Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
9 oktober 2015, om 09:54 uur
Bekeken:
509 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
205 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een jongen op zoek naar seks"


 “Hey, weet jij hoe je naar Blankenberghe rijdt?” Een jonge meneer van begin de dertig stopte met zijn zwarte cadilac-wagen. Ik vond het een vreselijke wagen, maar de man die erin zat was mooi met zijn goudblonde krullen die over zijn wangen hing. Het paste mooi bij mijn goudblond lang haar die bijna tot mijn bips kwam.

 “Nee, Sorry! Ik ben zelf niet van hier!” Ik stond te wachten op de bus die mij van de orthopedie in Brugge weer naar het station zou brengen.

Ik dacht dat die meneer meteen weer zou wegrijden.

“ow, van waar ben je dan wel?!” Hij leek me vriendelijk en lief, maar ik heb altijd geleerd van nooit tegen vreemde jongens te praten. Mijn ouders en mijn grootouders hebben al twintig jaar goed voor mij gezorgd en mij die les meegegeven.

“Ik ben van Torhout.” Ik wist dat het verkeerd was om te antwoorden, maar ik wist niet hoe ik moest zorgen hoe hij weg moest rijden.

“Hmmm… Daar ben ik nog nooit geweest.”

“Ah.” Ik wist niet hoe ik hierop moest reageren.

je hebt een mooie mp3 in je oren. Luister je vaak muziek?” Hij zou echt niet wegrijden voor ik in zijn auto zou stappen, dacht ik diep in mezelf.

“Ja, ik kan niet weg zonder muziek te luisteren. Ik kan door mijn handicap niet met een auto rijden, dus moet veel weg met de bus, de trein en te voet.”

“Oh, dat is erg!” Hij leek me echt bezorgd, terwijl hij zich opzij draaide om naar mij te kijken. “Welke handicap heb je?” Hij keek even naar het hartje die midden op de borst van zijn witte t-shirt stond.

“Ik heb een rechter hemi-parese. In Mensentaal betekent het een gedeeltelijke verlamming aan mijn rechterzijde. Ik zie met mijn rechteroog niet goed, ik kan mijn arm en hand niet goed gebruiken en niet lang rechtstaan of wandelen. Ik ben hier nu juist naar de orthopedie geweest om mijn speciale schoenen te laten aanpassen.”

“Ow?!” Heb je daardoor muziek nodig? Om er niet aan te denken?” Hij bleef maar doorvragen.

“Nee, ik heb geen moeite met mijn handicap, maar ik vind het saai met de bus of trein of te voet weg te gaan. Ik heb hem  zelfs nodig om te kunnen inslapen. Want in bed is het saai.” Dat zeggen was de grootste fout die ik maakte.

 

“Oh, je moet een spelletje spelen met je zelf dan val je zo in slaap!” Hij lachte met zijn witte tanden toen hij dat zei.

Ik zweeg even en keek naar links om te kijken of de bus er nog niet aankwam.

“Heb je dat ooit al eens gedaan?” Ik zag dat hij met zijn donkere handen aan de rits van zijn jeansbroek peuterde.

“Ik wil daar nu niet over praten, Sorry!” Ik voelde dat mijn korte t-shirt mijn rug en buik bloot maakte, waarschijnlijk omdat ik me opspande, van de zenuwen die ik door hem kreeg. Maar ik wist totaal niet hoe ik moest zorgen dat hij weg moest rijden.

 

“Seks is iets leuks, heb je dat al gedaan?” Hij begon meer door het raam van zijn auto te kijken. “Je moet het echt gedaan hebben in je leven. Morgen kan je dood zijn en dan ga je naar de hel. Je moet het echt doen!”

“Sorry, ik wil er niet over praten!” Ik begon op het voetpad heen en weer te wandelen, terwijl ik bijna mijn benen niet meer kon opheffen door de spanning in mijn spikkelbroek die zoiezo al spande over mijn heupen.

“Seks moet je echt gehad hebben in je leven. Heb je het echt nog nooit gedaan?!” Hij was echt niet van plan weg te gaan.

“Ga weg! Ik wil er niet over praten!” Ik keek weer naar links of de bus niet afkwam, ik wilde hem niet meer onder ogen komen.

“Wat zou je doen moest ik nu aan je borsten komen?” Hij lachte gemeen.

“Dan weet heel Brugge dat je mij aanrandt!” Ik klonk agressief omdat ik zo boos was en me zo ongemakkelijk voelde.

“Kom hier bij mij zitten.” Hij trok de deur vanuit de passagierszetel open vanuit zijn eigen auto.

“Ik denk er nog niet aan!!! Ga nu echt weg, of ik bel de politie!” Ik haalde mijn samsung-gsm uit mijn handtas.

Ik zag dat de bus ondertussen aankwam en ik liep even van de auto weg. Zonder dat hij iets zei reed hij weg. Eindelijk! Dacht ik. Maar het is toch nog goed afgelopen, ik ben niet verkracht. Daar heb ik geluk in gehad.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Volgens mij heb jij de kans van je leven afgeslagen. Misschien was dit wel jouw engel die je datgene kon geven waar je van binnen zo lang naar smachtte....
Volgens mij moet je niet luisteren naar wat je ouders gezegd hebben, als je een beetje meer uit het leven wilt halen.
God en de Duivel, die bestaan niet.

Geplaatst op: 2015-10-10 20:25:59 uur