Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
9 november 2015, om 15:04 uur
Bekeken:
396 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
202 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Arma Virumque Cano - 3. De demon"


De sfeer in vergaderzaal 7 was ogenblikkelijk omgeslagen. De spanning was te snijden toen het fragment gedaan was en het scherm terug zwart werd. In tegenstelling tot Dante en Jonathan Harker, had hij geen waarschuwing gehad voordat hij het duister indaalde. Dante was aangekomen voor de poort van de hel, samen met zijn dichter-gids, en de hellepoort had hen gewaarschuwd alle hoop achter te laten bij het binnentreden. Graaf Dracula had Jonathan Harker uitgenodigd binnen te komen zijn kasteel, vrijelijk en uit eigen beweging. Zo had Somers nu wel een keuze om een tweede keer de duisternis in te gaan. Het fragment werd nogmaals afgespeeld en Somers voelde zich niet begeleid door Vergilius, maar leek aan de zijde te lopen van een van de agenten van het speciale interventieteam die een camera op zijn helm leek te hebben, waardoor alles voelde alsof hij er bij was.

 

 

Het zwarte scherm werd zwart op een andere manier. De duisternis leefde. Somers zag wat de agent zag en voelde zichzelf afdalen in een donkere tunnel en kreeg kippenvel. Door de nachtkijker leek alles spookachtig groen met wit. Het enige wat hij hoorde was het ritmisch geluid van de bottinnen op de trappen. Aan het einde van de gang bevond zich een houten deur dat afgesloten leek met een ouderwets Yale-slot. Het enige protest dat de deur echter gaf kwam van de piepende scharnieren. Het geluid echode door de holle kamer. Elke stap die de bottinnen maakten, leek te weerklinken door de hele kelder. Het enige licht dat scheen kwam van de lampjes die bevestigd waren op de lopen van de aanvalsgeweren. De drie agenten stapten voet voor voet vooruit terwijl ze het uiteinde van hun geweren richtten op elke hoek, stukje muur, plafond en vloer. In het midden van de ruimte stonden ze stil. Er was verder niets te zien dan dikke muren opgetrokken uit dikke natuurstenen. De stilte was absoluut. De agent die de leiding had stak zijn hand op, strekte deze vervolgens in de richting van een volgende deur en stak daarna zijn duim op. De overige agenten stapten rustig naar de deur. Somers voelde zich ongemakkelijk. Hij voelde zich verbonden met de man uit wiens gezichtspunt hij de actie volgde. Deze stond nu alleen in het midden van een duistere ruimte, met zijn rug naar de deur waarlangs ze waren binnengekomen en voor hem twee agenten die naar de volgende ruimte stapten. Hij gaf het bevel de deur te openen. Een koude tocht trok door de kelders en de deur waardoor ze gekomen waren sloeg dicht. Instinctief draaide de agent zich om zijn as, gehurkt, met de geweer gericht op de dichtslaande deur. De tocht, dacht Somers, had de deur toegeslagen.

Hij liep vervolgens door naar de andere agenten die de volgende ruimte aan het verkennen waren. Ook deze ruimte bleek leeg maar was veel uitgestrekter. In de verte zag hij door zijn nachtkijker een aantal felle witte stipjes verschijnen. Hij gaf teken in de richting van de lichtbronnen en ze stapten er op af. Het licht kwam vanonder een deur. Toen ze dichterbij kwamen, werd de stilte doorbroken. Het getik van keien die tegen elkaar werden geslagen… en een kinderlach. Kippenvel ging weer over het hele lichaam. De twee agenten stond strategisch opgesteld achter hem om zoveel mogelijk rugdekking te bieden terwijl de eerste de deur opendeed. De kaarsen die overal verspreid stonden in de ruimte gingen bijna door de tocht en het werd ever donker. Daarna werd de ruimte weer verlicht. De ondersteunende agenten stapten ook door de deur en waren zoals de eerste aan de grond genageld door het surreële tafereel dat zich voor hen optrok. In het midden van de ruimte stond een stenen altaar. Daarop lag een meisje, niet ouder dan tien, naakt op haar rug en beschilderd met rode symbolen. Haar armen en benen waren vastgebonden zodat ze een X vormden. Grote kaarsen stonden aan beide kanten tussen haar hoofd en haar armen zodat haar gekwetst gelaat zichtbaar werd. Haar keeltje was doorgesneden. Naast het altaar lagen twee oudere mannen. Bloed liep uit verschillende steekwonden. Een bloedspoor leek te lopen naar een van de muren van de kamer, waar een deur was. In een andere hoek van de ruimte, waar slechts een enkele kaars brandde, zat nog iemand. Een jongentje, ook niet ouder dan het meisje en even naakt. Zijn lichaam stond eveneens bedekte met rode en zwarte tekens, als een duiveltje uit een Halloweenstoet. Hij speelde met zijn keien en schonk geen aandacht aan de mannen.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.