Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
28 november 2015, om 18:05 uur
Bekeken:
332 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
163 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zweef mee op de wind"


Er is zoveel gezegd en zoveel geschreven de laatste tijd,

Sommige verhalen zijn meer waard dan anderen,

Vandaag is zo'n verhaal;

 

Afgelopen week is er iets drastisch verandert,

Een ader geknapt? Misschien.

Ik kan het niet geloven.

 

Dat ik mijn ogen gesloten hield voor zo iets belangrijks,

wat ik met jullie wil delen.

 

Mijn leven wordt steeds iets drukker;

School, werk, vrije tijd, hobbies etc.

en ik zweef mee met de energie die tot stand komt.

 

Dit vraagt een grotere verandering in mijn leefstijl,

Een nieuwe planning, timemanagement, nee leren zeggen,

Bovenal nieuwe ervaring opdoen die ik niet ken,

 

Dit heeft veel voordelen, maar ik houd niet zo van kaders.

Ik was wel begonnen met veranderen, maar de wind die nu waait,

Zorgt voor een wervelvind voor mij, mijn omgeving en anderen.

 

Ook al heb ik soms momenten dat het lijkt alsof er donderwolken boven in de lucht hangen,

Het zijn deze momenten die tellen en die zorgen voor reflectie,

Hoe ik dingen kan verbeteren.

 

Dit is de wervelwind die mij meenam:

 

Je werkt met je projectgroep van school aan je project,

waarbij een conflict ontstaat tussen een projectlid en jou,

Dit is inmiddels de derde keer.

Deze projectlid geeft af aan mij en begrijpen kan ik deels,

Mijn hart breekt, niet om wat hij zegt, maar de regels ertussen door,

 

Ik houd het niet meer en ik besluit op mijn gevoel af te gaan,

Ik zeg hem wat ik denk en maak een beslissing voor ons allebei,

Nog luistert hij niet en doet wat hij zelf wil.

 

Ik was boos, maar niet om wat er gebeurde.

Of toch wel iets, maar de boodschap erachter was belangrijker,

Het was een gevoel die ik probeerde weg te stoppen,

Die hij iedere keer raakt, minderwaardig.

 

Iedereen was bezorgd, veel apps binnengekregen.

Deels beantwoord, praten wilde en kon ik niet,

Het deed pijn.

 

Ik huilde die avond,

Ik besefte me die bewuste avond dat ik een keuze moet maken,

Of ik hou haar vast OF ik raak haar kwijt,

Ik koos bewust dat ik haar wil kwijtraken,

want het is een beperking in de stroomversnelling waarin ze is beland,

 

De volgende dag had ik veel afspraken staan,

één werd gecanceld, de ander was met mijn projectgroep,

waarbij twee personen onpartijdig waren,

Ik het gevoel had er één partijdig was,

en hij, de sfeer was akelig en na de bespreking over het project,

maakten we werkafspraken, waarbij alweer niet naar mij geluisterd werd.

 

Mijn afspraak werd genegeerd en hij was stil,

Hij zei wel dat hij mijn gedrag niet tolereerde en niet snapte,

waarom ik zo deed terwijl ik hem al die tijd wel probeerde te begrijpen,

realiseerde ik me dat het hem niks deed,

 

Er was iets geknapt in mij en ik had nog wat spullen nodig,

een cadeau voor kerst, make-up etc.

Ik kwam uit bij een leuk winkeltje, waar ik een adviseuse om hulp vroeg,

niet wetende dat het precies de mensen waren die ik zocht.

Ik vroeg om advies, legde mijn verhaal uit en toen besefte ik pas.

 

Dat ik nog mooier kon zijn dan ik al was,

Ik bekeek mijn kledingkast en niks leek meer zoals het was.

Toen besefte ik dat de knop van mij om was,

Combineren doe ik steeds meer en wie ik werkelijk ben komt steeds meer naar voren.

 

Vandaag, of eigenlijk gister was het bewijs,

Ik kreeg complimenten over mijn uiterlijk,

Het presenteren,

 

Oh ja, het presenteren had ik nog niet uitgelegd,

We moesten op een kistje gaan staan, om ons project te promoten,

Spontaan uit het niets.

Natuurlijk moest ik ook op het kistje,

Met hakken die ik bijna altijd aan heb,

 

Bang dat ik ben sta ik op, ik probeer het van me af te laten glijden,

Ik stap op het kistje en ik verlies mijn evenwicht,

Ik ving het goed op en legde uit waardoor kwam,

toen ik plots de draad weer oppakte, voor waarom ik op het kistje ging,

Onvoorbereid, zonder powerpoint, voor de rest,

De begeleidster had niet verwacht dat ik ook het kistje op ging,

Toch deed ik het, omdat dat is wie ik ben,

 

Ik ben niet bang om mezelf te laten zien,

en dat liet ik tijdens mijn presentatie ook zien,

Toch kon ik merken dat ik zenuwachtig was,

Ik praatte snel, waarschijnlijk bang dat ik het niet kon,

 

Het is ook zenuwslopend wat er allemaal aan de hand is,

Ik heb geen tijd om bij te komen of na te denken,

en als ik dat heb is het nauwelijks te om schrijven.

 

Ik merk het aan mijn omgeving, die steeds meer naar me toetrekt,

en ik weet niet waardoor het komt, maar het is geweldig om te zien,

 

Ik word steeds eerlijker en durf ook meer mezelf te laten zien,

Letterlijk en figuurlijk,

Ik vind mezelf goed en daar wil ik mee afsluiten,

Dank jullie wel.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.