Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
26 december 2016, om 00:04 uur
Bekeken:
469 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
169 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Arie en de moederborst .2"


In de oorspronkelijke versie vroeg de spookgedaante aan de man of hij haar lange haar wou kammen maar mijn broer had het ietsje pikanter willen maken door te zeggen dat ze verlangde te worden ge… De Maupassant had dat natuurlijk zo wel bedoeld maar kon het omstreeks 1880 zo niet opschrijven voor een feuilletonverhaal. Maar zijn lezers begrepen best waar hij op zinspeelde. Ik las en las de woorden van de mooie spookvrouw: …pouvez-vous me rendre un grand service?... vous pouvez me sauver, car je souffre horriblement… s’il vous plait… cela va me guérir… Ik las de woorden hardop, met smekende stem, en trok daarbij m’n allerzieligste smoel. Ik moet op dat zigeunerjongetje geleken hebben van de kitscherige reproducties die je vaak in kringloopwinkels of rommelmarkten tegenkomt. Ik keek even op om vast te stellen dat er niemand in de buurt was die me kon betrappen op het gek doen en ik zag weer de jonge blonde vrouw gehaast naar de caravan lopen. Ze was gekleed in een kort spijkerbroekje en een t-shirt. Ik zag haar borsten schommelen terwijl ze liep – de kippen los in het hok, zoals een van de oudere jongens zich over haar had uitgedrukt. Ik was reuze nieuwsgierig en stond op en met een grote boog liep ik op de caravan af om daar eens een kijkje te nemen. Aan de andere kant, de zonkant, zat ze in de deuropening, haar baby te voeden, haar enfant nouveau-né. Ze zag me, zwaaide naar me en gebaarde me naast haar te komen zitten. Ze schoof een beetje op, ze sprak ratelend Frans dat ik nauwelijks begreep – het ging te snel voor mij -  en ging gewoon door haar bébé de borst te geven. Haar linker borst, onder haar omhoog  getrokken t-shirt, waar het kindje gulzig aan zoog, leek op een bleke ronde vanille pudding. Ik zocht naar het Franse woord voor borst, eindelijk herinnerde ik het me: le sein. Ze keek vertederd naar haar kindje en zei af en toe iets. Ik bleef maar kijken. Toen zei ik, de woorden uit het De Maupassant verhaal citerend: “Pouvez-vous me rendre un grand service? S’il vous plait donnez-moi votre sein, cela va me guérir, vous pouvez me sauver, car je souffre horriblement…” Ik trok mijn allerzielgst gezicht. Ze keek me aan, scheen er even over na te moeten denken en trok toen haar hemdje omhoog aan de kant waar ik zat zodat haar rechter borst er onder uit floepte. Met haar hand trok ze mijn hoofd langzaam naar haar tepel. Ik lag schuin tegen haar aan geleund en sabbelde en proefde van haar melk en streelde met de palm van mijn hand waar ik maar kon over haar zijdezachte borst. Nu zoogde ze deux enfants, eentje van twaalf en eentje van een paar maanden oud. Plotseling begon ze vreemde zachte geluidjes uit te stoten. Ze ging languit achterover liggen in de deuropening en trok onze hoofden mee, dat van haar kindje en die van mij. Ik keek langs haar lichaam naar beneden en zag de spieren in haar blote dijen trillen. Ze rilde alsof ze het koud had, hoewel de zon volop op ons neer scheen. Zo lagen we gedrieën te schudden en te schokken in de ingang van de caravan. Ze zoog de lucht in door haar opeengeklemde tanden. Ze liet mijn hoofd los en drukte haar hand op haar kruis alsof ze daar iets in bedwang moest houden. Ik keek er verwonderd naar terwijl ik van haar proefde, ik wist niet wat haar overkwam, wat ons overkwam. Maar ik wist dat het iets goeds was. Iets lekkers en iets moois – quelque chose de bon et de beau. Ik keek schuin naar boven in haar gezicht en zag hoe haar ogen wegdraaiden naar boven. Ze had een gelaatsuitdrukking die ik later, veel later, terugzag op een marmeren vrouwenbeeld van Bernini: de halfgeloken ogen, een gezicht vol overgave. Ik had niet beseft, stommeling die ik was! imbécile que j’etais! dat die keer in de caravan die blonde jong moeder een hevige orgasme onderging. Maar hoe kon ik zoiets weten op die leeftijd, twaalf jaar was ik toen, op die leeftijd wist ik van toeten noch blazen.’

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.