Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
1 juli 2017, om 19:44 uur
Bekeken:
418 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
192 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het van onderen scheren van moeder Olga"


Enigszins versuft door de zon en soezerig na een aantal wijntjes lagen we gedrieën, zij naakt tussen ons in, op het oprolbare matrasje met onze hoofden op het gevouwen kleine voorzeil. Ik had het gevoel dat de tijd ook stil lag, net als ons bootje; dat alle kwellende zorgen over boord waren gegooid, dat de wereld z’n adem inhield. Geheel zorgeloos lag ik te staren het eindeloze heelal in, en met mij en naast mij de blote vrouw en haar puberzoon, Olga en Jasper.

   ‘Je zou mij gaan scheren, Hans,’ zei ze loom.

   ‘Doe ik.’ Ik kwam overeind. Zo gezegd zo gedaan. Ik dronk het laatste restje karnemelk uit mijn mok en vulde die klokkend half met mineraalwater uit een van de flessen Spa uit de voorraadtas– ik was even vergeten dat ik twee jerrycans gewoon kraanwater in het vooronder had geplaatst.

   ‘Spa rood of Spa groen, Hans?’ vroeg Karel.

   ‘Spa rood – dat bruisende spul, Intense – L’eau minérale gazeuse. Ik pakte scheerkwast en scheerstaaf en op de ouderwetse manier zoals ze dat vroeger deden – niks schuim uit spuitbus -  maakte ik een sopje aangelengd met wat bruisende Spa en zeepte haar van onderen in tot ze een dikke wolkige, vlokkige schuimlaag in haar vachtje had.’

   ‘Zeep vermengd met bruisend mineraalwater?’ vroeg Wanda verbaasd. ‘Kriebelt dat niet verschrikkelijk? Kan dat wel bij zo’n onderlijfse scheerbeurt?’

   ‘Kennelijk wel. Of toch misschien niet. Ze lag wat te kronkelen en ik moest haar vertellen dat wie geschoren werd stil moest liggen – zeer stil. Ik nam zo’n Gillette krabbertje en begon bovenaan, een handbreedte onder de navel. Ze lag roerloos. Gaf geen krimp, geen kik. Ze vertrok geen spier, verroerde geen vin. Jasper was op zijn knieën naast haar komen liggen en keek grijnzend en ademloos toe hoe ik zorgvuldig alle kroezige haartjes van haar… eh…’

   ‘… van haar hatsekiedeetje schraapte,’ hielp Wanda hem.

   ‘Precies. Vooral bovenaan haar gleufje waar ze wel heel kwetsbaar moest zijn was ik extra voorzichtig. Ik was blij dat ik zo’n krabbertje gebruikte en niet mijn ouderwetse uitklapbare vlijmscherpe scheermes uit grootvaders tijd waarmee Van Gogh zichzelf nog een oor had afgesneden in Arles. Oorlel of een schaamlip, what’s the difference! Toen ik alle haartjes uit haar kruis weggeschoren had, op een haartje na misschien, boog ik me ver voorover om te zien of er nog enkele zich verborgen hielden in de buurt van de plooien en keek diep in haar zalmkleurige … damesgevalletje. Bij het ietwat vooruitstekende bovenste puntje, bij dat piepkleine neusje…’

   ‘…bij het neusje van de zalm…’ probeerde Karel.

   ‘Daar ja, daar zat nog een half haartje. Die moest ook weg. Die zou straks tussen de tanden van haar zoon kunnen geraken als we daar een plakje worst op legden. Dat moesten we niet hebben, dat moesten we zien te voorkomen. Uiterst geconcentreerd zette ik daar het krabbertje, scheer je weg! Ziezo, nu was ze daar zo glad als een babywangetje. En zo roze, zalmroze, zei ik al. Ik bekeek haar daar nog eens goed. Het was voor mij ook allemaal nieuw. Nog nooit eerder van zo dichtbij gezien.’

   ‘En die zoon, dan?’ wilde Wanda weten. ‘Werd die er niet seksueel opgewonden van? Dat jij als homo daar geen last van had wil ik wel aannemen, maar zo’n jongen van zestien? Die zal zo’n schoon vrouwelijk deel toch nooit eerder van zo nabij hebben aanschouwd, die zou toch spontaan een allemachtig duudeljoo-hieperdepiep-hallelujah-allah akbar-gevoel in zijn piempje voelen opkomen alleen al bij het zien van al dat moois…’

   ‘Niet dat ik weet. Ik heb ook niets bij hem gemerkt. Hij lag op zijn knieën aan de andere kant naast haar. Ik heb er ook niet zo op gelet. Tenslotte was het ook niet een seksuele belevenis – meer een hygiënische. Ter voorbereiding op een bijzondere eetgebeurtenis. We waren nu klaar om haar hele lijf vol te leggen met schijfjes peer, mango, perzik, appel, brokjes kaas, noem maar op, rozijnen uit een doosje. Die laatsten zouden van haar lijf kunnen rollen dus ik besloot wat honing uit een potje op haar schaamstreek uit te strijken om ze daar vast te plakken.  Een stukje banaan, een afgebroken puntje, niet de hele banaan natuurlijk, plaatste ik voorzichtig tussen haar gezwollen zalmroze labia minora. Daar net boven, op haar gladde venusheuveltje was nog plaats voor dat plakkertje van de mango met Nature’s Pride. Eat me. I’m sweet. Rijp. Olga hief haar hoofd op en keek langs haar lichaam naar beneden. Ze was als een godin die zag dat het goed was. Ze stamelde wat en knikte goedkeurend. Eet van mij, want dit is mijn lichaam, meende ik haar te horen zeggen. Ik had mijn taak volbracht. Haar zoon pakte de schone zakdoek waarin ik de klodders scheerzeep en natte haartjes had afgeveegd, vouwde die plechtig op en stopte die weg in zijn borstzakje, waarschijnlijk om het te bewaren als aandenken.’    

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.