Gegevens:

Categorie:
Algemeen
Geplaatst:
9 september 2016, om 20:50 uur
Bekeken:
275 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
107 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Schaamte"


Alle ervaringen, alle gevoelens die je ooit hebt gevoeld, hoe slecht dan ook,

ze zijn niks in vergelijking met schaamte.

Schaamte vreet je op, je voelt het rood brandend in je gezicht, je hele lichaam voelt alsof het op de verkeerde plek is, je wilt wegrennen, maar waar moet je zijn?

 

Je schaamt je voor alles wat je doet, voor je hele leven, voor je gedachten, je gevoelens, je acties, je liefdes. Iedere keer dat je iets koopt schaam je je dat je het niet ergens anders aan hebt uitgegeven. Iedere keer dat je iemand omhelst schaam je je dat je die andere persoon nooit meer ziet. Als je je dochter dicht tegen je aan vasthoud en beschermt, schaam je je omdat je niet man genoeg was om anderen te beschermen.

 

Je weet niet eens waarom je je schaamt, waarom je je bij alles afvraagt waarom je het doet, waarom je over iedere keuze twijfelt, maar het voelt gewoon alsof je je moet schamen.

Is het ontevredenheid over je leven? Of een gebrek aan zelfverzekerdheid?

 

Je staat s’ ochtends op, je doet je masker op, je gaat de deur uit, je doet mee aan de maatschappij, je zoent je vrouw bij thuiskomst en geeft je dochter te eten. Niemand die ooit over je klaagt. Je lijkt de ideale man, de lieve vader, de perfecte werknemer, altijd zo vriendelijk en behulpzaam.

 

Maar als alles voorbij is, als het donker is en iedereen slaapt, dan doe je je masker af.

Je vraagt je af wat je allemaal aan het doen bent. Wat ben je eigenlijk aan het doen met je leven?

Je masker beschermt je de hele dag, maar zodra je hem afdoet word je kwetsbaar, voel je de schaamte en voel je de tranen opkomen. Maar je weigert het verdriet, want je zou je er alleen maar voor schamen.

 

Je gaat van dat ‘’ideale persoon’’ naar jezelf zonder masker, met twijfels, onreine gedachten, haat, verdriet, zelfrealisatie en je zit op je balkon 14 hoog in het donker. De fles Gin naast je is je beste vriend, het potje pillen in je tas is de enige die het gevoel wegneemt, al je favoriete attributen om je volgende shot heroïne te nemen liggen weer klaar, dat zijn de enigen die je nooit veroordelen, die nemen je zoals je bent, zoals je bent zonder masker. Maar toch verstop je deze gevoelens en deze ‘’vrienden’’ voor iedereen. Niemand weet ervan. Schaam je je hier ook voor?

 

Alle schaamte is gewoon teveel. Alles wat je in je leven doet en zegt voelt als de juiste keuze, maar meteen erna schaam je je ervoor. Je voelt dat afschuwelijke gevoel weer omhoog kruipen en je je gezicht vullen. Zelfs je masker beschermt je niet.

 

Je kijkt van 14 hoog naar beneden en je ziet het keiharde asfalt, daar helemaal beneden, dat asfalt heeft er nog nooit zo zacht uitgezien.

 



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.