Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Drama
Geplaatst:
5 april 2017, om 20:00 uur
Bekeken:
544 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nooit alleen"


Met een hevig kloppend hart schrikt Lena wakker. Het duurt even voordat ze weet waar ze is. Gelukkig was het maar een droom. Ze pakt haar dromendagboek en begint te schrijven;


Ik was op de vlucht, voor iets of voor iemand. Ik rende zo hard als ik kon, maar ik viel. Ik voelde de pijn, veroorzaakt door mijn val, en dacht dat dit mijn einde zou betekenen. Toen keek ik op en keek ik recht in de bruine ogen van een wolf. De wolf staarde terug. Ik kon nergens anders kijken dan in de grote bruine ogen van het dier, totdat ik een stem hoorde zeggen: ‘’Alles komt goed, Lena…’’


Vermoeid en nog ontdaan van de droom kijkt Lena op het klokje dat op haar nachtkastje staat. Het is half acht. ‘’Shit!’’ Ze moet om acht uur op haar werk zijn. Hoe kon ze de wekker nou niet gehoord hebben? Ze schiet snel in haar kleren en loopt naar de badkamer. Als ze in de spiegel kijkt is ze niet verbaasd. Door de donkere kringen onder haar ogen ziet ze er vermoeid uit. Snel spoelt ze haar gezicht met water en haalt ze een borstel door haar lange bruine haar. Het moest maar zo. Ze rent de trap af naar beneden, grist nog even een pakje crackers uit de kast en pakt haar tas en autosleutels. Gelukkig is het maar een kwartiertje rijden naar haar werk.


Het is rustig op de weg, dus zal ze nog op tijd op haar werk aankomen. Terwijl ze rijd dwalen haar gedachten af. Waarom had ze toch het gevoel dat het meer was dan gewoon een droom? Ze droomde altijd wel raar, maar dit was anders. Ze stopt voor het rode licht. Na het stoplicht gaat ze rechtsaf en komt ze aan bij het ziekenhuis waar ze werkt. Ze parkeert haar auto en kijkt nog even snel hoe laat het is. Het klokje in haar auto geeft aan dat het 07:54 is. Als ze uitstapt en richting de ingang van het ziekenhuis loopt, weet Lena niet wat ze ziet. Een wolf. Verbaasd staart ze het dier aan, en de wolf staart terug. ‘’Goedemorgen Lena!’’. Lena kijkt geschrokken om. Het is John, haar collega. Lena kan het erg goed met hem vinden. ‘’Goedemorgen… John.’’, zegt Lena terug. Ze draait terug naar de plaats waar ze de wolf had gezien, maar de wolf is nergens te bekennen…



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.