Gegevens:

Categorie:
Horror
Geplaatst:
11 november 2016, om 16:16 uur
Bekeken:
461 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
182 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nederland een NSB-land"


Mariannes boze broer in Amsterdam bleef zijn jongere zus bestoken met zijn tirades op haar iPod. Karel las de tekst hardop voor, de busreizigers luisterden gespannen. Het is toch zo eenvoudig, schreef Boze Broer. Een ontzield lichaam van een meisje was gevonden in een weiland. Haar hals was doorgesneden. Ze lag niet in een plas bloed, er waren slechts enkele veegjes rood vocht in het gras. Sectie op het lichaam een dag later wees uit dat er drie liter bloed uit het lichaam ontbrak. Drie liter uit het normaal aanwezige zes liter bloed dat een menselijk lichaam bevat. Hoe was dit te verklaren?

   ‘Tsja… drie liter bloed foetsie uit een lichaam…,’ mompelde Arie. ‘Zelfs een achterlijk kind van twaalf uit Hoogezand-Sapperloot zou begrijpen dat die drie ontbrekende liters bloed ergens anders uit het lichaam gevloeid moesten zijn en dat het lijk daarna in het weiland was gedumpt. Daar is niks tegen in te brengen. Het meisje is vermoord op een andere plek, niet in dat weiland. De vindplaats van het lichaam kan niet de moordplek zijn geweest.’

   Karel ging door met het voorlezen. Tien jaar lang hadden politie en justitie, om wat voor redenen dan ook, er alles aan gedaan om de moord onopgelost te laten. Een bebloede jas, gevonden bij het zwembad en ingeleverd bij het politiebureau door de badmeester, werd verdonkeremaand; getuigenverklaringen van mensen die beweerden aanwezig geweest te zijn bij de moord in een caravan verderop, werden genegeerd en weggemoffeld; mensen werden geïntimideerd. Toen zulks niet meer vol te houden was kwamen justitie en politie op de proppen met een veeboer die bekende de moord in het weiland gepleegd te hebben. Een valse bekentenis dus, want hoe zat het dan met die ontbrekende drie liter bloed? Die boer verklaarde dus iets onzinnigs, hij had voor hetzelfde geld kunnen bekennen dat hij Roodkapje had vermoord en haar daarna had opgegeten. Een advocaat uit Deventer die hem werd toegewezen, we zullen hem Piet Snel noemen, maakte geen punt van die minus drie liter bloed. Hij gebruikte dit feit niet om aan te tonen dat de bekentenis vals was en dat zijn cliënt onschuldig was. Integendeel, het eerste wat Pietje Snel uit Deventer deed was op tv verklaren dat de boer schuldig was. Een corrupte advocaat dus die onder een hoedje speelde met de corrupte politie en justitie om zijn cliënt veroordeeld te krijgen.

   Wanda keek op van een brochure over culturele antropologie die ze aan het doorbladeren was – ze dacht erover om zich in te schrijven voor die studie in het najaar. ‘Een waarheid als een koe, une verité comme une vache,’ was haar commentaar. ‘Of zoals de Eskimo’s waarschijnlijk zouden zeggen, die immers geen koeien hebben, een waarheid als een ijsbeer, of zoals ze in de Sahara zeggen, een waarheid als een kameel.’

   Karel schudde afkeurend zijn hoofd en las hardop verder. Het groepje scholieren luisterde aandachtig. Mariannes boze broer fulmineerde: de vijftien duizend advocaten die er in Nederland rondlopen, zeggen niks over het gedrag van hun vakbroeder corrupte Pietje Snel uit Deventer. Ze zwijgen, ergo ze stemmen toe. Het zijn dus vijftien duizend collaborateurs, vergelijkbaar met de collaborateurs van weleer. Er zijn in Nederland zestig duizend artsen die weten dat een menselijk lichaam zes liter bloed bevat en dat als er ergens een lijk wordt gevonden waar maar drie liter bloed in zit, de vindplaats niet de moordplek kan zijn. Nederland telt honderdzestig duizend verpleegkundigen die dit ook horen te weten. Niemand uit deze beroepsgroepen spreekt er schande van. En verder accepteert de hele Nederlandse bevolking het zomaar, de krantenlezers, tv-kijkers, radioluisteraars, kerkgangers, politici… dat hele hedendaagse NSB-gruwelvolk van Labbekakland Nederland doet of hun collectieve neus bloedt. Brrrr!

   Hier moest Karel even ophouden met voorlezen.

   ‘Geen speld tussen te krijgen,’ riep Arie. ‘Geen wonder dat die broer van Marianne steeds van die piswoeste berichten stuurt. Dat begin ik nu ook te worden. We moeten solidair zijn met Mariannes broer, vind ik.’ Hij begon met rode ballpoint de titel van het boek dat hij op schoot hield te veranderen. In plaats van “Ik ben omringd door debielen en ik voel me goed” stond er na enig driftig gekras en het toevoegen van een paar woorden: “Ik ben omringd door NSB-ers en ik voel me niet goed.” Hij hield de paperback omhoog zodat Karel er een foto van kon nemen.

   ‘Hoe heet die broer van je ook al weer?’

   ‘Robert-Jan,’ antwoordde Marianne, ‘maar thuis noemen we hem altijd Robbie.’

   ‘Goed, dan verander ik de auteursnaam Stefan Nieuwenhuis op het boekomslag nog even zodat er komt te staan Robert-Jan Vaatstra. We maken daar opnieuw een foto van en die sturen we naar hem op in Amsterdam met een bericht dat we hem steunen.’  

  

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.