco, hij werkte een maand in verschillend Compounds, en ik heb Janco die mij samen met Holy heeft genezen, horen vertellen, dat hij het knechtje was van Tom en dat ze dagelijks injecties gaven en jongens die daar aan toe waren genezen hebben.

Heet je vader Tom, en was hij de vriend van Janco?

“Hoe kan jij dat nu weten?”

Dat zal ik je vertellen Matarr. Jouw vader werkte voor de Rangers in verschillende Compounds. Hij kwam met zijn brommer, met Janco, mijn hulpverlener, ook in Brufutt en hij ging hier met jongens de zee in en die moesten hem beklimmem, en door dat klimmen moesten ze wel tegen het lichaam van je vader raken, en dat was goed voor de behandeling, Ik was een van de patiënten van Janco en Holy, een vrouw, ze hebben me genezen en ik ben hen daar erg dankbaar voor, het schijnt dat je vader toen iedereen daar genezen was, weg wilde omdat het geen uitdaging meer gaf. Hij is wat anders gaan doen, en Janco ontdekte bij het prikpunt in de haven, dat daar jongens niet behandeld waren, hij belande ver in de Bush en vond mij onder andere, ook andere jongens, ze hebben iedereen die op hun pad kwam genezen.

“In het boek staat dat mijn vader zich liet beklimmen en dat hij ze daarna terug in het water smeet en wachtte tot de volgende of de zelfde hem opnieuw kwam beklimmen, dit spelletje deed het altijd, en daarom wil ik graag met je naar het strand.”

De jongen kijkt me bijna smekend aan, maar zo lief, dat het door mijn hele lichaam gaat. Het is geen meisje, geen jongen, maar dit kind dat mijn liefde opwekt en ineens ben ik van Matarr gaan houden, elke keer opnieuw als ik naar hem kijk, het ventje is bijzonder, ik was er getuige van dat hij de drie aanbidders naar huis liet gaan, om alleen met mij te zijn. Gek, hij had mij uitgezocht om me beter te leren kennen en om het spelletje van zijn vader na te spelen. Ik ben helemaal uit ballans, en ondanks dat ik ordelijk ben, moet ik naar mijn zwembroek zoeken. We gaan naar het huis van zijn broer en hij komt terug met een zwembroek en dan gaan we naar het strand, wat moeten de mensen wel niet denken dat ik hier met een jongetje loop. Matarr heeft daar geen last van, hij heeft zijn hand om mijn middel geslagen en maakt met zijn handen bewegingen, die zeggen, rustig maar Dowda, veel jongens gaan met hun kleine broertje naar het strand. Hij stelt me gerust en af en toe laat hij me even los om zijn armen om mijn hals te slaan en me te kussen, het zijn niet gewone kussen, ze zijn eindeloos lief en wekken nog meer liefde op dan ik al voor hem voel. Eerst staan er allemaal kraampjes langs het strand, dat staat ook in het boek van zijn vader, dat De Sympathieke Tom heet Zijn vader was heel streng Christelijk, en mijn vader werd achttien jaar en vond dat de geschikte leeftijd om te beslissen dat hij niet meer naar de kerk wilde, toen zijn vader hem er uit gooide vertelde hij ook nog in de gauwigheid dat hij homo was. Later toen hij een contactadvertentie had gezet, kwam hij bij Undermine terecht en heeft hij het bij een meisje uitgeprobeerd, en het bleek dat hij van jongens en van meiden hield. In zijn boek staat, dat hij om de haverklap seks had met jongens zowel als vrouwen. Nu is hij een brave huisvader. Hij heeft geen andere behoefte dan om alleen met zijn moeder te slapen. Zo hoort dat volgens mij ook. Hij vindt mij erg lief, en hij is blij dat ik op zijn pad gekomen ben.

                                                                                         ***

Dowda houdt mij goed vast, en geeft af en toe een kusje op mijn voorhoofd, dat vindt ik wel prettig. We lopen nog een heel eind door en ik  denk weer aan de man die mij een lift gaf, ik vond het heerlijk om bij die man zijn grote lid tevoorschijn te halen. Toen de kraampje opeens ophielden, kwamen we op een rustig stuk strand en daar was niemand behalve zij tweeën. Toen we een plekje zochten om onze kleren achter te laten, kreeg ik een onbedwingbare behoefte om de tongzoen uit te proberen bij Dowda, ik sloeg zijn armen om zijn nek en haalde het hoofd van Dowda naar me toe en begon met de tongzoen, maar Dowda had dat nooit geleerd, hij vond het wel lief en hij kon er ook geen weerstand aan bieden, toen ik hem uit begon te kleden. Eerst zijn shirt, en toen zijn blote lijf tevoorschijn kwam, gaf ik er hele lieve kusjes op en met mijn superhandjes streelde ik zijn bovenlijf. Toen maakte ik het knoopje van zijn broeksboord los en trok daarna de rits naar beneden en mijn gretige handje kwam naar binnen en vond zijn stijve paal, hij trok zijn broek naar beneden en hielp mee, dat hij goed uit ging over zijn enkels en Dowda stond in zijn onderbroek met een flinke stijve penis, en daar had ik voor gezorgd, het ventje, waar hij zo van hield.

                                                                                            ***        

 

  Matarr streelde met zijn hand, de paal die nog in de onderbroek gevangen zat. Ik, die niets gewend was, kon niet hoger, maar hij dacht wel: het moet niet gekker worden, ik ben de grootste en hoor de wijste te zijn. Maar het jongetje wilde het zo graag, hij was er op uit om mijn penis te zien. Nou, door de onderbroek heen tekende die zich helemaal af. Nu ging mijn onderbroek naar beneden zakken en hij hield mijn penis met zijn kinderhandje vast en bracht hem naar zijn mond. Niet te geloven, ikzelf heb dat nog nooit bij iemand gedaan en een ventje van tien doet het bij mij. Het was buitengewoon heerlijk, zolang als het duurt. Van genot sloeg ik mijn hoofd achterover, het ventje ging niet al te ver en trok me mijn zwembroek aan en vervolgens, trok hij zijn eigen kleren uit, en hij draaide zich om, toen hij zijn onderbroek voor zijn zwembroek verwisselde, zeker te klein om te laten zien.

Ik had geen woord van protest laten horen omdat ik totaal verbijsterd was en omdat ik dacht a seksueel te zijn, wekte het ventje onhoudbare gevoelens bij me op, ik genoot zo erg, dat ik niet bij machte was om er een eind aan te maken, dit wordt een herinnering, die me nog heel lang bij zal blijven, en ik hoop dat het nog een poos duurt voor het avonturiertje weer verder trekt, Hij heeft het boek van zijn vader bij zich en een vriend van me heeft dat boek ook, ik neem me voor om daar in te lezen, misschien kan ik het ventje terug vinden, als niemand meer weet waar te zoeken, zijn ouders moeten nu toch vast wel ongerust zijn, en verder hoort dat ventje op school te zitten. Maar dat is veel te serieus voor een feestdag als vandaag, ik neem zijn hand vast en sleur hem door de branding. Voorbij de branding een klein ventje als hij, heeft nog niet geleerd om snelheid te maken in de branding. Matarr zegt dat ik mijn handen omgekeerd op mijn schouder moet leggen, zo staat het in het boek en het is om me verder weg te kunnen smijten. Het water is warm en Matarr is begonnen om me te beklimmen, hij glibbert en glijd af en toe weer even naar beneden, maar vervolgens doet hij weer een nieuwe poging met meer succes. Hij glibbert langs mijn lijf, en ik maak veel contact met zijn lichaam, dat maakt dat het voor mij ook heerlijk is. Nu staat hij met gebogen benen op mijn schouder, hij moet nu nog rechtop gaan staan, pas dan kan ik hen ver terug de zee insmijten. Hij strekt zijn benen en slaakt een Indianenkreet als ik hem de zee in smijt. Al gauw komt hij terug en begint een nieuwe poging, in het boek van zijn vader staat dat het een goede behandeling is, als het de personen die het betreft, veel energie kost. Het kost Matarr ook veel energie, maar hij zet dapper door en hij geniet van het spel en wat hij later aan me kwijt wilde, dat hij met zijn lichaam tegen die van mij aanschuurde, en zodoende wist, dat mijn stijve nog steeds niet gezakt was. Hij beklom me wel vier keer en hij maakte dat ik gewoon verliefd op dat ventje werd. Wat voor soort liefde, het is van het soort van een kind van drie, die je met zijn aanhaligheid vertederd met zijn aandacht die het voor zijn pappa heeft. Dit ventje van tien is een verhaal apart, hij kan je vertederen of gek maken zelfs met zijn ogen. Als hij me aankijkt, slaat mijn hart een slag over en voel ik niets dan liefde voor deze knul, Je zegt ook niet maar zo nee, als hij je iets vraagt om samen te doen, zijn ideeën zijn net als vandaag buitengewoon plezierig. Op een gegeven moment, heeft Matarr er voor vandaag wel genoeg van. Hij is de eerste die zich aangekleed heeft. Hij weet dat de mijne stijf was toen hij me keer op keer beklom, hij staat paraat, nu hij mijn penis met het uitkleden gezien en betast heeft, heb ik niet veel meer voor hem te verbergen, maar ik reken buiten de waard, stijf heeft hij hem nog niet gezien, en daar is het ventje op uit. Hij pakt hem vast met zijn hand en zet zijn mond erop, pijpen kan hij nog niet, maar hij weet wel, dat je met je mond iemand kan bevredigen. Ik duw zijn hoofd weg en zeg, dat hij daar beslist te jong voor is en dan vraag ik hem hoe hij weet wat pijpen is Hij vertelt me over een man die hem een lift naar Brufutt gaf, en eigenaardig naar hem keek en toen een plekje onder de bomen zocht en hen chanteerde met zijn weglopen en dreigde hem af te zetten als hij niet zijn broek los maakte hem eruit haalde en in zijn mond moest nemen.

“Ik kuste de man toen ik de kolos uit zijn broek haalde, en de man vond mij erg lief, en toen hoefde ik hem niet meer in mijn mond te nemen. Maar ik ben er wel nieuwsgierig naar, en ik wil je graag eens pijpen, als ik wist hoe het moet. Alsjeblieft Dowda, leer me dat, ik vind piemels van mannen boeiend ,en ik wil voor de toekomst weten, wat ik er mee kan doen. Elke keer als ik in mijn bed lig vraag ik me af wat die man van me wilde. Wat hij ook wilde, hij was veel te groot.”

Ik wil het je wel leren als we thuis zijn, maar wat heb je in je hoofd, je bent pas tien.

“Mannen houden van kinderhandjes aan hun piemel, en dan willen ze graag dat ik ze in mijn mond neem, en daar kan ik net als met op grote gezinnen passen en huilbaby’s stil krijgen, geld mee verdienen. Zonder geld kan ik niet zwerven. Ik ben van plan om een heleboel mensen uit het boek van mijn vader op te zoeken. Voor jou ga ik een vrouw zoeken, een hele lieve, eentje die je mooie baby’s geeft.”

Waarom doe je dat allemaal voor mij Matarr?.

“Omdat ik van je houd Dowda, jij bent tot op heden de liefste mens die ik tegengekomen ben.”

We lopen samen gelukkig met elkaar te zijn terug naar mijn huis en Matarr, trekt zijn broek uit en zijn kleine piemeltje zit treurig geplakt tegen zijn zakje en hij zegt:

“Beloofd is beloofd.”

Ik dacht dat je mij wilde pijpen.

“Nee, ik onthoud het beter als het bij mij gebeurt.”

Maar Matarr, jij hebt die gevoelens nog niet, gewoon nog te jong.

“Geeft niet.”

                                                                                ***

Ik til de jongen, die me heel erg lief geworden is op een stoel en ga er met een  tepeltjes, het is een klein wonder maar in het kleine piemeltje komt enige beweging. Ik zet mijn mond erop en begin dan met mijn lippen heen en weer te gaan, zo’n kleintje is niet zo gemakkelijk, hij flipt steeds weer uit mijn mond, maar hij staat wel strak, en als ik hem in zijn ogen kijk, knikt hij ten teken, dat het lekker gaat. Ik houd dit nog een kwartier vol en dan laat hij met een zucht blijken, dat het genoeg geweest is, hij is klaargekomen, maar zaad is er nog niet, zelfs niet een klein luchtbelletje, dat herinner ik me van toen ik voor het eerst afgetrokken werd op mijn tiende. Mijn vriendje bewonderde dat belletje. Matarr trekt zijn broek weer omhoog en slaat zijn armen om me heen en zegt, bedankt Dowda, ik kom binnenkort met een vrouw voor je een goeie, je mag haar uitproberen en als er wat aan mankeert, zoek ik gewoon weer een andere voor je.

Ndey is een mooie vrouw geworden, sinds de laatste keer, dat ze door Tom op het strand ontmaagd is, is ze elf jaar ouder geworden, veel school heeft ze vanwege de situatie thuis met haar moeder niet gehad.

                                                                                 ***

Samen met een andere vrouw beheer ik een kraampje in kinderkleding. Voor kinderen van acht tot ongeveer veertien. Een paar keer, had er een schattig ventje voor onze kraam gestaan. Hij was niet erg van plan om wat te kopen, maar als het ventje mij smekend aankeek, wist hij me week voor hem te maken, op een dag zei hij, als je mij een blouse geeft, maak ik jou gelukkig. Het was een goedkope blouse, en het ventje begreep vast niet, dat al dat textiel niet mijn eigendom is. Het geld dat we indertijd van de miljonair Oublie gekregen hadden was allang op, maar nu mijn moeder hersteld is en er van enige trauma geen sprake meer is, kon ik ook uit werken gaan en nu is er definitief een einde gekomen aan onze armoede van eertijds. Ndey denkt nog vaak terug aan Tom, nog heel lang is ze blijven dromen en via een kennis van haar die op dezelfde Compound woont als Tom, wist me te vertellen dat Tom getrouwd is en ook dat ze een zoontje hadden die moest bijna elf zijn nu. Het jongetje dat vaak langs de kraam kwam en rijkelijk met knipoogjes smeet, lijkt op Tom. Maar dit ventje is echt bijzonder, ik zie hem wel eens in de T-shop, en hoe hij contact weet te maken met allerlei jongens, meiden, mannen en vrouwen. Toch kijkt hij niemand zo lief aan als mij, hij heeft echt een oogje op mij. Was het niet, dat hij nog een kind is, dan had ik zo vreselijk verliefd op hem kunnen worden, vooral omdat hij zoveel op Tom leek, de jongen waar ik zolang vreselijk veel van gehouden heb. Op een dag, zag ik weer de blouse die hij zo graag wilde hebben, ik besloot hem zelf te kopen en aan dat schattige ventje te geven. Hij kwam vaak genoeg langs om bij mij te kijken. Op een keer hield ik de blouse op en zei pas hem maar, als je er tevreden over bent, is hij voor jou. De blouse paste als gegoten en voortaan droeg hij hem elke dag. De vrouw waarmee ik de kraam run, eten om de beurt in de T shop, en we nemen allebei royaal onze tijd daarvoor. Ze hebben daar speciale tafeltjes om aan te eten. Ik zat er net of het jochie met de mooie blouse, en dwingende ogen, die voor hetzelfde geld ook liefde konden uitstralen, ogen, waar hij heel veel mensen voor zich mee wist te winnen, kwam bij mij aan het tafeltje zitten.

 

 

 

 

 

 

 

 

HOOFDSTUK 2

“Ik heb de blouse gekregen en mijn deel van de afspraak is, dat ik je gelukkig ga maken. Ik ken een heel knappe man van jouw leeftijd, met een goeie baan, die even over de brug getild moet worden, hij is nogal verlegen, hij heeft vroeger een trauma gehad, en seksueel is hij een beetje verlegen, hij moet echt een beetje geholpen worden, ik heb het al een beetje geprobeerd op het strand.”

Ik wil alleen maar met een buitenlander trouwen. De jongens hier, gaan vaak niet naar school en ze maken hun opleiding niet af, en als je met een Gambiaan trouwt, is het de rest van je leven armoede. En daar pas ik voor.

“Als ik nu tien jaar ouder was, zou je dan wel met mij willen trouwen?”

Ja, daar zou ik niet eens over na hoeven denken, ik vind jou een super ventje, ik ben nu al een beetje verliefd op je. Hij slaat zijn armen om mijn hals en kust me, de mensen om me heen kijken en glimlachen.

“Hij heeft een opleiding mogen volgen, met geld van de Rangers, hij heeft computer gekozen en heeft een goede baan. Mijn moeder heeft van een Hollander ook studiegeld gehad, na een jaar, had ze al een goede baan met het programmeren van computers. Na twee jaar reed ze al in een auto. Ik wil je graag na je werk met me mee nemen, je kunt er niets, mee verliezen en een hoop winnen.”

En, hij heeft gelijk, dat ik er niets bij kan verliezen, als die man tegenvalt, ga ik gewoon naar huis. Hij heeft ogen waar je geen nee tegen kan zeggen. Die ogen van die jongen betoverden me, en voor ik erg in had bekende ik hem, dat als hij tien jaar ouder geweest was, ik met hem wilde trouwen,  Als het ventje kijkt krijg ik een apart gevoel in mijn lijf, dan kan ik hem niets weigeren en het is een gevoel alsof ik razend verliefd ben.

Ik wil wel eens zien, of deze man zo super is als je zegt, je kunt er niets mee verliezen en heel veel winnen. Ik werk tot acht uur, kom me dan maar halen.

Om stipt acht uur staat hij klaar en het is ongeveer tien minuten lopen, ik zie zijn huisje in het bos verscholen, het ziet er nieuw uit. De deur is niet op slot, Matarr loopt zo naar binnen en hij roept Dowda, ik heb een vrouw voor je mee genomen, houd je vast, ze is erg mooi.

                                                                                     ***

Ik kijk op, ik heb nog nooit een vrouw op visite gehad, die verdomde Matarr, waar bemoeit dit joch zich mee, nu is het zaak om die vrouw zo snel mogelijk te lozen. Ik zit als vastgeklonken achter mijn computer en kijk de vrouw nauwelijks aan. Maar nu Matarr er bij is, pikt hij dit koele gedrag nooit, en het is goed bedoeld van hem. Een jongen van tien, snapt nog niet, dat niemand gekoppeld wil worden.

“Doe eens een beetje galant Dowda, en geef deze dame eerst eens een hand.”

Mijn vriend heeft gelijk, dit is niet de goede methode, ik moet met haar praten en zeggen, dat ik niets met vrouwen heb. Ik geef haar een hand en stel me voor, ze heet Ndey, mooie naam in het Madinka, twee klinkers achter elkaar, komt in het Engels niet voor, ze heeft een innemend gezicht en mooie borsten. Ik zeg dat ik koffie en thee ga zetten en vraag wat ze wil. Voor Matarr heb ik limonade. Als ik het water kook, staat ze naast me en helpt me de koffie op te schenken. Als we allemaal wat te drinken voor onze neus hebben, valt er weer een stilte, ik raak er bijna van in paniek, maar weet echt niets te vragen of te vertellen. Het meisje is net zo goed verlegen, alleen Matar, kijkt gewoon rond en schijnt zich te vermaken. Als het muisstil wordt, neemt hij het woord. Hij haalt een pakje kaarten uit zijn zak en begint te delen, hij wil eenentwintigen spelen. Om even aan elkaar te wennen, lijkt het me een goed idee, wie verliest moet iets uittrekken. De eerste twee keer verlies ik en mijn beide schoenen heb ik uit gedaan, ik verlies veel en vaak en het duurt niet lang of ik sta in zijn hemd en onderbroek.

                                                                                    ***

Ik, weet niet goed wat ik hier van moet denken, ik heb allang gezien, dat deze jongen nog nooit wat met een meisje heeft gehad, hij is alleen net als ik op onze gemeenschappelijke vriend gevallen. De jongen is stellig van plan om het huidige probleem op te lossen. Hij denkt dat hij het ijs met dit spelletje kan breken. Nu is het mijn gastheer en aanstaande vriend, die een paar keer achter elkaar verliest, hij heeft net zijn pantalon uitgetrokken. Matarr, die spelleider is, stopt het spel en we gaan nog wat drinken, hij kruipt bij mij op mijn schoot en wat in al die tijd dat ik hem ken nooit gebeurd is, gebeurt nu. Ik zit in mijn BH, hij kruipt op mijn schoot en zegt:

“Ndey, wie jouw laat gaan is een sukkel, als Dowda je niet wil, neem ik je,” 

Hij slaat zijn handen om mijn nek en kust me gretig, hij probeert zelfs de tongzoen, maar daar ga ik niet in mee, in deze situatie past dat niet, zijn kleine handje verdwijnt in mijn BH en een rilling van genot gaat er door me heen. Dan kruipt hij bij Dowda op zijn schoot en slaat ook bij hem zijn handen om zijn nek en kust en knuffelt hem. En hij zegt, het is niet de bedoeling om het dit spelletje te stoppen, daar worden jullie beide ongelukkig van. Ndey heeft haar rok nog aan, en Dowda, zijn hemd en zijn onderbroek, het volgende spelletje verlies ik en ik zit nu in mijn slip en mijn BH. Dit is het moment dat Matarr opstapt en naar huis gaat. Hij laat ons samen met de brokken achter, hij zal wel denken, dat wij als volwassen mensen het zelf nu op kunnen lossen.

                                                                                      ***

We stoppen met het spelletje en beginnen elkaar vragen te stellen. Zo kom ik te vertellen dat ik vroeger ernstig misbruikt ben, en toen de hulpverleners kwamen, moest ik op een geheim plekje in de Bush behandeld worden, gelukkig konden ze me tijdens de eerste behandeling genezen.

“Ik had al eens gehoord, hoe dat gaat bij jongens, heel anders dan bij mijn moeder. Mijn moeder was verkracht door wel tien jongens, en achteraf vernederd door klappen met takken. Een van jouw hulpverleners, is betrokken bij de genezing van mijn moeder, ze hield altijd vol dat wat bij de jongens kan, moet bij mij ook kunnen. Jouw hulp verlener, heeft een stier van stal gehaald, en die heeft mijn moeder genezen, deze jongen had ook al veel jongens genezen, hij was geen leek.”

De jongens die in het zelfde schuitje zaten waren hoofdzakelijk in hun anus misbruikt, en in die zelfde anus, kon een vertrouwenspersoon tijdens de behandeling als de tijd rijp was naar binnen gaan, Depressies, zelfmoordneigingen en gevoelloosheid van geest en lichaam, werden allemaal op dat moment genezen worden. Mijn vader is een verwoed moslim en dat ik genezen was, kon hij niet voorkomen, maar toen ik enkel nog injecties moest hebben, wilde hij er daar een stokje voor steken en hij ontvoerde me naar een ver familielid, die er net zo overdacht als hij, De hulpverleners schakelden de Rangers in, en door navraag, hadden ze me binnen een dag gevonden, mijn vader werd drie weken opgesloten, met de waarschuwing van langere opsluiting, als hij mij de voet nog dwars wilde zetten. Zoals je wel gemerkt moet hebben Ndey, heb ik er toch wat van over gehouden, toen je binnen kwam, kon ik niet in beweging komen en het lukte me niet om met je te praten. Neem me niet kwalijk, het ligt echt niet aan jou, ik vind je zo in je slipje en BH om op te vreten.

“Jij in je onderbroek, bent ook wel de moeite waard om naar te kijken, laten we ons aankleden en dan ga ik naar huis, om na te denken, wat ik van je vind, een ding weet ik wel van je, je hebt een ontzettend leuk vriendje, hij heeft mij ook al veroverd.”

Hij heeft dit voor mij gedaan, en hij had gelijk, dat ik niet in mijn eentje kan blijven en ik dreigde ook seksloos te blijven, maar nu heb je me al een heel eind de goede weg opgeholpen, door mij begerig naar je borsten te laten worden.

Ndey buigt zich naar me over en geeft me een lieve kus en van mij krijgt ze een stuntelige terug.

                                                                                     ***

Ik deel een bed met Jarra, hij moet er altijd op tijd uit door de week, omdat hij naar school gaat. Ik sta gelijk met hem op en na het ontbijt help ik Kimbou met de afwas, en dan ga ik meestal naar de markt, de laatste tijd ga ik regelrecht naar mijn nieuwe vriend Dowda. Ik ben vandaag echt nieuwsgierig hoe het gisteravond is afgelopen, ik heb er alles aan gedaan wat ik kon, maar dat er mensen zijn die zo verlegen zijn, is voor mij onbegrijpelijk. Ik sta voor de deur.  In plaats van hem open te doen luister ik en ik hoor rommelige geluiden en een stem van een vreemde die Dowda iets toeblaft. Ik loop rond het huis en aan de achterkant, kijk ik door het raam en wat ik daar zie doet al mijn haren ter berge rijzen. Dowda ligt naakt op de vloer en een rijzige man van een jaar of vijftig heeft zijn voeten al vastgebonden en is nu bezig zijn handen met een stuk touw vast te binden. Dat is nu klaar, en dan rukt de man aan Dowda, net zo lang, dat hij op zijn knieën ligt, ik heb al die verhalen over de bovenzaal in Sene Gambia gehoord, en daarom weet ik nu wat de man met Dowda van plan is, hij heeft daar eerde al een trauma aan over gehouden, en dat mag niet nog een keer gebeuren, de man kan elk moment toeslaan en nu naar de markt rennen en om hulp schreeuwen, is het al te laat voor. Bij de voordeur, is een schuurtje, ik loop daar naar binnen en pak het eerste het beste wapen, een hamer. Ik ga naar binnen zonder geluid te maken en de man heeft zijn broek al laten zakken en zit nu met een vinger in Dowda’s kontgaatje te porren. Ik kom achter de man te staan en ik kan heus wel geruisloos lopen, ik haal uit en sla de man met de hamer op zijn kop. Hij zakt weg in een bewusteloosheid, het is een stom gezicht, een flauwgevallen man die daar uitgestrekt op de grond ligt, met zijn broek op zijn enkels. Dowda en ik werken samen om zijn touwen los te maken, ik geef hem een warme kus, als ik zijn uitgetrokken kleren breng en hem help om hem aan te kleden. De aanrander krijgt nu de zelfde touwen die vrijgekomen zijn om zijn enkels en polsen.

                                                                                            ***

Mijn naam is Oublie Faye. Ik begin net bij te komen uit mijn bewusteloosheid, en door mijn half geopende oogleden, zie ik een buitengewoon mooi ventje van een jaar of tien. In plaats van om hulp te roepen, heeft hij er voor gekozen om als tienjarige de zaak zelf op te lossen met een hamer. Erg hard heeft hij me niet geslagen, want ik ben nauwelijks mijn bewustzijn kwijt geraakt. Mijn enkel en polsen zijn nu gebonden, en ik wacht af, of ze de Rangers inschakelen, de politie, die kan ik omkopen die zijn niet zo erg. In Sene Gambia, ben ik verschillende keren op die bovenkamer geweest en heb me vergaapt aan al die mooie jongens. Dowda spande de kroon en dikwijls in mijn bed droomde ik van Dowda, ik kon de liefde toen niet met hem bedrijven, omdat ik toen nog een heel klein piemeltje had. Ik droomde wel eens vaker, over twee mooie lieve jongens, een blanke en een zwarte, ze waren inderdaad erg lief voor me. Een kunstenares had ik de opdracht gegeven om ze te vinden, het is haar gelukt en ze heeft ze hoofdzakelijk naakt geschilderd. Maar ach de jongens hebben me heel veel liefde gegeven, maar nu ik weer alleen woon, begint het dromen over Dowda weer, de blanke jongen heeft voor mij op internet pillen besteld, waar je piemel van gaat groeien, en die van mij is gegroeid van vijf naar zestien centimeter, het opent mijn wereld, maar wat is er nu aan de hand, ik ben te verlegen om een vrouw of een mooie jongen te vragen. Dowda zou ik nooit gevraagd hebben, nee ik probeerde het met grof geweld. Het ventje dat een streep door mijn rekening getrokken heeft, troost Dowda met een kus, eigenlijk had ik dat wel willen doen, ik houd gewoon van die jongen, en van alle mooie jongens op die bovenzaal was hij de mooiste en in mijn beleving ook de liefste.

                                                                                              ***

Ik zag dat de man bij kwam, en er helemaal niet zo afschrikwekkend uitzag. Hij kijkt door half gesloten oogleden begerig naar mij. Dat maakt wat in me los, in het boek van mijn vader staat het vol met achterlangs naar binnen gaan. En als mannen elkaar bevredigen met hun penissen, is het nog niet genoeg, dan willen ze nog achterlangs bij elkaar naar binnen, toen ik het las, dacht ik bah, wat vies, toen ik zijn boek voor de tweede keer las, dacht ik, dat moet wel heel bijzonder voelen, want ze willen per se achterlangs. Dat moet het toppunt van genoegen zijn, en als tienjarige, heb ik veel te weinig penis om van seks te genieten. Maar over al die jongens gesproken die misbruikt zijn, zijn er ook een paar van tien bij. Ik heb er nu zo vaak aan gedacht, en ik ga niet maar zo mannen vragen of ze bij mij eens een keertje achterlangs naar binnen willen gaan, maar nu, als ik naar deze gebonden man kijk, dan zie ik het met hem wel zitten, ik heb allang gezien dat hij me bewondert en in zijn huidige stemming met wat hij met Dowda van plan was, vast wel zin in mij zal hebben. Verder is het een man die in de bovenzaal van Sene Gambia kwam, en daar kwamen de rijken. Ik kan hem warm voor me maken, en als het dan bijna zo ver is, hem een behoorlijke som geld aan mij laten betalen, dat is dubbel op. Als het tegenvalt, houd ik er tenminste wat aan over. Dowda is over de ergste schrik heen, en hij vind het maar niks, dat ik hem vast gebonden in die uitdagende houding heb gezien, naakt en zijn billen naar achteren en door de verkrachter uit elkaar getrokken, zodat ik zijn poepgaatje gezien heb. Nu is hij weer gekleed. Ik hielp de verkrachter met zijn broek omhoog te trekken en dicht te maken. We laten hem vast en ik neem van Dowda zijn schrijfblok en vraag het adres, hij geeft het en ook als ik zijn telefoon nummer vraag geeft hij het ook, hij is ons ter wille, want hij is als de dood dat we de Rangers er bij halen. Dat hij niet opgepakt is, legt hij uit, als omdat hij een klein plassertje had en daa



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.