Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
2 december 2015, om 19:54 uur
Bekeken:
367 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
197 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Arma Vriumque Cano - 5. De Schrijver"


Als alle schrijvers even lang deden over de tweede zin van hun werk als over de eerste, dan zouden er nooit boeken gepubliceerd raken, dacht ze, terwijl zo vurig hoopte dat flikkerende cursor achter de enige zin op het scherm vanzelf woorden zou produceren. Toen ze voelde dat het zo niet ging lukken klapte ze haar laptop toe en plaatste deze op het salontafeltje. Ze liep naar de keuken, zette thee en ging op het aanrecht zitten omdat haar blote voeten koud werden op de tegels, wachtend tot het water kookte. Ze liep terug te woonruimte binnen en zette de mok voorzichtig naast haar laptop op de salontafel. De enige andere items op het tafeltje waren twee afstandsbedieningen en een dikke bruine enveloppe. Die was haar eerder die dag bezorgd op het werk maar ze had nog niet de tijd genomen om het pakketje te openen. Ze scheurde de enveloppe open en liet de inhoud op haar schoot glijden: een lederen gebonden notablock en een kaartje in dik kwaliteitspapier waarom in sierlijke letters stond geschreven Gebruiken in geval van writer’s block. Het pakketje noch het briefje waren ondertekend.

Ze nam de notablock en haar thee en uit haar handtas een vulpen en ging op de kussens zitten die van de brede vensterbank een comfortabele salon maakten, haar rug leunend tegen een vensterstijl, haar knieën opgetrokken. Haar dijen deden dienst als steun voor de notablock. Ze sloeg de kaft om en las op de eerste bladzijde een kort berichtje van de persoon die het haar had opgestuurd:

Vergeeft de flauwe woordspeling, doctor, en vertrouw dat dit geschenk u alles in handen geeft om u doel te bereiken. Alle belangrijke werken zijn ooit met pen en papier geschreven. Een manuscript, in de letterlijke betekenis, komt tot de essentie zoals niets anders dat kan. En, zoals je zeker weet, manuscripten branden niet.

Bulgakov, glimlachte ze. Ze sloeg de bladzijde om en werd opnieuw geconfronteerd met de leegte van het lichtgelige blad en van de volgende tweehonderd bladzijden. Ze had een verhaal, dat wist ze. Ze had alle personages, alle gebeurtenissen. Ze had alle verhoren uitgetypt en geannoteerd, ze had met iedereen gesproken. Het enige wat haar restte was alles in een logische volgorde op papier te zetten. En dat betekent beginnen bij het begin.

Ze dacht terug aan hoe ze betrokken was geraakt in alles. Het was begonnen met Brunello. Ze vergat de zin die ze getypt had en begon opnieuw, denkend aan het paard Brunello, haar gedachten te ordenen. Om van het eerste gevoel van leegte verlost te zijn, nam ze haar pen, schreef Brunello op het blad, onderstreepte dit en schreef haar eerste zin. En in plaats van de ongeduldige cursor aan het einde van de zin, vond ze nu een uitnodigende leegte, die zich makkelijk zou laten vullen.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.