Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
9 februari 2013, om 17:36 uur
Bekeken:
476 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
221 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De Pestersdood (2)"


Vervolg op de Pestersdood.

 

Dinsdag 4 december 7:30: De wreker

Bij de anderen heb ik een briefje door de brievenbus gedaan. Heb daarna op het raam geklopt zodat ze het zeker weten zelf zouden vinden. Gelukkig waren bijna alle leden van de Orde alleen thuis. Bij Eva en Luuk waren heelaas ook nog andere mensen in het huis, maar volgens mij hebben ze de boodschap begrepen. Nog even. Dan kan ik met het echte leuke werk beginnen.

 

 

Dinsdag 4 december 8:15: Eva

Ik heb vanmorgen geprobeerd mama over te halen me ziek te melden. Van de briefjes heb ik niets verteld. Dat hadden we met z’n allen afgesproken. Onze ouders moesten zich niet onnodig ongerust maken. Maar ik heb het gevoel dat ik het wel had moeten vertellen. Dan had ik tenminste iemand om op terug te vallen. Ik heb het niet gedaan. En nu zit ik met een blok in mijn maag. Het briefje van gister. Ik ben echt dood geschrokken toen ik de donkere figuur voor mijn woonkamerraam zag staan. Snel heb ik mijn zusje Ellis uit de kamer gestuurd en ben als een gek naar buiten gerend. Daar zag ik hem nog net wegrennen. Achternarennen durfde ik niet. Hij had naar de brievenbus gewezen. Toen ik die opende vond ik een met bloed besmeurde brief. Ik was zo bang dat ik hem meteen in de prullenbak heb gegooid. Misschien niet zo slim? Nu heb ik geen bewijs. Alsof dat helpt. Hopelijk gaat het vandaag beter.

 

Dinsdag 4 december 10:00: Julia

Niet dus. Eva vertelde ons wat haar gister was overkomen. En we kwamen erachter dat wij allemaal hetzelfde hadden meegemaakt. Vandaag begon de dag met gelijk een blik op de dader. Hij volgde ons, waar we ook maar gingen. Op een gegeven moment kon Luuk het niet meer aan. Hij draaide zich om en schreeuwde door de gang: ‘’He gast, wat wil je nou van ons.’’ En natuurlijk. Op dat moment liep er niemand achter ons die zich verdacht gedroeg. De omstanders keken Luuk bevreemd aan. Maar dat maakte niets uit. Na het eerste uur gingen we overspannen en op onze hoede naar het geschiedenislokaal. En ja hoor. We hoorden galmende voetstappen achter ons toen we de lege gang naar ons volgende lokaal insloegen. Eva en ik gingen sneller lopen. De jongens volgden ons. En degene achter ons versnelde ook zijn pas! Toen we bijna bij het lokaal waren, riep hij naar ons. “He, wacht nou effe. Ik moet jullie iets vragen.’’ Leuke truc, maar daar trapten wij niet in. Hij riep weer. “He, ik bijt niet hoor. Ik wilde jullie alleen maar zeggen dat we een roosterwijziging hebben!” Verbluft draaiden we ons om. In mijn angst had ik de stem niet eens herkent. Het was gewoon maar Vincent, een van onze klasgenoten! Opgelucht en een beetje beschaamd om ons gedrag keken we elkaar aan. ‘’ Vince, jongen, je hebt ons laten schrikken!” Zei Ralph. Het gevaar leek geweken, maar voor hoe lang?

 

 

Dinsdag 4 december 13:45: Luuk

We zitten in de les. Niet dat dat iets uitmaakt. Eva, Julia, Maarten, Ralph en ik kunnen er niet bij blijven. We kregen net een raar bericht door van de receptie. Of we het achtste uur nog even naar lokaal 1.40 wilden komen. De reden was haar niet bekend. Nou, wij konden wel bedenken wie dat bericht had gegeven. We bedachten nu allerlei redenen om niet te gaan. Aan het eind van de les zijn we tot het besluit gekomen dat we gewoon niet gaan. We gaan naar huis. En daarmee uit.

 

 

 

Dinsdag 4 december 14:25: De wreker

Dat hadden ze gedacht. Zo makkelijk laat ik ze niet ontsnappen. Ik zorg ervoor dat ze naar dit lokaal getrokken worden. Letterlijk.

 

Dinsdag 4 december: 14:31: De Orde der Moordenaars

Voor de uitgang staat een congiërge. Hij verspert ons de weg als we naar buiten willen. “Ik heb begrepen dat jullie worden verwacht in lokaal 1.40. Vanwaar dan de haast om naar huis te gaan?” We hebben geen keus. We zullen wel naar het lokaal moeten. De congiërge begleidt ons persoonlijk erheen. Als we aangekomen zijn, leidt hij ons in het lokaal en doet, zonder dat wij het eerst doorhebben, de deur achter ons op slot. Bliksemsnel draaien we ons om. Julia rent naar de deur en beukt ertegenaan. Tevergeefs. De deur geeft geen centimeter mee. Dan is er een geschuifel achter ons te horen. Langzaam, voorzichtig, draaien Maarten en Eva zich om. En schreeuwen verrast. De anderen willen zien wat hen doet schreeuwen. En ze kijken gebiologeerd en verschrikt op het leraarsbureau. Daar, tussen en op de mappen van de biologieleraar liggen foto’s. En niet zomaar foto’s. Meerdere gruwelijke afbeeldingen van een verminkt lichaam. Een voor en na foto van de persoon waar het om draait op alle plaatjes. Een foto van het lichaam toen het gevonden werd. Met doorgesneden polsen. Een blauw aangelopen hoofd van het zuurstof tekort door de plastictas over het hoofd. Van het lichaam in een grafkist.  Het is…Rita. Het meisje met de dikke wang. Het meisje dat vorig jaar zelfmoord heeft gepleegd. Nadat ze gepest werd door…hen. De vijf leden van de Orde. Luuk, Maarten, Ralph, Eva en Julia kijken elkaar aan. Nu begint het te dagen waar de mysterieuze dader ze van beschuldigd. Ze worden bang. En voelen zich schuldig. Meer dan ooit. Luuk kan het niet meer aan, rent naar de deur, vliegt er met volle vaart tegenaan en staat buiten! Allemaal zijn ze verward. Ze hadden de deur niet eens van het slot horen gaan. Wat is er toch aan de hand? Bang, verward en schuldig sluipen ze naar huis. En vertellen niemand wat ze hebben gezien.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.