Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 maart 2013, om 17:13 uur
Bekeken:
457 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
217 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Dat, wat kwelling inhoudt"


Ik voel me gekweld, en zal jullie even een schets geven wat daar de aanleiding van geweest is. Ik geloof dat kwelling verder gaat dan verwaarlozing. Kwelling is verwaarlozing plus pijniging. Een vervelender combinatie kan ik me even niet indenken. Dit, altijd in combinatie voor zaken aangaande het gevoel, dus de kans is groot dat het veelal in de liefde gebeurt. Waar wij om geven, dat kan ons pijn doen. Dat zal ons pijn doen.

Het was dat ik vorige week op een verjaardag was, en daar de ex van een goede vriend tegenkwam. Zij praatte heel anders, en had weer een sprankel in haar ogen. Zij wilde me een piercing laten zien, zo een die ergens onderaan zit. Vanaf dat moment, al klinkt het stom, veranderde er ook iets in mij. Nee niet door de aanblik van dat tafereel, maar die bereidheid vanuit haar.

 

Al voelt het fout, de aandacht die zij me gaf, dat beetje strelen, heeft me verliefd doen worden op haar. Ik zou willen dat het niet waar was. Maar het is dan al te laat. Daar kwam ik dagen erna achter. Toch verliep het niet vlekkeloos. Ik ga niet in details treden, maar ernaast liggen de hele nacht, en er gebeurt niets, .. Wel aan het lijntje. Twijfels over en weer.. ik blijf koel. Droog, zo'n stiekeme droogkloot dat ik was. Maar dat was camoeflage. Van binnen brand ik. Verlang ik.

 

De eerst avond, kuste zij met een vriend van mij, die bewuste jongen waar ik haar mee naartoe had genomen. Dat deed al zeer. Dat wil je niet zien. Ik ben om 07:00 vertrokken, boos en in de war. Haar bij hem gelaten. De volgende dag, en dagen die erop volgden, gaf ze toch steeds te merken dat ze me leuk vond. Het kreeg een heel nare draai. Na twee dagen samen op stap, eten, film, kroeg, slapen en opstaan (nog altijd zonder seks) ging ze vanuit mijn woning naar haar werk. (3 uur slaap.) In de middag vroeg ik haar of alles gelukt was, waarop zij positief antwoordt. Een paar uur later, belde zij huilend, het werk ging niet en zij was thuisgebracht. Was begonnen aan de fles Bacardie rum, en ik maakte mij grote zorgen. Wilde net een rondje fietsen, maar toch naar huis. Een flinke tijd door de telefoon op haar ingepraat, en peptalk gegeven. Ze kon weer lachen. Zij moest van mij die fles wegzetten, en ik zou later nog bellen. Op mijn advies om even te slapen, reageerde zij laconiek.

 

Die avond, ik zit met mijn kamergenoot achter de pc, en zij belde. We hadden besloten erheen te gaan, het was toen 22:00. Wij kwamen aan om 00:22

Mijn kamergenoot was de dag ervoor ook mee naar de kroeg, wij gingen met ons drieën. Die avond waren we goed zat, en ik heb gemerkt dat hij haar wat kuste. Dat kon ik door de vingers zien. Maar niet toen wij om 02:00 eindelijk thuis waren, en op het bed lagen, en hij er ook naast kroop, en weet ik wat bij haar probeerde onder de dekens. Ik vroeg of hij wilde gaan, uit alle respect voor zijn goede persoonlijkheid en dronkenschap, maar wat me verbaasde is dat zij het prima vond. Ze antwoordde met: "zolang ik geen last van je heb, vind ik het best" Wat ik wilde horen was: Ga maar naar je eigen bed! Ik moest die gast aan zijn oor pakken, en na herhaaldelijk vragen te vertrekken, omdat zij over 3 uurtjes weer uit bed moest voor haar werk, ging die ervandoor. Ik ben op mijn zij gedraaid en gaan slapen.

Maar nu, gisteravond, wij komen aan om 00:22, en ik merkte een duidelijke flirt tussen de twee. Op een gegeven moment, vraagt hij naar de wc, en zij loopt met hem mee. Ik voelde dit aankomen. Nu kwam de pijn. Dit deed zo ongelooflijk veel zeer. Ik ging naar de wc boven, moest ook nodig, en baalde en voelde woede. Eerst die vriend vorige week, nu mijn kamergenoot en vriend hier in Diemen. Ik was er klaar mee, ik besloot me niet meer te laten pijnigen. Ik zou erheen gaan en roepen:"Jongens, zo is het wel weer leuk geweest", of iets dergelijks...

 

Maar eenmaal in de kamer, zat zij al op de bank. Eventjes krijg je de hoop, dat het in je eigen fantasie zit. Dat het niets is geweest, maar toch zegt alles in je dat de dingen zijn zoals je in je ergste nachtmerrie. Even later, komt hij aan en zij is in de keuken, waarop hij me trots vertelt dat ze gezoend hebben. Dat snapte hij niet, want hoe kon hij weten dat ik meer voelde voor haar? Ik werd boos. Ik zei hem dat het onmiddelijk over moest zijn, en dat deze actie mij geraakt heeft. "Dit doet zeer man" Hij had begrip, en werd serieus. Vertelde me dat ik het direct aan haar moest zeggen. En dat deed ik, heel koel, heel droog... Ze werd boos, en deed verontwaardigd. Vanaf dat moment was de hele sfeer verpest. Maar ik kwam nu eindelijk flink voor mijzelf op. Ik ben kwaad geweest, heb haar niet meer aangekeken. Ik werd in een keer de baas in die huiskamer, en niemand hoefde het in zijn botte verstand te halen om ook nog maar iets te doen wat me niet aanstond. Ik zei tegen mijn kamergenoot: "Wij slapen in dat grote bed, en morgen zijn we hier weg" En zo gebeurde het. De volgende dag, gaf ze me geen woord of blik, pas toen we met ons drieën zaten, werd ik als boosdoener aangewezen. Eventjes schiet je dan in de verdediging, als advocaat van jezelf. Gebroken hart, voelde me helemaal verraden en vertrapt. Gepijnigd, zinloos gepijnigd. Toen kreeg ik weer een opwelling, en heb even de feiten op een rijtje gezet, sommeerde mijn kamergenoot zijn sigaret uit te drukken, en stante pede weg te gaan. Ik riep:"Ik krijg hier nog een beroerte, deze zieke shitzooi, zo zuur heb ik het niet eerder gegeten" (zij deed heel erg akelig naar me, alsof ik het gedaan had) Rot toch op, zoen dan niet met me, en lig niet naakt tegen me aan, en schrijf me geen berichten in termen van:"Wat wij voor elkaar voelen.." Dit is een rotspelletje, en niet over mijn rug!

 

Je gaat toch gvd niet met mijn vrienden? Je geeft voortdurend foute signalen af naar iedereen. Praat over jongens die je leuk vindt, je ex die je weer tegen kwam.. En hoe knap die wel niet is. Dit was, dames en heren, een dikke wraakactie vanuit een emotioneel gesloopte meid. Die er niet voor schroomt ook jouw goede wil en emotionele gesteldheid naar de kelder te jagen. Want tijdens mijn boze uitspatting, zag ik ergens een soort vreemde glimlach op haar gezicht. Alsof ze er stiekem van genoot. Ik heb sterke twijfels...

Huilen kan ik niet, ik voel me ontzettend schuldig naar die vriend, haar ex. Het was van mij ook stiekem, want ik heb het na de eerste keer vanaf die verjaardag, toen naar die vriend, verteld. En beloofd dat het niet meer zou voorkomen. Maar ik wist niet dat er gevoelens op kweek stonden. Ik ben nu eenmaal supersnel verliefd, en zou willen dat het niet zo was.
Vanochtend dus, ik wilde gaan, en drong erop aan bij mijn kamergenoot. Een stilzwijgende gemene wraakzuchtige mevrouw naast me. Toch, heeft hij alles gedaan om de vrede tussen ons twee (zij en ik) te herstellen. Gisteravond tilde hij haar zelfs op, en plaatstte haar naast me. Deed mijn arm om haar heen, wat een verbroedering teweeg moest brengen, ware het niet dat ik koppig bleef en er echt niets maar dan ook niets meer te voelen was. Als twee klompen ijs zaten we dan. Het was ook snel weer een zaak van eigen positie innemen. Dit was het bewijs, dat werkelijk alles wat er zat, nu zeker weten kapot was en weg was.

 

We zijn vertrokken. Ik moest daar weg, het was mooi weer, de zon scheen...

 

Ik heb gezegd dat ik haar haat, en ben ontzettend blij dat dit hele nare verhaal over is. Mijn liefde is weg, voor goed. Ik ga ook niet meer mijn hart volgen, maar brul als ik altijd doe, lelijke worden over vrouwen. Dat geeft mij de zekerheid, dat ik lang alleen blijf, en niet meer gekweld word. Alles doe je voor ze, en dit krijg je terug. De tering, ik kies mijn hoer wel uit, achter het raam!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

ingewikkeld. Ik heb het idee dat het in mijn tijd veel eenvoudiger was allemaal, maar misschien heb ik wel gewoon geluk gehad.

Geplaatst op: 2013-03-31 19:20:21 uur