Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Waargebeurd
Geplaatst:
28 december 2015, om 08:41 uur
Bekeken:
458 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
225 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Jeugdige compassie hoofdstuk 7. Levenservaringen, de goede"


Hoofdstuk 7: Levenservaringen, maar dan wel de goede

Bart was ontroostbaar. Marjan was gestopt met de opleiding en weer terug verhuisd naar Rotterdam omdat haar vriendje vervroegd uit de gevangenis was ontslagen. Suzanne bleek sinds kort ook een vriend te hebben. Trudy had hem dit verteld en op zijn verdrietige reactie gevraagd waarom hij zelf zo lang gewacht had. Bart had gemompeld dat hij het niet wist waarop zij hem meedeelde dat Suzanne best wel wat in hem zag maar niet meer wilde wachten tot hij eens een keer een stap maakte. Dit maakte de situatie er voor hem niet beter op, zeker niet na zijn ervaring met mevrouw Baljaard, en de dagen erna was boosheid en wrok ieders deel die zijn pad kruiste en het waagde iets tegen hem te zeggen. Nadat zelfs Mijntje hem duidelijk maakte dit niet te pikken bond hij wat in maar bleef stil en teruggetrokken. Diensten op de eerste etage hadden nu zijn voorkeur omdat je overdag meestal alleen werkte. De enigen die hij overdag zag en sprak waren de fysiotherapeut en de verpleeghuisarts die hun dagelijkse ronden moesten lopen en waar hij in ieder geval professioneel mee moest overleggen. Zijn pauzes hield hij ook op de eerste en buiten de overdrachten aan het begin en eind van de dienst zagen zijn collega’s hem vrijwel niet.

Hij dacht veel na, over zichzelf, over hoe anderen hem zagen, het werk dat hij deed, de opleiding en in de gaatjes die overbleven over de bewoners waar hij zorg aan verleende. Bart besefte zichzelf terdege dat hij nogal egocentrisch bezig was maar veel schelen kon het hem niet. Hij vroeg zich almaar af hoe het toch kwam dat andere jongens vaak al meerdere relaties achter de rug hadden en hij pas 1 keer had gezoend met een meisje en 1 keer een maand verkering had gehad. De verkering was in zijn Mavo tijd en eigenlijk was hij door haar overrompeld. Ze had haar enkel verstuikt tijdens een schoolkamp op Terschelling en moest steeds met een auto overal naar toe gereden worden. Na een avond strandjutten was Bart bij haar gebleven voor gezelschap. Toen zij hem vroeg of hij met de auto mee terug wilde in plaats van lopend met de rest van de klas was hij argeloos achterin bij haar ingestapt onder luid gegniffel van zijn klasgenoten. Nog geen vijf minuten onderweg greep zij hem beet en zoende hem vol op de mond waarbij haar tong razend snel zijn lippen uit elkaar had gedrukt. De leraar aan het stuur had even minzaam door de binnenspiegel gekeken en alleen nog maar erop gelet of hun handen op plaatsen bleven die toegestaan waren. Zij had hem gevraagd of hij verkering wilde en uiteraard had Bart ja gezegd, ondanks dat zij hem nooit was opgevallen. Eenmaal weer thuis had ze hem haar adres opgegeven en gevraagd of hij de volgende maandag wilde langskomen. Op zijn brommertje reed hij naar wat een voormalige boerderij bleek te zijn met veel apart staande bijgebouwtjes. Ze troonde hem mee naar wat ze de ‘televisiekamer’ noemde, een klein hok achter in de tuin waar een bank met tafeltje en een televisie stonden en begon hem meteen te zoenen zodra ze op de bank neergeploft waren. Hij had terug gezoend en een beetje over haar bovenbeen gestreken. Aangezien zij het bij strelen van zijn arm hield gebeurde er verder niets. De weken daarop ging hij om de twee á drie dagen bij haar langs waarbij ze steevast direct in de televisiekamer belandden. Het zoenen en been/arm strelen werd een ritueel, een vervolg kwam er niet. Bart wachtte tot zij aanstalten zou maken om verder te gaan maar haar hand eindigde steeds bij zijn schouder om daarna de weg omlaag langs zijn arm te gaan. De spijkerbroek van haar bovenbeen moest zo onderhand slijtplekken vertonen waar zijn hand gedurende het uur dat hij daar was continu overheen wreef. Na een maand vertelde ze hem de verkering uit te maken. Een toenmalige vriend van hem vertelde dat ze het uitgemaakt had omdat hij blijkbaar geen seks met haar wilde ondanks verwoede pogingen hem zover te krijgen. Bart had geen signalen opgevangen of als zodanig geïnterpreteerd dus was hogelijk verbaasd. De opmerking van Trudy over Suzanne had bij hem dan ook een onaangenaam déja vu veroorzaakt want ook hier had hij niets gemerkt. De eenmalige zoenerij met een ander meisje was wat later en, jawel, op zijn initiatief. Tijdens een buurtfeest na enige minuten met zijn tong in een diepe grot rondgedwaald te hebben zonder ook maar iets tegen te komen had hij gevraagd of hij de volgende dag bij haar langs mocht komen. Ze antwoordde bevestigend en de volgende dag was hij naar haar toe gegaan. Na een dag bekijken van jonge geitjes, lammetjes, kippen en een overjarige zeeuwse knol waarbij haar broertjes zich steeds om hem heen verdrongen had ze hem gevraagd of hij zin had om met haar paard te gaan rijden. In de hoop en verwachting dat ze samen op een paard zouden zitten verlost van die vervelende broertjes was hij met haar meegelopen naar de wei waar de zeeuwse knol met zwarte harige kwasten aan zijn poten stond te wachten. Ze wees hem op het paard te gaan zitten, zonder zadel, en pakte zelf een lang touw welke eindigde aan de halster om de kop. Het beest bleek een zodanig brede rug te hebben dat Bart ontdekte dat de spieren aan de binnenkant van zijn bovenbenen niet berekend waren op een bijna spagaat. Zij ging vervolgens in het midden van de wei staan en liet Bart met paard lopen terwijl zij het touw vasthield. Weliswaar zonder broertjes draaide hij afwisselend stapvoets of in galop rondjes en vervloekte al snel alles wat met een paard te maken had, zo zeer deden de binnenkant van zijn dijen en zijn stuit. Na een half uur had zij pas in de gaten dat zijn grimas er niet een van plezier was en liet hem afstijgen. Vervolgens volgde een uur van borstelen van de knol waarbij zij blijkbaar vond dat hij hier niet geschikt voor was waarop hij van een afstandje toe kon gaan kijken. Bart telde een en een bij elkaar op, een grove grote meid zonder tong in haar mond en zelfs voor hem signalen afgevend niets met hem te willen en hij besloot dat het welletjes was. Hij gaf haar een hand, kreeg een slap handje terug en vertrok op zijn brommer naar huis, de hele weg staand op de pedalen om zijn volledig gebruuskeerde achterwerk te ontlasten.

In alle eerlijkheid wist Bart zelf wel wat er aan mankeerde bij hem. Hij durfde niet. De verlegen roodheid in zijn gezicht als een lichtbaken op het nachtelijke strand speelde hem gruwelijk parten als een meisje hem alleen maar aankeek. Hij wist nooit wat te zeggen en als hij al een keer alleen sprak met een meisje kreeg hij soms de meest verschrikkelijke verhalen te horen. Na het slaken van een zucht en vervolgens een korte stilte kreeg hij te horen dat ze hem zo vertrouwden en: “Ik kan het jou wel vertellen want ik zit er erg mee. Er zit steeds bloed aan mijn vriend zijn piemel als hij bij mij naar binnen is geweest”, of: “Ik weet dat jij dit niet zult doorvertellen maar ik moet het kwijt. Ik kan zelfs geen potlood bij mij naar binnen krijgen dus seks met mijn vriend wil maar niet lukken”, en als klap op de vuurpijl: “Jij bent niet zo dus vertel ik het jou. Mijn vriendinnen lachen me uit omdat ik van die platte borsten heb. Wat vind jij daar nou van”? waarbij truitje en shirt omhoog getrokken werden en Bart tegen twee tepels op een Hollands landschap aankeek en stotterend aangaf ze niet groot te vinden maar wel mooi. Tevreden gesteld had ze vervolgens weer alles naar beneden gedaan en gezegd blij te zijn dat hij zo begripvol was. Bart genoot in zekere zin wel van het gegeven dat hij blijkbaar een bijzondere positie had als vertrouwenspersoon maar dit was niet wat hij wilde. Hij wilde seks en als het even kon een vriendin, in die volgorde.

Tijdens een avonddienst nam Trudy hem apart, keek hem streng aan en vroeg: “Wat is er toch met jou aan de hand de laatste tijd? Je bent chagrijnig, ontloopt iedereen en verbergt jezelf op de eerste etage. Je opleiding loopt niet goed en Anja krijgt de pik op jou door de vele fouten die je maakt. Dit moet nou maar eens afgelopen zijn”. Haar strenge stem verzachtte ze door zijn hand vast te pakken en toe te voegen: “Heeft het met Suzanne te maken”? Bart brak. Met horten en stoten vertelde hij alleen als vertrouwenspersoon gezien te worden door meisjes en hoe bang hij was met hen aan te pappen. Zijn ervaring met mevrouw Baljaard, Marjan die terug was naar Rotterdam en Suzanne die nu een vriend had en hoe stom hij was dat hij niet eerder een poging bij haar gewaagd had. Trudy streek hem liefkozend door zijn haar: “Arme jongen. Je bent pas achttien maar toch al achttien. Je bent niet stom maar hebt blijkbaar niet de juiste bagage meegenomen uit dat dorp waar je vandaan komt. Weet je wat jouw probleem is? Je kent te weinig mensen hier. Met een grotere vrienden- en kennissenkring zal je merken dat een vriendin vanzelf komt. Wie ken je hier nu helemaal? Met wie ga je regelmatig om? Alleen Marjan volgens mij dus snap ik wel dat je nu in zak en as zit”. Trudy dacht even diep na, keek hem weer aan en zei: “Weet je wat! Ga woensdag avond met mij en mijn vrienden mee naar het zwembad. Dit doen we elke week en het is erg gezellig. Ze zijn weliswaar wat ouder dan jou maar vinden het leuk als je mee zou gaan, dat weet ik zeker”. Bart liet dit even tot hem doordringen. Het leek hem wel een leuk idee en Trudy zou wel gelijk hebben waar het zijn vriendenkring aanging. Hij antwoordde dat hij dit erg fijn zou vinden en ze maakten de afspraak dat hij de volgende woensdag mee zou gaan.

Om zeven uur zat hij woensdagavond in de auto bij Trudy. Er zaten drie mensen achterin, Estelle, Harm en Pieter die geanimeerd met elkaar in gesprek waren. Achter hen reden nog eens drie vrienden van Trudy gezamenlijk in een auto waardoor hun gezelschap op acht kwam. Tijdens het luisteren naar de conversatie kwam Bart erachter dat Harm en Pieter homo waren en samenwoonden. Samen plaagden ze Estelle die blijkbaar regelmatig een nieuw vriendje had en ze ook weer net zo snel kwijt raakte door wat zij noemden ‘haar disposable kijk op het leven’. Estelle moest daar zelf hartelijk om lachen en verweet speels de beide mannen zich op jonge leeftijd al vast te binden aan elkaar en daarmee sterk aan afvalscheiding deden. Trudy lachte uitbundig mee met de grappen en grollen maar onthield zich van commentaar. Af en toe keek ze opzij naar Bart en knipoogde naar hem. Hij glimlachte dan terug en genoot ondertussen van het gekibbel op de achterbank. De drie bemoeiden zich niet met hem maar lieten hem met rust zodat hij kon wennen aan de manier van omgang. Hij was ze daar dankbaar voor. Hij schatte hun leeftijden ongeveer hetzelfde als Trudy, midden twintig, Estelle was misschien iets ouder maar kon zeker niet boven de dertig zijn. Na een tijdje begonnen ze Bart in hun gesprekken te betrekken wat voor hem heel natuurlijk overkwam. De jongens vroegen of hij homo was en draaiden quasi verontwaardigd met hun ogen op zijn ontkenning waarop Estelle juichte, hem een high five gaf en triomfantelijk om zich heen begon te kijken. Bij het zwembad aangekomen en de auto’s geparkeerd te hebben liepen ze het gebouw in. Trudy legde Bart uit dat het een overdekt zwembad was waar hij erg nieuwsgierig van werd. Uiteraard wist hij dat er overdekte zwembaden waren maar zelf had hij alleen in buitenbaden gezwommen. Bij de kassa viel Bart een bordje met huisregels op waarvan één hem intrigeerde: ‘Gasten dienen bij toetreding van het zwembad gebruik te maken van degelijke zwemkleding. Bij overtreding volgt verwijdering en een verbod op betreden voor het leven’. Iets dergelijks had hij nog nooit zien staan in zwembaden, gevoegd bij de vreemde zinsbouw waardoor het hem opviel. Eenmaal aangekomen bij de kleedruimten was hij het bordje al weer vergeten. "Jullie moeten links heren”, riep Estelle en wees theatraal naar een bord met een manspersoon en een pijl naar links erop. “Alhoewel Bart misschien beter met mij mee kan gaan, dan is hij veiliger dan met Harm en Pieter”. De beide heren joelden naar haar en trokken Bart mee kreten slakend dat ze die arme jongen wel zouden beschermen tegen de mannen verleidingen in de kleedhokjes. Bart vond het prachtig en liet zich meetronen. Waar hij gewend was aan gezamenlijke kleedruimten in de buitenbaden waren het hier aparte kleedhokjes waar je aan de ene kant inliep, afsloot, omkleedde en vervolgens aan de andere kant er weer uit liep. Bart betrad een hokje en trok zijn kleding uit en vervolgens zijn van witte parachute stof gemaakte short aan. Een gewone zwembroek had hij niet daar hij een hekel had aan de ‘ballenknellers’. De short had hij nog liggen en ondanks dat gekleurde in waren vond hij dat deze er wel mee door kon. Hij kwam als laatste van de mannen uit het hokje en sjokte met hen mee de zwembadruimte in. Zijn kleding hing aan een haakje welke hij af moest geven aan een balie waarna hij een polsbandje met nummer in ontvangst nam. Een scherpe chloorlucht kwam hem tegemoet waardoor zijn ogen even traanden en door de lichte waas zag hij een 25 bij 25 meter bad waar het niet erg druk was. Aan één kant was een tegelstrook van ongeveer 5 meter waar verschillende mensen lagen, ook daar was het niet druk. De groep koos een plek in de hoek achter een grote zuil en spreidden daar hun handdoeken uit. De blik van Bart werd gevangen door de aanblik van Estelle die een rode bikini droeg en hier ongelooflijk sexy in uit zag. Ze had een mooi lichaam met ronde vormen, kleine maar ferme borsten en een stevig achterwerk waar de bilspieren af en toe duidelijk zichtbaar waren. Hij wendde zijn blik af omdat hij voelde dat onderin een en ander begon te reageren. “Wie het laatst in het water is is een homo”, riep Harm en hij en Pieter slenterden naar de rand van het zwembad ondertussen Bart wenkend dat hij haast moest maken. Dit liet hij zich geen twee keer zeggen en dook na een paar stappen sierlijk het water in. Dat hij als laatste homo zou zijn deerde hem niet maar hij hoopte dat het koude water zijn zwelling zou doen afnemen. Vanuit het water zag hij de rest het zwembad in plonzen waarbij hij waarnam dat Trudy een onder been prothese had welke ze nu had afgedaan, vandaar het trekken met haar been, en ondersteund door Estelle naar de rand van het bad hinkte. Weer vielen hem de mooie lijnen van Estelle op en terwijl hij keek zag hij dat ze zijn blik beantwoordde en naar hem glimlachte. Snel dook hij weer onder en zwom naar het midden van het bad. Daar ging hij op zijn rug liggen en probeerde met zijn hoofd boven water te blijven wat voor een man niet zo makkelijk was. Door zijn longen vol te zuigen met lucht en oppervlakkig adem te halen lukte het hem zo te blijven liggen. Een tikje op zijn arm liet hem opkijken en hij zag Estelle die naar zijn kruis keek: “Ik weet niet wat voor broek je aan hebt maar je zaakje ligt open en bloot”. Bart keek naar beneden en zag zijn jongeheer duidelijk afgestoken onder de door het water bijna doorzichtige short. Direct schoot de tekst op het bord bij de kassa door zijn hoofd die hij nu begreep. Verschrikt liet hij zich zakken en met alleen zijn hoofd boven water keek hij om zich heen of niemand het gezien had. Estelle keek hem aan: “Zo kun je het bad niet uit. Ik loop wel met je mee en blijf voor je lopen. Kan niemand het zien. Als je wilt breng ik je wel naar huis. Aangekleed op de kant zitten terwijl de rest zwemt is ook niet gezellig”. Bart knikte instemmend en nadat Estelle Trudy op de hoogte gesteld had zwommen ze samen naar de kant nadat Trudy haar had verzekerd dat de rest wel dat stukje met zijn allen in een auto pasten. Estelle klom als eerste het trapje op vlak daarachter gevolgd door Bart. Ondanks zijn beschamende situatie kon hij de zeer dicht bij zijnde billen van Estelle wel waarderen. Eenmaal op de kant posteerde zij zich met zijn rug naar hem toe waarbij ze tegen hem aan ging staan. “Nu lopen we zo naar de handdoeken en kun je je kleren ophalen”. Tijdens het lopen schuurde zijn penis steeds tegen haar billen aan en in weerwil van zijn ongemakkelijke situatie reageerde deze onwillekeurig door te groeien en sterke prikkels zijn onderbuik in te sturen. Uit alle macht bedacht hij bezweringen om zijn onwillige mannelijkheid terug in het gareel te brengen maar door het lopen achter en tegen Estelle wenste deze daar niet aan mee te werken. Achter de zuil aangekomen liep Estelle een klein stukje door, draaide zich om en keek naar zijn kruis waar een inmiddels gespannen piemel de parachute stof naar voren drukte. “Jeetje, Ik voelde hem al maar wilde het niet geloven”, zei ze en bukte zich om het schouwspel nog wat beter te bekijken. “Anders een stevige jongen hoor, mag je wel trots op zijn”, haar hand ging naar zijn kruis en beroerde het topje met haar vingers. Dit was teveel voor Bart en hij kwam klaar. Zijn onderlichaam schokte iets naar achter en met grote moeite wist hij een kreun binnen te houden terwijl zijn knieën knikten. Door de nog steeds doorzichtige stof was de zaadlozing voor Estelle duidelijk zichtbaar. “Jeminee, ben jij heetgebakerd zeg, het is zeker al een tijdje geleden”, ze lichtte haar hoofd op en waar Bart een geschokt gezicht verwachtte zag hij alleen maar glimlachende vriendelijkheid. “Kom, veeg je even af met je handdoek en sla hem om, gaan we onze kleren ophalen”, zei ze en tot Barts verwondering leek ze zijn ejaculatie bijna normaal te vinden. Ze kleedden zich om waarbij Bart in zijn kleedhok meer en meer ongemak begon te voelen over de voorbije situatie. Met een fatalistisch gevoel liep hij naar buiten waar Estelle al op hem stond te wachten. Hij durfde haar niet aan te kijken maar ze pakte zijn handen en dwong daarmee zijn gezicht naar hem toe: “Kom gekkie, dat van daarnet is niet erg. Ik had al een oogje op je toen je in de auto zat en die gekke broek van je heeft alleen maar versneld wat toch zou gebeuren. Ik wil graag dat je met me mee gaat naar huis en met je vrijen”. Bart voelde zijn opwinding direct weer toenemen: “Maar, dat kan toch niet zomaar”, stamelde hij en gaf zich in gedachten een klap voor zijn kop. “Ja hoor, dat kan makkelijk. Ik ben alleen, van Trudy weet ik dat je geen vriendin hebt dus is er wat mij betreft geen probleem. Ik waarschuw alleen even van te voren, één nacht en niet meer. Ik hoef geen relatie maar ben gek op seks en die wil ik met jou graag vannacht hebben”. Bart liet zich meetronen de auto in waarbij hij de autorit als in een droom ervaarde. Estelle hield haar hand op zijn bovenbeen behalve als ze moest schakelen of bochten nemen. Ze spraken niet meer met elkaar maar waren beiden bezig met hun eigen gevoelens van geilheid. Bij haar huis aangekomen liepen ze naar binnen en de deur was nog niet dicht of Estelle begon hem hartstochtelijk te zoenen en tegen hem aan te wrijven, haar opwinding daarmee duidelijk etalerend. Die nacht leerde Bart zijn viriliteit kennen en moest zelfs halverwege even naar de hoek om extra condooms uit de automaat te trekken omdat Estelle er maar drie had liggen. Ze weidde hem volledig in waardoor die extra condooms ook echt nodig waren. Bart wist dat zijn leven na deze ervaring anders en eenvoudiger zou worden waar het vrouwen aanging omdat een toevallige gebeurtenis kon leiden tot heel plezierige tijden. Even heeft hij nog gedacht dat Trudy de hand had in deze toevalligheid maar nee, dat kon toch niet? Per slot had zij niet zijn zwembroek uitgezocht.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.