Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 november 2015, om 12:44 uur
Bekeken:
237 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
162 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Problemen"


Ik had vanavond een huisfeest van een vriendin en potentiële liefde.

Ik keek hiernaar uit, om met hem te dansen, mijn vrienden te zien, etc.

Echter deze bleek heel anders te verlopen.

Hij had veel meer aandacht voor zijn vrienden;

Ik kende er bijna niemand;

Er was een meisje dat zijn aandacht trok;

Ik besloot mijn vrienden op te zoeken,

Later vroeg ik wat hij wilde,

Geen duidelijk antwoord,

Maar zijn lichaam sprak boekdelen,

zijn woorden ook een beetje,

Super duidelijk was het niet,

Zijn letterlijke woorden: Ik wil met mijn vrienden in mijn kamer zijn. Wat ga jij doen?

Ik zei: Ik weet het niet, ik zie wel wat wil jij?

Hij zei: ik wil dat je mee komt naar mijn kamer, maar begreep ook dat het voor mij ongemakkelijk zal zijn.

Dus hij ging met zijn vrienden en ik met de mijne,

 

Ik weet ik ben goed met de energie om mij heen,

Eerlijk? Ik baalde best wel en toch begreep het;

Althans ik dacht het, Ik hoorde van hem en het meisje,

Zag ze samen dansen en later toen ik met bier aankwam zoenen,

Ik wilde kon het niet geloven,

Ik was boos en wilde hem loslaten,

Maar tijdens zoenen dacht ik alleen maar aan hem,

Even later ging ik naar zijn kamer,

Onverwacht waren zijn vrienden daar,

Ik kon letterlijk en figuurlijk door de grond zakken,

wat doe ik hier, waarom ben ik hier,

Praten over die meid en appen over hoe het zou aflopen,

Hij liet zijn vrienden uit en zou terugkomen.

Ik wachtte maar hij bleef lang weg,

Ik paktte mijn jas en beslistte naar huis te gaan.

Voor mij was de avond over en ik had geen zin om nog langer te blijven.

 

Voor de uitgang stond hij, zijn oog viel mij en de spullen die ik bij me had.

Hij zei: "Ga je weg?"

Ik zei: "Ja, ik heb niet meer zoveel zin."

Hij zei: "Oké, ik laat je even uit."

Ik zei: "Dat hoeft niet, ik kan zelf wel de weg vinden."

Ofzoiets.

Hij zei: "Oh, oké; (het was een schrik reactie en hij snapte het niet.)"

 

Ik ging weg en hij ging meteen weg zonder omkijken, waar ik wel op hoopte.

Ik weet echt niet, wat ik moet denken.

Het is ingewikkeld.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.