Gegevens:

Categorie:
Persoonlijk
Geplaatst:
6 juni 2015, om 17:51 uur
Bekeken:
680 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
226 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Alle beetjes helpen"


Op Internet had ik het adres gevonden van de firma Jarenruil, "Bemiddelaars voor gewenste en ongewenste levensjaren". Ik dacht eerst dat het een grap was, maar na een beroerde ervaring die mij van al mijn optimisme genas, kreeg ik de ingeving het kantoor te bezoeken. Daar zat ik dan om mijn zaak te bespreken. 

"U bent 56 jaar en hebt naar verwachting nog 24 jaar te gaan. Die wilt u graag kwijt?" vroeg de man tegenover mij. "Dolgraag," zei ik.

Hij keek alsof hij een begin zocht voor een teleurstellende mededeling. "24 jaar is een hele ruk," zei hij. "Dat krijgen we niet in één keer uitgeruild. Wij werken met perioden van één of twee, hooguit drie jaar. De persoon aan wie wij die periode toekennen, moet immers die jaren kunnen opnemen in zijn of haar eigen leven, zonder dat daardoor de hele persoonlijkheid verandert. Uw jaren zijn bitter; daarom wilt u er vanaf. Maar hun leven was zoet tot zij van de dokter hun doodvonnis te horen kregen. Ze zouden een moord plegen om de nabije toekomst mee te kunnen maken. De geboorte van hun kleinkind, het eindexamen van hun zoon, de triomf van hun partner..."

"Wat ik als donor van levensjaren mogelijk zou kunnen maken," zei ik, een beetje ongeduldig.

"Inderdaad. Maar abstracte levensjaren bestaan natuurlijk niet. Ieders jaren hebben een smaak, een kwaliteit, die overigens ook nog wisselt tijdens het leven. Uiteindelijk is het een blend, zoals we bijvoorbeeld inzien wanneer we terugkijken op ons leven. Willen we een client laten genieten van uw geschonken jaren, dan zullen al zijn jaren samen niet te bitter moeten zijn. Bitterzoet is een combinatie die goed werkt. Dit vereist echter dat we het aantal bittere jaren beperkt houden."

"Wat betekent dat voor mij?"

"In eerste instantie merkt u er niets van. U leeft gewoon door. Achter de schermen echter ruilen we uw laatste jaar voor een jaar vergetelheid van onze client. Uw leven wordt dus effectief met een jaar bekort. Vervolgens gaan we aan de slag met het jaar dat dan het laatste is, en zo door tot u, voor uw tijd, in uw slaap overlijdt."

"Dat klinkt mij als muziek in de oren," zei ik.

Hij knikte. "Dat begrijp ik. Wij zijn als firma blij dat we onze clienten in de gelegenheid kunnen stellen om elkaars hartewensen te vervullen."

"Welke tegenprestatie verwacht u van mij?"

Hij zei: "Zwijgen. Eenvoudig zwijgen. Niet alleen als u uw doel bereikt hebt, maar vooral terwijl u nog op weg bent. Niet iedereen vindt het prettig dat wij uw leven bekorten."

"Ik blijf anoniem als donor?"

"Zeker, en dat is om het geluk te beschermen van de begunstigde. Wij willen niet dat hij of zij schuldgevoelens krijgt. We willen dat de client geniet van het wonder dat hem of haar geschied is. En ondertussen kunt u rusten in vrede. Er komt hooguit in de krant te staan dat u onverwacht overleden bent, misschien na een kort ziekbed. Men zal nooit weten dat wij een correctie hebben aangebracht in de gang van zaken."

"Zou iemand dat laatste kunnen geloven?" vroeg ik. Ik bedoelde het retorisch, maar hij antwoordde: "Niemand zal het willen geloven. Ieder mens meent dat hij recht heeft op zijn levensjaren. Het is bitter als die voortijdig afgekapt dreigen te worden, maar het is nog erger als blijkt dat de onverwacht gekregen extra jaren een tweedehandsje zijn, verkregen van iemand die er vanaf wil."

We namen vriendelijk afscheid. Toen ik later nog eens in de buurt van het kantoor moest zijn, besloot ik even aan te lopen. Het ging weer wat beter met mij; reden om de firma te verzoeken niet te voortvarend te werk te gaan. Ik kon het kantoor niet meer vinden. Helaas. 

Maar ik ben niet bang. Mocht ik voor mijn tijd deze wereld verlaten, dan hoop ik daarmee een klein beetje het evenwicht te herstellen op deze vervloekte planeet waar het geluk zo ongelijk verdeeld is. Alle beetjes helpen.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.