Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Fantasy
Geplaatst:
26 augustus 2014, om 21:39 uur
Bekeken:
500 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
180 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een magische wereld, gewoon naast de deur. Hfst.2"


Het laatste plekje waar ze gisteren is geweest daar wil Aislin weer naar toe wandelen, maar het valt niet mee.

Eigenlijk valt het tegen, ze was van plan om op tijd te beginnen met wandelen omdat het zo snel donker word.

Maar het is miezerig weer, en alles is nat en blubberig en door dat vieze weer had ze vertraging in het verkeer dus eerder wandelen kon niet.

 

De honden Suka en Sos vinden het ondanks het vieze weer allemaal prima, Suka raast als een mooie blonde gazelle door het hoge natte gras en doet haar naam eer aan de Inuit betekenis "Snel" waaruit vaak de vraag komt van mensen "dat is nog een jonge hond zeker?" en dan lach ze en zegt dan trots dat ze al 11 jaar is geweest.

Ook Sos zijn naam past precies bij hem, volgens de inuit betekenis "Beer", Sos is een grote vriendelijke blonde hond met veel haar en hij groeit, en groeit en maakt geluiden als een beer, soms lijkt het alsof hij met je praat en dan met een hele zware stem.

En hij heeft prachtige eigenwijze donkere kraalogen die alles zien en een hele grote dropneus die van verweg allerlei geurtjes opneemt en zijn grote hondenkop helemaal dol maakt en ziet dan overal schaduwvriendjes.

 

Aislin loopt dromerig rond te kijken, maar ze let goed op waar ze heen wandelen.

Het is met dit weer nogal lastig om het juiste pad te vinden, gisteren scheen de zon en het leek als of de zon de weg wees naar het mooie plekje.

Maar Aislin is niet de enige die het een mooi plekje vind, Suka en Sos zijn aan het snuffelen en aan het zoeken en floep.... 

Daar gaat Sos, met zijn fantastische zintuigen heeft zijn favoriete pad gevonden, Suka volgt maar doet het rustiger aan ze is alert maar onderzoekend.

Ze snuffelt en kijkt en loopt rustig over het pad, en wacht tot haar baasje Aislin in de buurt is.

 

Sos heeft intussen het waterstrominkje gevonden en staat lekker te drinken van het frisse heldere water, Suka rent er ook heen want zij is dol op water ze vind het heerlijk om te zwemmen of te poedelen en dan maakt het niet uit of het winter of zomer is.

Wat een prachtig gezicht, ook nu het miezerig weer is is het hier prachtig....

 

Aislin en haar hondenvrienden wandelen nog eventjes door, ze hebben net doorgewandeld zodat ze nu iets meer tijd heeft voordat ze weer richting huis moeten wandelen.

Ze lopen over het water strominkje richting een berg, het is geen berg zoals in Duitsland.

Maar het lijkt wel zo hoog als een huis, het is nog wel een stukje lopen om aan de voet van die berg te komen.

Daarom gaan ze toch maar weer terug langs het waterstrominkje op zoek naar het paadje waar ze in moeten.

Onderweg zien ze plantjes waar mooie bloempjes aan bloeien, die Aislin nog nooit heeft gezien.

Zelfs in de bloemenwinkel heeft ze deze bloempjes nog nooit gezien, en er komt een heerlijke geur vanaf die onbeschrijvelijk is.

 

Suka snuffelt eraan en moet heel hard niezen, en loopt vrolijk naar een ander bloempje. De bloempjes ruiken naar snoep, suikerspin, Marshmallow en naar honing en Suka probeert de bloempjes te eten maar moet er van niezen.

Het is zo grappig om te zien, Aislin lacht hartelijk naar Suka en roept haar om verder te gaan.

Sos heeft al die lekkere geurtjes achter zich gelaten en is schaduwvriendjes aan het vangen, hij lijkt net een groot konijn die steeds met vier poten in het rond springt.

hij heeft het zo naar zijn zin, hij zwaait zijn staart als een helicopterrotor in de lucht en vergeet alles om hem heen.

 

Totdat hij zijn baasje Aislin met Suka al uit het zicht zijn, en hij eventjes in paniek raakt en besluit zijn grote dropneus te gebruiken en ja hoor hij heeft ze binnen een mum gevonden.

Mopperend en brommend als een beer laat hij weten naar Aislin en Suka dat hij even ongerust was maar heel blij is hun weer te zien, en krijgt van een Aislin een dikke zoen op zijn grote stoere kop.

 

Het wordt tijd om weer terug te wandelen, en alweer dat prettige gevoel bij dat mooie plekje...

 

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.