Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
23 maart 2014, om 20:47 uur
Bekeken:
549 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
162 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eldan - Modder"


 

Het had heel erg lang en hard geregend. Toen Eldan de Draak en Rocco de Krokodil naar buiten gingen om te spelen, was het overal heel erg nat en zagen ze grote plassen liggen. Maar dat vonden de vriendjes helemaal niet erg, de wereld zag er zo mooi glimmend uit en alles rook fris. Dus de twee gingen op weg om te zien wat er te beleven viel.

 

Ze kwamen bij de rivier en aan de kant was daar een grote modderpoel ontstaan. In die poel zagen de vriendjes iemand zitten. Het was een jong dier dat lekker in de modder wroette en er tevreden bij zat te knorren.

Eldan en Rocco liepen naar de rand van de modderpoel en de jongen in de poel zwaaide naar ze. Eldan zwaaide terug en zei: “Hoi, ik ben Eldan de Draak en dit is Rocco de Krokodil. Wie ben jij?”

De jongen in de poel antwoordde: “Ik ben Evert het Zwijntje en ik hou heel erg van spelen in de verse modder!”

Ja, dat hadden Eldan en Rocco al gezien. Evert vroeg: “Komen jullie ook in de modder spelen?”

Nou, dat wilde Eldan wel proberen, maar hij had nog nooit in een modderpoel gespeeld. Voorzichtig zette hij een poot in de modder. Dat was best een beetje koud en nat en... nou ja, modderig! Maar het glibberde wel lekker om zijn tenen heen. Dus hij zette zijn andere poot ook naar voren, en zakte een stukje weg in de modder. Best een beetje eng, maar toch...

Rocco had het allemaal eens staan bekijken. Hij was een krokodil, dus hij had al heel wat in de modder gelegen, en daarom was hij niet zo voorzichtig als Eldan. Hij grijnsde breed, sprong vooruit, landde met allebei zijn poten PLETS! in de modderpoel en begon met zijn staart grote plakken modder FLATS FLATS FLATS in het rond te slaan. Eldan en Evert kwamen helemaal onder de modder te zitten, en ze gierden het uit van plezier. Eldan ging zitten en gooide met zijn handen en zijn vleugels modder naar Rocco, die er ook helemaal onder kwam te zitten. En toen werd het één groot moddergooi-feest.

 

En zo speelden ze maar door, tot ze eindelijk alle drie moe waren van het moddergooien. Eldan had ook wel een beetje dorst gekregen, dus hij zei: “Hee, zullen we naar mijn huis gaan voor een lekkere beker warme drakolademelk!?”

De andere jongens vonden dat een prima idee, en zo gingen ze op weg naar Eldans huis.

 

Maar toen ze daar aankwamen, was Mama Draak helemaal niet zo blij met die drie vieze jongens! Ze zei: “Nee, zo vuil wil ik jullie niet binnen hebben, hoor, gaan jullie je eerst maar eens goed wassen in de rivier!”

Ja maar, ze kwamen net bij de rivier vandaan. Daar was het erg modderig. Als ze zich in de rivier gingen wassen, dan moesten ze er door de modder weer uit, en dan zouden ze meteen weer vies zijn. Hmmmm, lastig, wat moesten ze nu doen?

 

“Ik weet het!” riep Eldan. “We gaan naar het meer waar Otto de Olifant in de buurt woont. Dan vlieg ik rond en roep ik Otto, en als hij komt, dan kan hij ons met zijn slurf natspuiten, en hoeven we na het wassen niet door de modder te lopen!”

Ja, dat was wel een slim plan. Snel renden de jongens naar het meer waar Otto woonde, en Eldan had hem al snel gevonden. Otto wilde de jongens wel natspuiten, dus hij sjokte achter Eldan aan naar de plek waar Rocco en Evert al bij het water stonden.

 

Otto stapte het water in, zoog zijn slurf vol, hield die boven de jongens, en PFFFFRRRRRRT, spoot ze helemaal nat. De jongens juichten en lachten, jaaa, dit was leuk!

Bij de volgende slurf vol water begon de modder al los te raken, en tien slurven en een hoop gepoets later, waren de drie jongens weer blinkend schoon.

Ze bedankten Otto hartelijk voor zijn hulp, en Otto zwaaide ze met zijn slurf uit terwijl ze terugrenden naar Eldans huis.

 

Nu mochten ze van Mama Draak wel naar binnen, zo mooi schoon als ze waren. Mama Draak maakte drie bekers lekkere warme drakolademelk, en de drie vriendjes vertelden blij over hun avonturen in de modder en de douche van Otto de Olifant.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.