Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
7 april 2014, om 18:19 uur
Bekeken:
414 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
136 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Oefeningen"


(een oudje)


Oefeningen


Eindelijk ben ik boven op zolder weer eens lekker aan hetwerk. Ik moet mezelf nodig bewijzen dat ik creatieve

hobbies heb. De afgelopen week heb ik in etappes een grote zinkplaat gepoetst. Om een ets te maken.

Om een idee te geven. Die techniek gaat in essentie als volgt. Je poetst een zinkplaat letterlijk spiegeltje glad.

Je moet jezelf erin kunnen zien. Vervolgens voorzie je de plaat van een dun laagje was. In die was
kun je tekenen met een bot pennetje. Met een speciaal procédé met verdund salpeterzuur bijt je lijntjes in de plaat.

Of je maakt gebruik van allerhande  andere technieken. Bijvoorbeeld metharspoeder, poeder wat je vastbrand op de plaat.

Die techniek heb ik op het oog.
Het afdrukken is een heel vies karweitje. Maar het eindresultaat is zeg maar een prent zoals  Rembrandt zemaakte ;-).

Mijn plaat is spiegelglad en klaar voor gebruik. Het onderwerp en idee voor de prent was er al een poosje.

Een kijkje op de IJssel op mijn favoriete plekje. Een ambitieus plan. Maar wat is er mis met een uitdaging?

Inderdaad. Het kan mislukken.  En dat is dan ook gebeurd.

Ik ben niet teleurgesteld. Het blijven immers oefeningen. Niets te verliezen en het kan eigenlijk niet mislukken, soms

ontstaat er zelfs bij toeval een geslaagd product. Dat is mooi meegenomen. Daar doe ik het voor.

Het ambacht is uiteraard slechts te leren door het te doen. Maar het creatieve proces, de weg naar een product via trial

en error, that's what it's all about.

Hier het relaas.   

Ik strooi het harspoeder op  de plaat. Hier wat meer en daar wat minder. Hoe meer poeder, des teminder puntjes

worden er geetst.  Dus des te zwakker het effect. Ik regel het smeltproces op het deksel van een oud elektrisch comfort.

Een beetje spelen met de knoppen, eerst hoog en dan steeds zachter maakt de deksel warm en het smeltproces

kan beginnen. Het gaat allemaal perfect.

Tijdens het smelten zie ik het pas. Shit, wat licht moet worden wordt straks donker en andersom. Eenbeetje vertwijfeling

is mijn deel.  Het is een klassieke beginnersfout. Ik moet alles weer verwijderen. Pffff.

Dat zie ik later wel. Ik laat het eerst maar even doorsmelten. Er komen stinkende dampen vrij. Dat hoort er bij.

Ineens word ik overvallen door een luid snerpend geluid. Ik vraag me, vreemd genoeg, als eerste  af hoe dat antieke

comfort  dit geavanceerde alarmgeluid kan voortbrengen. Tot het  tot me doordringt. Het is de rookmelder. Vervolgens

reageer ik bang en alert.  In splitseconds neem ik mijn beslissingen. ‘Brand? De bron. Dat ding. Brandgevaar?

Ik haal vlug alle  brandbare dingen, doeken en stukken papier etcetera rondom het comfort weg. En wip de plaat eraf.

Zonder au.

Hoewel er niets brandbaars onder het deksel ligt durf ik het deksel niet op te lichten. Vuur en zuurstof, dat is immers olie

op het vuur. Maar ik wil natuurlijk wel zeker weten dat er van geen brand geen sprake is. Het is wel raar, want de

brandmelder kan niet onder het deksel kijken. Weet die brandmelder veel? De focus verlegt zich.

Nu eerst weg met dat gesnerp. Er is niks aan de hand. Ik ben toch niet gek. De buren hoeven het niet te horen. Alarm.

Uit met dat ding.

 

Zonder gebruiksaanwijzing is de enige effectieve manier om de rookmelder stil te krijgen de batterij eruit halen. Dat

systeem ken ik al heel lang, van alle keren dat de batterij bijna leeg is en het ding van die irritante venijnige piepjes geeft.

De batterij eruit dus.  Pfff. Hehe. Het is weer stil in mijn zolderkamer.

Nog eventjes wachten en ik til uiteindelijk het deksel van het comfort en het is daar volkomen rustig!

Juist op dat moment klinkt buiten keihard de sirene. Het is 12.00 uur, de eerste maandag van de maand. Oefening.
Geen brand! En ook geen Rembrandt!



 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.