Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
24 oktober 2007, om 15:56 uur
Bekeken:
1661 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
502 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"een piepklein slakje in een druiventros"


 

 

Druiven, van de biologische kraam op de markt. Al weer enkele weken geleden, want nu zullen ze er vast niet meer zijn. Piepklein, pitjes en tòch niet zuur, wel lekker eigenlijk. Dat ik niet de enige was die dat vond, zag ik pas toen ik het piepkleine slakje haast mee opat. "Hé, ga je lekker", piepte hij, "ik zit wel op de druiven, maar ik ben géén wijngaardslak!" "Die lust ik niet eens" was mijn antwoord "en jij bent  nog  rauw ook". "Als je 't maar weet" zei het slakje, "Ik heet trouwens Pier"."Pier? Wat een vreemde naam voor een slak..." mompelde ik binnensmonds. Dat er met zijn gehoor niets aan de  hand was, bleek wel uit het snelle antwoord: "Weet je, mijn vader wàs wel een slak, maar eigenlijk had hij meer van een worm...op een dag verdween hij onder de grond, we hebben nooit meer iets van hem gehoord...". "Triest", vond ik, "en je moeder...?" "Die was net zwanger van ons...we heten allemaal Pier...". "Allemaal?", vroeg ik verwonderd. "Ja...zo'n  duizend stuks...allemaal de druiven in", klonk het zachtjes..."waar ze gebleven zijn? Pa mag het weten...". "En wat moet ik nu met jou?", vroeg ik aarzelend, "buiten is het koud, ik heb allemaal kunstplanten en de groenten liggen in de koelkast en daar is het ook koud...". "Weet je wat...zet mij maar buiten...ik heb zelf een huisje bij me, dat vul ik helemaal op, dan is het ook niet zo koud", zei het slakje monter. Zo gezegd, zo gedaan. Ik pakte het restje van het trosje druiven en zette het met pier en al in de tuin. Hij zwaaide nog met een heel klein antennetje, maar dat kan ik me ook verbeeld hebben. Per slot van rekening was hij zelf maar 1,5 mm groot...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.