Gegevens:

Categorie:
Maatschappij
Geplaatst:
20 juni 2015, om 00:40 uur
Bekeken:
637 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
208 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Uit de notities van een zielzorger (4)"


Op onverwachte momenten krijg ik een sms'je van een client in het noorden van ons land. Een echte carriereman, groot spreker en citatenkampioen, die niet rust voor hij hoog in de boom zit bij de organisatie waar hij toevallig voor werkt. Hij is nu minister, "dat betekent 'mindere'," legt hij uit, "maar dat is voor mij niet genoeg." Hij wil in alles de beste zijn. Hij wil, daarom, "de minste zijn." Hij vult dit op zijn manier in.

***

Hij is verhuisd naar het hoge noorden en woont daar in de paardenstal bij de half ingestorte boerderij van een paar klassieke eigenheimers. Zo geeft hij het goede voorbeeld aan zijn ambtenaren, want hij blijft vanuit de stal zijn departement leiden. Zo woont hij daar, "hart van de nieuwe beweging, epicentrum van het epicentrum," immers "stilstand is voor mij niet interessant, men moet bewegen en bewogen worden."

Na elke aardbeving bezoekt hij direct de getroffen woningen en bemoedigt de bewoners. Hij vertelt hen van zijn plan om van de regio een innovatiegebied voor aardbevingbestendig wonen en werken te maken, of, als dat mislukt, het hele gebied onder water te zetten zodat de nieuwe binnenzee een beroemd gebied voor recreatie kan worden. Dit alles om perspectief te creëren voor het gebied en zijn bewoners.

Hij is een drukbezet man die zich niet kan bezighouden met het regelen van catering, vervoer of beloning. Daarom bedelt hij langs de weg zijn dagelijks brood bij elkaar. Bedenk dat hij ook dit voortvarend regelt: hij stuurt een sms'je de wereld in zodat men weet waar hij de hand op staat te houden. Het geeft mooie menu's. Erwtensoep met een stukje slagroomtaart, gebakken aardappels met kaviaar, suikerspin met truffels en stroopwafels, net wat de mensen over hebben. Hij is overal voor in, hij houdt van een stukje uitdaging.

***

Voor zijn ministerstijd was hij bankier. Hij kan er nog smakelijk over vertellen. Jarenlang loog hij de klandizie voor, weigerde keihard elk compromis en leefde voor de bonus, tot hij zich realiseerde dat hij eigenlijk zijn werk niet leuk vond. Daarom was die bonus zo belangrijk en riep hij zo hard dat hij hem echt wel verdiende. "Ik merkte dat ik innerlijk stilstond en nam mij voor om dit niet meer te laten gebeuren," al had hij daar een extra zetje voor nodig.

Hij ontdekte tot zijn aanvankelijke afgrijzen dat hij de klandizie serieus begon te nemen. Toen begreep hij "dat, achter mijn rug om, mijn leven mij veranderde omdat ik het vertikte mijn leven te veranderen." Hij kreeg de smaak te pakken van het volgen van het leven. Het bracht hem in het hoge noorden, "die streek waar beweging in zit," zoals hij graag zegt.

Als ik me niet vergis hoor ik nu mijn mobieltje. "De zee, we gaan naar zee," zo luidt het bericht. Ik denk dat ervoor gekozen is de boel onder water te zetten. Dat zal heel wat nieuw elan losmaken, ook het verzet dat onvermijdelijk volgt: een fijne nieuwe uitdaging voor onze vriend, ook de tegenstand een kolfje naar zijn hand. Hij gaat rustig zelf langs de deuren met een petitie dat de overheid alle woningen moet ombouwen tot woonschepen. Hij is en blijft immers "bewogen in de beweging," met de bewoners zoals met het land.

***

Hij is een echte zielsverwant. Ik zie hem zelden maar zijn berichtjes doen mij veel plezier.

Hij gaat honderd procent voor zijn ambitie, zodat er niets overblijft. In die stilte leeft hij, afstekend tegen die leegte die dragend wordt, massief, door de enorme vaart waarmee hij leeft (vergelijk het met een opstijgend vliegtuig). En misschien juist doordat hij daar geen seconde bij stil staat.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.