Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Humor
Geplaatst:
29 juli 2015, om 11:01 uur
Bekeken:
590 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
234 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Buurtperikelen"


“Wil je nog koffie schat?”. “Ja, lekker lieverd”, antwoordde schat terwijl hij nog iets dieper in zijn tuinstoel zonk. Lieverd pakte de kopjes en verdween richting de keuken. Schat liet het zomerzonnetje zijn gang gaan op zijn ontblote bovenlijf en legde zijn voeten op de tuinstoel tegenover hem. Zo in hun voortuin kon hij lekker van de ochtendzon genieten en eens bekijken wat zijn naaste en verder wonende buren allemaal aan het doen waren. Tuinman tegenover hem stond zoals gewoonlijk weer te schoffelen. Verderop was rammelkast zijn drumstel aan het mishandelen in de garage. Vier huizen verderop was dandy net in zijn auto gestapt om weet ik waarheen te gaan nadat hij mantelpakje een kus gegeven had. Zijn rechter buur pijp was blijkbaar op vakantie, al een paar dagen geen auto’s op de carport. Zijen sik, zijn linker buur, was pas gescheiden van zijkwijf die de 5 kinderen had meegenomen en daarmee een oase van rust in dit deel van de buurt geschapen had. In de andere huizen woonden de anoniempjes die hij zelden zag of hoorde.

 

Schuin voor hem op de parkeerplaats was het leeg op één auto na. Deze was van kutstem 2 huizen verderop. Schat zag hem zelden maar hoorde hem des te meer. De favoriete bezigheid van kutstem was telefoneren in zijn achtertuin met klanten en leveranciers met een ruziezoekende, nasale en eentonige stem op een dermate volume dat het prima te horen was zonder dat je precies kon verstaan wat hij zei. Zoals gewoonlijk had kutstem de zijruiten van zijn auto weer openstaan. Hij was gewoon al telefonerend de auto uit te stappen en blijkbaar direct te vergeten dat dat ding er nog stond waardoor openstaande ruiten en slecht dichtgeslagen portieren aan de orde van de dag waren. Gemiddeld twee keer per week moest hij met een power booster zijn auto weer aan de praat krijgen omdat hij blijkbaar niet besefte dat de binnenverlichting aan blijft staan als je portier niet goed gesloten is. Schat had hem nog nooit gesproken maar zijn antipathie tegen kutstem kende geen grenzen. Gemiddeld eens per half jaar deelde weer een andere milf zijn huis waarbij steevast de laatste twee maanden zijn vocale geweld zelfs door de gesloten deuren en ramen van het huis te horen waren. In gedachten was schat meermalen bij hem aan de deur geweest om hem duidelijk te maken dat je zo niet met vrouwen omgaat maar zijn natuurlijke schijterigheid had hem hier altijd van weerhouden. Schat had hier wel eens over gesproken met rammelkast die hem verteld had dat blijkbaar de hele straat zich aan kutstem ergerde. Gisteravond had hij kutstem zijn voordeur uit zien gaan, in zijn auto stappen en scheurend als een niet bepaald volleerd formule 1 rijder de straat zien uitrijden. Uiteraard weer nadat de hele avond zijn zijruit had opengestaan. Schat rekte zich nog eens uit en al doezelend mijmerde hij verder.

 

Lieverd kwam terug met de volle kopjes en zette deze op tafel. “Wanneer heb jij de poes voor het laatst gezien”? vroeg ze, monsterend om zich heen kijkend. “Vanochtend nog, van heel dichtbij bekeken”, antwoordde schat met een ondeugende grijns op zijn gezicht. Lieverd keek hem quasi bestraffend aan: ”Nee, even serieus. Volgens mij is die kat al een hele tijd weg”. Schat dacht even diep na: “Zeker weten doe ik het niet maar ik denk dat ik haar gisteravond voor het laatst gezien heb. Ik zal wel even rammelen met haar etensbakje”. Hij haalde het bakje op uit de huiskamer en ging midden op de straat al fluitend er mee staan schudden. Uiteraard haalt fluiten bij een kat niets uit, het etensbakje doorgaans des te meer. Toch bleef hij het doen in de hoop dat de kat toch een hond bleek te zijn en er op zou gaan reageren. Tuinman keek glimlachend op van zijn geschoffel waarbij schat zich realiseerde er nogal belachelijk uit te zien zo met zijn blote bovenlijf fluitend rammelend met een etensbakje wat ook nog eens geen effect opleverde, de kat kwam niet tevoorschijn. Zorgelijk liep hij de straat door maar zag geen teken van het beestje. Teruggekomen bij zijn huis legde lieverd net de telefoon neer. “Poes is vannacht gevonden, 2 blokken verderop”, zei ze, zichtbaar geschrokken. “Gelukkig had ze haar adresbandje om en mankeert niets. De mensen die haar gevonden hebben belden net. Hier is hun adres”. “Hoe komt ze daar nou terecht?” vroeg schat zich hardop af. “ze heeft vast gedaan waar we al langer bang voor waren. Ze is vast door die open zijruit de auto in gesprongen. Ik heb gezien dat hij gisteravond wegreed. Hij heeft haar zeker onderweg gevonden en de auto uitgezet”. Lieverd liet deze theorie peinzend door haar gedachten gaan en knikte bevestigend bij de conclusie dat dit heel waarschijnlijk was. “Ik ga haar wel even halen”, zei ze, pakte de poezenkooi van binnen en reed weg.

 

Vijf minuten later hoorde schat kutstem zijn voordeur uitkomen. Hij liep naar hem toe en bleef met tien centimeter ruimte tussen hen beiden staan. “Heb jij gisteravond onze kat je auto uitgezet verderop”? vroeg schat met licht overslaande stem. Kutstem lachte even schamper: “Wat kan mij die klotekat van jullie schelen! Dat beest moet met zijn poten uit mijn auto blijven”! Schat’s ogen schoten vuur: “Het is een vrouwtje”! schreeuwde hij en liet met een korte knik zijn voorhoofd op de neusbrug van kutstem kletsen. Terwijl het bloed al spetterend uit diens neus op de straat kletterde trok schat zijn hoofd terug en liet tegelijkertijd zijn knie omhoogkomen recht in het kruis van zijn slachtoffer. Nasaal kreunend en eentonig gillend zeeg kutstem naar de grond en bleef daar in foetushouding liggen, een hand in zijn kruis en de andere om zijn neus. Schat draaide zich om en zag de anoniempjes uit hun huizen komen met adorerende bewondering in hun ogen. Tuinman had, geschrokken van al dit geweld, zijn schoffel laten vallen. Echter lieten zijn gebalde vuisten zien dat hij graag degene was die de schade had toegebracht. Rammelkast keek om de hoek van zijn garagedeur, trommelstokken nog in zijn hand. Mantelpakje had haar hand voor haar mond geslagen maar was duidelijk in haar nopjes over de geboden voorstelling. Trots duwde schat zijn borst vooruit zodat deze bijna op dezelfde lijn als zijn dikke buik kwam.

 

Lieverd kwam terug met de volle kopjes en zette deze op tafel. “Hé, wakker worden schat”, riep ze. Schat murmelde wat, keek verbaasd om zich heen en realiseerde zich dat tuinman nog steeds onvermoeibaar aan het schoffelen was en de anoniempjes in geen velden of wegen te bekennen waren. De straat was schoon en poes snuffelde aan de auto van kutstem. Verstoord drukte hij zich nog wat verder in zijn stoel, zich schamend voor de gewelddadige dagdroom en zich realiserend dat hij misschien een schat was maar dan wel een van de schijterige soort. Zo een met een groot stempel in zijn handen die hij naar believen op mensen hun voorhoofd plantte zonder ze te kennen. Zuchtend pakte hij zijn koffie op en nam een flinke slok waarbij lieverd hem met een schuin oog lichtelijk verbaasd opnam.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.