Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Horror
Geplaatst:
24 januari 2013, om 15:34 uur
Bekeken:
644 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
254 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De Crash"


Jos staat verward op tussen de brokstukken van wat ooit zijn huis was.

Op zijn klokje is het vijf over half tien in de ochtend, en het laatste wat hij zich herinnerd is dat hij tien minuten geleden naar het toilet ging dat was om vijf voor half tien daarna werd het zwart en nu is hij dus weer bij.

Hij staat op en begint te lopen, terwijl hij verbijsterd naar de brokstukken om hem heen kijkt.

Een groot vliegtuig is hier neergestort en de hele buurt smeult nog na.

Hoe kan het dat hij niets heeft, op zijn kapotte kleren na mankeert hem geen schrammetje.

Hij vervolgt zijn weg terwijl hij verbaasd om zich heen kijkt.

Verminkte en kapotte lichamen omgeven hem.

Het lijkt wel op een zonnige namiddag in de straten van Baghdad, maar dit is toch echt zijn eigen kleine stadje.

Jos kijkt of er behlave hem nog meer overlevenden zijn maar ziet niets dan levensloze en verkoolde lichamen.

De crash was in het appartementen complex waar hij woont maar zelf lijkt hij op wonderbaarlijke wijze eraan ontsnapt te zijn, wat hij op zijn minst vreemd vind.

Hij wil zijn vriendin Lisey bellen maar ziet dat zijn mobieltje wel gesneuveld is.

Na lang wandelen vind hij een telefooncel en belt haar op.

Na een aantal keer overgaan wordt de telefoon opgenomen.

Met Lisey spreekt een vriendelijke vrouwenstem.

Met Jos zegt Jos op rustige maar duidelijke toon terug.

Hallo hallo wie is daar? krijgt Jos als antwoord, ik hoor alleen maar geruis!!

Met Jos zegt hij iets harder, maar weer verstaat ze hem niet waarna de verbinding wordt verbroken.

Hij vervolgt zijn weg over straat en begint te praten tegen een voorbijganger.

er is een vliegtuig neergestort!! Geen reactie het lijkt wel of de man waar hij tegen praat hem niet ziet staan.

Een aantal minuten later probeert hij zijn verhaal te doen bij een wat oudere vrouw die hem tegemoet komt lopen.

Hij besluit haar aan te spreken maar krijgt net als eerder bij de man nul op het rekest.

Hij loopt richting zijn ouderlijk huis om te gaan vertellen dat hij de klap heeft overleeft.

Als Jos naar binnen kijkt ziet hij de betraande gezichten van zijn ouders, van zijn vriendin met haar grace Kelly achtige looks en de rest van zijn familieleden.

Als hij de deurbel indrukt wordt er een paar seconden later open gedaan door zijn neef Paul, ook hij heeft de tranen in zijn ogen staan.

Paul, Paul ik ben okay ik heb het overleefd, roep Lisey voor me als je wilt.

Er komt geen reactie waarna de deur weer wordt gesloten.

Wat is er verdomme aan de hand? Zegt Jos tegen zichzelf mijn familie huilt, mijn meissie huilt.

Een korte tijd later kijkt hij opgelucht op als de Peugeot van zijn beste vriend Bob vlak voor deur tot stilstand wordt gebracht.

Hey Bob ik ben hier er was me toch een klap in ons appartementencomplex maar ik heb geen schrammetje kijk!

Met tranen in zijn ogen loopt Bob door alsof Jos er niet staat.

Niemand lijkt te reageren wat is er aan de hand?

Verloren en verward vervolgt Jos zijn weg.

Hij dwaalt door de nacht, loopt door de dag en krijgt een vreemd gevoel, hij heeft het toch overleefd waarom lijkt niemand hem dan op te merken?

Waarom huilt zijn familie en het allerergste waarom huilt zijn vriendin?

Hij loopt terug naar de brokstukken die over zijn van het appartementen complex en kijkt of er misschien toch nog overlevenden te vinden zijn.

Voor de zekerheid kijkt hij ook maar of hij hier soms zelf tussen ligt en of alles wat hij nu is slechts een geestverschijning is.

Zo doolt Jos dagen rond zonder door iemand te worden opgemerkt.

Uit respect voor zijn overleden buren en buurtbewoners gaat hij naar de begraafplaats.

Plots stopt hij verbaasd bij een begrafenis waar mensen zijn die hem wel heel erg bekend voorkomen.

Zijn ouders staan daar, Lisey staat daar, Bob staat daar, neef Paul en de rest van de familie.

Lisey legt rozen op een kist die op het punt staat om naar beneden te zakken.

Rozen waren dat niet de bloemen waar hij en Lisey altijd zoveel van hielden.

Plots begint hij zich iets af te vragen, het zal toch, het zal toch niet.

Zijn verbazing slaat om in schok als Lisey nog een aantal laatste worden spreekt richting de kist.

Vaarwel Jos vaarwel lieve schat ik zal je altijd in mijn hart meedragen en mijn liefde voor jou zal nooit vergaan.

Hij ziet zijn rouwende familie, en een ontroostbare Lisey.

Hij ziet zijn kist langzaam de grond inzakken.

Hij probeert te schreeuwen maar er komt niets uit en al kwam er iets uit er is niemand die hem zal horen.

Jos ziet de beelden vervagen.

Hij kan het niet bevatten laat staan geloven, hij heeft de ramp niet overleefd, hij zal nooit de leeftijd van dertig halen, nooit meer zal hij met vrienden naar Ajax kijken en nooit meer zal hij Lisey kussen, laat staan trouwen.

Hij was nog zo van plan geweest haar op zijn verjaardag die over twee dagen was ten huwelijk te vragen.

Dit verklaart waarom niemand hem zag.

Hij is een dolende geest die niet kan accepteren dat dit het eind is.

 

 

 

Alles begint te vervagen en als de dingen weer iets duidelijker beginnen te worden wordt hij wakker in zijn bed met een vreemd gevoel.

Het is kwart over negen en over tien minuten potverdomme was er niet iets over tien minuten?

Een vreemd gevoel maakt zich van hem meester maar wat het exact is weet hij niet.

Toch zegt het gevoel hem meteen zijn appartement te verlaten en in zijn nachtkleding richting het huis van zijn vriendin te wandelen.

Jos is nog maar net de buurt uit als hij de harde motoren van een vliegtuig hoort die met volle vaart lijkt te gaan neerstorten in het appartementen complex waar hij woont.

Luttele tellen later gebeurt dit ook en gek genoeg is Jos zijn eerste reactie het kijken op zijn horloge.

Die geeft aan dat het vijf voor half tien is, een vreemd dejavu gevoel besluipt hem en wint het zelfs van de schok die er door hem heengaat.

Hij belt 112 maar ziet al snel dat die al bijna ter plaatse zijn.

Even voor hij wakker werd had hij zo`n vreemde nare droom maar wat hij droomde wist hij niet meer.

Het enige waar hij nu aan denkt is zo snel mogelijk naar Lisey te gaan.

Eenmaal daar aangekomen kust en omhelst hij haar als plotseling een gedachte in hem opkomt.

Wat nou als de droom hetgeen is wat hem net van de ondergang heeft gered?

Was het de droom? Een ding weet hij in ieder geval zeker zijn gevoel zei hem naar buiten te gaan en dat deed hij.

Dat is ook de enige reden dat hij Lisey nu in zijn armen sluit anders was er slechts het einde geweest.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

wat taalfoutjes, haperende interpunctie, maar dat is van minder belang.
Je verhaal loopt niet soepel, het is een opsomming van gebeurtenissen. Probeer er wat swung in aan te brengen, dus niet:
hij loopt
hij voelt
hij ziet

Geplaatst op: 2013-01-24 20:35:12 uur

Ik ben benieuwd wat mensen van mijn verhalen vinden, dus reacties zijn altijd welkom

Geplaatst op: 2013-01-24 15:35:53 uur