Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Overige
Geplaatst:
16 september 2015, om 13:38 uur
Bekeken:
496 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
219 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Mary"


 

 

 

 

 

 

Elke avond, nadat Jerry er weer een lange werkdag had opzitten, nam hij vaak nog een afzakkertje bij de Willowbrook ballroom. Het was immers dat, of meteen teruggaan, naar de stille en eenzame leegte van zijn vrijgezellenstek. In de Willowbrook ballroom, draaiden ze de meest prachtige en romantische nummers, waarbij je in elkaars armen kon wegzwijmelen.

Jerry keek vaak geamuseerd toe, als er weer twee waren die zich in elkaars armen verloren. Zo zagen zijn avonden eruit, tot het moment dat hij op een avond een prachtige jonge blondine, ze zal niet ouder dan 21 zijn geweest, zag. Vanaf het eerste moment kon hij zijn ogen niet van haar afhouden, het was alsof hij betovert was door haar schoonheid. Haar haren waren blond, maar niet doorsnee-blond, het lag tegen goud aan. Ze droeg een prachtige witte dansjurk, die haar fraaie vormen goed zichtbaar maakten. Jerry had het meisje hiervoor nog nooit eerder gezien en ondanks dat hij altijd het plekje aan de bar in nam, wat het dichtst bij de deur was, had hij haar ook niet zien binnenkomen. Ze stond ergens eenzaam in een hoekje, wat hem zeer verbaasde.

Verlegen als hij was, moest hij zichzelf eerst moed inpraten, om haar ten dans te vragen.

Toen Jerry zichzelf uiteindelijk zover had gekregen, verbaasde hij zich erover dat een meisje zoals zij inging op zijn verzoek om te dansen. Ze stelde zich zachtjes voor als Mary, maar kwam voor de rest verlegen over. Het viel hem op dat haar handen en haar lichaam, wat zich dicht tegen het zijne bevond, koud aanvoelden. Koud, maar op de een of andere manier niet onprettig.

Die avond dansten ze tot sluitingstijd, zonder dat het meisje iets zei. Jerry was in de ban van deze mysterieuze dame. Haar ogen, die blauw als de zee waren, keken op een lieve manier naar de zijne en op het eind van de avond kuste ze Jerry, die dat op zijn beurt beantwoordde. Ook haar lippen voelden koud aan, opnieuw koud maar niet onprettig. De verlegen man, kon zich niet heugen dat hij ooit een mooier meisje had gezien, laat staan gekust.

 

 

Aan het eind van de avond vroeg Mary of hij haar naar huis wilde brengen. Het was koud en donker en ze wilde liever niet alleen over straat, want op dit tijdstip gebeurde volgens haar de raarste dingen. Jerry had haar nog niet eerder zoveel woorden achter elkaar horen zeggen en betoverd als hij leek te zijn, hield hij de deur voor haar open. Eenmaal in de auto vertelde ze hem, haar adres, waarna ze weer stil viel. Jerry kon zijn ogen niet van haar afhouden en dacht terug aan de leuke avond die ze samen hadden gehad. Ze glimlachte naar hem, op een manier waarop een meisje alleen glimlacht als ze iemand leuk vind, ondertussen raakte haar koude hand haar goudblonde haren aan. De weg richting Mary's huis was een afgelegen weg, waarop 's avonds op wat trucks en nachtelijke autobestuurders op weg naar huis na, haast niemand voorbijkwam. Wat de weg extra mysterieus maakte was het kerkhof wat even verderop aan de zijkant van de weg lag. Naarmate Jerry's BMW dichter bij de begraafplaats kwam, begon de mooie lach, die Mary daarnet nog had gehad, langzaam aan te verdwijnen. Ze maakte plaats voor een in droefenis vertrokken mond. Ondertussen kwam het kerkhof dichterbij en dichterbij, en werd Mary's gezicht verdrietiger en verdrietiger.

'Mary, Mary wat is er meis'?

Ze keek hem in eerste instantie alleen maar betraand aan.

'Je kan het me vertellen Mary, vertrouw me'.

De auto had inmiddels bijna het gedeelte van de weg bereikt, waar de poort van de rustplaats der doden, zich bevond. Mary begon plotseling zachtjes te praten.

'Het spijt me, ik moet er hier uit'!

Jerry keek haar verbaasd aan en vroeg wat ze daarmee precies bedoelde?

'Sorry, je bent zo goed voor mij geweest vanavond': zei het meisje met betraande ogen.

'Laat me je dan thuisbrengen Mary, het is niet veilig voor een meisje alleen, om hier 's avonds alleen rond te lopen'.

 

Mary die nu meer woorden gebruikte dan ze de hele avond had gedaan, zei nog een keer dat het haar speet, maar dat ze er echt hier uit moest. Met tegenzin, omdat hij moeilijk iemand tegen haar wil in zijn auto kon houden, stopte hij de auto op de plek, waar de poort van het kerkhof zich bevond. Mary stapte uit, maar voordat ze dat deed kuste haar koude maar zachte lippen, nog een keer die van Jerry.

 

'Laat me dan in ieder geval met je meelopen Meis, alsjeblieft'!

 Het meisje keek hem met een lieve en tegelijk verdrietige blik aan.

'Waar ik ga, moet ik alleen gaan, je kan niet met me mee en ik niet met jou, hoe graag ik dat ook zou willen'.

Deze woorden maakten hem sprakeloos.

Mary liep ondertussen in rustige pas richting de poort. Ondertussen keek Jerry haar vanuit de auto met een zorgelijke blik na.

 

Toen zijn droomvrouw de poort bijna bereikt had, gebeurde er plotseling iets wat Jerry nog nooit eerder had meegemaakt en wat hij niet kon verklaren. Hij was nooit een man geweest die in het bovennatuurlijke geloofde, maar wat er nu gebeurde daar kon ook hij geen logische verklaring voor vinden. Mary het mooie meisje wat even daarvoor nog in zijn auto had gezeten, waarmee hij die avond had gedanst en die hij die avond had gekust, was plotseling verdwenen, alsof ze er nooit was geweest . Hij had haar geen moment uit het oog verloren, maar nu, nu was ze daar ineens niet meer.

 

Jerry zocht en zocht, tegen beter weten in, want wat hier gebeurd was, was iets wat met de wetten van het natuurlijke niets te maken had. Ondanks dit alles twijfelde hij nog even of hij het meisje als vermist moest opgeven bij de politie, maar ja wat zou hij in godsnaam tegen ze moeten zeggen?

Hij besloot zijn mond te houden, maar in de uren die volgden lukte het niet om in slaap te vallen. Zijn hoofd zat vol met vraagtekens, over wat er bij de poort van het kerkhof, met Mary was gebeurd.

 

Die ochtend reed hij naar het adres toe, dat het meisje toen ze de ballroom hadden verlaten, had opgegeven als het adres waar ze woonde. Zijn zenuwen amper onder controle belde hij aan. Na een aantal seconden deed een grijzende vrouw open, die waarschijnlijk ooit mooi was geweest, maar waarop het leven inmiddels zijn grip had gekregen.

'Goedemiddag, kan ik u helpen'? vroeg de vrouw vriendelijk.

Jerry kuchte een keer, voordat hij wat zei.

'Uhm, ik ben opzoek, naar Mary, is ze thuis'?

De vrouw keek hem verbijsterd aan, waarna de tranen in haar ogen schoten.

'Wat is dit voor zieke grap, mijn Mary, mijn kleine meisje is al twintig jaar dood!, ze is me ontnomen door een dronken hufter, die in zijn haast, te lui was om op de weg te letten'!

 

Ondanks alles wat Jerry die nacht had gezien, was dit toch een schok voor hem. Hij kon alleen nog zacht het spijt me voor uw verlies, uitbrengen. Daarna verliet hij als verdoofd het tuinpad, stapte in zijn auto, keek op de stoel naast hem en trof een briefje aan. Het was een korte boodschap, die speciaal voor hem was achter gelaten, maar die hem nog niet eerder was opgevallen.

 

Zachtjes las hij voor zichzelf de tekst.

 

(DANKJE VOOR VANAVOND, X MARY)

 

THE END

 

Nawoord:

 

Ook de prequel op dit verhaal zal ik een dezer dagen plaatsen

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

wat een prachtig verhaal shane. graag gelezen. en met zo een duidelijk lettertype.

ja de wonderen zijn de wereld nog niet uit.

veel liefs van berthie.

Geplaatst op: 2015-09-16 18:17:04 uur