Gegevens:

Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
8 januari 2013, om 16:01 uur
Bekeken:
521 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
180 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wat als we de burger horen over artsenzaken?"


"Heb je dat ook gehoord?" Truus van verder op, je weet wel, die met dat rode haar..."Goh meid, wat een toestand! Jaah, ze werd niet lekker, en belde de ambulance, ze waren er pas na een kwartier" Opgenomen, en het gaat slechter en slechter. Ze klaagde al eerder, maar de huisarts deed niets." Kijk, dit krijg je ervan, waar gaat dat heen met de wereld??" Ja nou mijn broer weet je wel, die had laatst weer wat ....Enz enz..


 

De niet specialist, de dagelijkse huismus, ambtenaar, leerkracht, postbode, iedereen behalve de specialist, die specialist die na het gymnasium, 6 jaar geneeskunde heeft gestudeerd, en daarna of co-schappen, of nog een dikke 4 jaar heeft doorgeleerd, iedereen behalve zij die ervoor geleerd hebben, en het over zaken heeft aangaande het menselijk lichaam, zit er hoogstwaarschijnlijk naast. Anders kon de KNO arts ook met de buurvrouw van hierboven praten, die heeft zoveel meegemaakt en waarschijnlijk verhalen genoeg. Vraag het die kwebbeltante van op de hoek, hoe je een ziekte geneest, of de hartritmestoornis van oom Karel moet behandelen. Wie weet een paragnost? Nee, ik weet wat beters.., Jomanda! Die doet het niet met pillen, nee joh, dat is achterhaald. We werken met energieën, want uiteindelijk is alles energie, toch?

 

De logische uitkomst van verhalen over zaken waar we geen weet hebben, maar wel afhankelijk van zijn


Ik kan je verklappen wat de uitkomst is. Het is heel simpel en eenvoudig. Diegenen die erover praten, hebben daar al een reden voor. Mits je er enthousiast over bent, en ervoor studeert, maar dan zou het zich beperken tot binnen de muren van het opleidingsinstituut, want je gaat niet je vrienden of buurman vertellen wat je geleerd hebt. Nee, dus de verhalen over gezondheidszaken zijn negatief, hoe dan ook. De uitkomst is een wantrouwig beeld van zaken dat wordt doorverteld van goedgelovige tot goedgelovige/ wantrouwige. De voedingsbodem zit er al, namelijk onkunde. Het is het simpele niet weten wat aanleiding geeft tot het versmaden van sapige verhalen, zonder rem of scepsis. Er is geen rem op een beangstigend verhaal dat in zijn aard onjuist is, omdat wij niet de kennis hebben tot overzien of controleren op waarheidsgehalte. Wij beschikken hooguit wel over een welwillendheid tot het geloven van beangstigende verhalen, omdat deze elk reeds aanwezig wantrouwen dat er was, kan bevestigen. Dan worden die spookverhalen ineens klaar inzichtelijk. "Zie je wel!"

 

 

In formule:


Medisch spookverhaal =

(Eigen) Gebrekkige kennis + (negatieve 'horen en zeggen' verhalen + positieve verhalen)


Tussen de haakjes kan dus negatief aftrekken of positief bijtellen. Meestal is het resultaat van negatieve verhalen en positieve verhalen, negatief. Wat je dan krijgt is:


(Eigen) Gebrekkige kennis + Negatief verhaal erbovenop!

Nu is het niet zo dat de positieve verhalen een evenredig effect hebben als de negatieve verhalen. Als dat zo was dan zou de gemiddelde mening over medische praktijken waar zijn. Er zijn misschien wel 50 positieve verhalen nodig om dat ene negatieve verhaal te overkoepelen! De wil staat ten gunste van het negatieve verhaal. Wij zijn alert op misstanden. Daarom is het noodzakelijk dat goede dingen extra bekrachtigd worden. Ik geloof ook dat dit de rede is dat pseudowetenschap zo goed floreert. Zij hebben geen hinder van negatieve verhalen, omdat die medicamenten nooit een ongunstige bijwerking geven. (Water heeft geen werking, en al helemaal geen bijwerking)

 

 

Negatieve pseudo-selectiedruk


Als we 10 mensen nemen en plaatsen deze een langere tijd in één huis, vijf specialisten op het gebeid van medicijnen, en vijf leken die er niets tot weinig van snappen, dan kan het nooit zo zijn dat die vijf leken, deze vijf specialisten foutieve informatie over medicijnen kunnen aanpraten. Het zou omkeren. Deze specialisten zouden hun foute ideeën corrigeren. De druk staat richting verbetering. Binnen de kortste keren zijn alle foutieve ideeën van de vijf leken hersteld, en vervangen voor een juister beeld van zaken.
Maar in de maatschappij is die relatie niet één op één. Verre van dat.

De druk staat op de spookverhalen, en deze zal dat gat vullen, welke net zo groot is als de gemakzucht van het aannemen daarvan. Met andere woorden, wie niet de verantwoordelijkheid draagt zichzelf in te lezen tot op die hoogte totwaar hij/ zij zichzelf kan verweren tegen dergelijke fabels, zal vanzelf ten prooi vallen aan alles wat niet klopt. Het is een natuurlijke verdeeldheid, welke hooguit nog gestuurd kan worden door het niet in contact komen met mensen die foutieve informatie verspreiden, of via de TV beter geïnformeerd wordt dan de informatie die tot nu toe aan zichzelf bekend was.

 

 

Punt van kritiek


Ik denk dat het punt van kritiek zit in het overgeleverd zijn aan het lichaam en de arts. Zodra ons lichaam het niet meer naar behoren doet, dan kunnen we slechts naar een ander toe. Wij, die al het hele leven in eigen lichaam zitten, zouden dan naar een ander moeten luisteren die het beter weet dan ik? En dan hoor je ook nog verhalen waarbij het misgaat! Als er dan een ander beslist over mijn lichaam, laat dat dan wel de beste zijn!
Hier op deze grens wordt het wantrouwen geboren. Logisch. We willen het beste voor onszelf en anderen. Er hoeft maar één artikel in de krant te staan, over een verkeerde diagnose, en we slikken 3 keer. "Wie weet was jij dat wel?" Had zomaar gekund. Feit is, er worden fouten gemaakt, daaraan ontkomt geen hele samenleving. De kans dat jij het bent is erg klein. Want meestal gaat het goed.

 

 

Farmacie

Ik weet hier best wat van, en het is ondoenlijk om reeds aangenomen "feit" terug te draaien. Weet wel dat wat mensen willen geloven, het altijd wint van de rede. De wil, dames en heren, is sterker dan waarheid. Eigen motivatie, dat terrein in onszelf dat plaats heeft gemaakt, ja die voedingsbodem die wacht op dat ene zaadje, (het verhaaltje van tante Truus haar broer...) zal het doen kiemen en laten groeien en is alleen uit te roeien met wortel en tak. We leven gelukkig niet in de holocaust, maar moeten daarom wel begrijpen hoe het komt dat mensen ideeën kunnen koesteren als de bewijzen van het tegendeel op tafel liggen. Dit mechanisme, wat boven waarheid staat, is er altijd. Kijk daarom niet verrast op, als een flink deel van de bevolking totaal andere ideeën heeft op zaken die haaks lijken te staan op de regel. Begrijp dit, dan en dan alleen, is de bevattelijkeheid voor onjuistheid beperkt in zijn motivaite. De volgende hyperlink hieronder is een goed voorbeeld van de effecten van bijgeloof. Van het koesteren van letterlijke spookbeelden.

 

http://www.youtube.com/watch?v=ksw-IKJEbNA&feature=share

 

Laatste woord


 

Mijn advies is een advies waarbij zoveel mogelijk mensen gehopel zijn. Of het nu om grote zaken gaat als overheid, nieuwe medicijnen, wat dan ook. Vertrouwen scheppen in hen die het beter weten. Nee ik bedoel niet je lot in handen leggen van God, of de pastoor, maar die mensen die op een plek zitten waarin zij een groot deel van hun leven hebben geïnvesteerd. Voor geleerd hebben enz. Dan hoeven wij ons daarover in ieder geval niet meer druk te maken. Mao had de steun van het volk, maar was een slechte dictator. Geloof me, Nederland is geen Mao Zedong. Ons medisch gezag is specialistisch. Daarom mag je daar best wat vertrouwen neerleggen. Dat werkt voor hen ook plezieriger. Durf je vertrouwen daarin te leggen, voor een betere wereld. Want die kwaadsprekerij is niet 1,2,3 de wereld uit. Die rotzooi blijft hangen. En het leeft niet prettig met ideeën dat de overheid eropuit is iedereen te naaien. Dat is voor niemand goed om dit te denken. Denk maar dat in de medische zorg iedereen, of bijna iedereen wel zijn best doet. En dat er een hele boel kennis is wat in goede banen gestuurd wordt. En knijp je handen dicht dat je nu leeft, en niet ten tijden van de pest. Medische wetenschap rent vooruit. Daar mag jij van mee profiteren.

 

 

Conclusies

- Medische zaken inclusief de farmacie zijn moeilijk en complex, dus lastig te begrijpen. De beweegredenen van een arts of specialist zijn dientengevolge niet aan ons besteed. Toch proberen wij ons voor zo ver als mogelijk is daarmee te bemoeien.

- Niet wetenschappelijke praktijken, de alternatieve hoek, hebben het voordeel van de 'underdog positie' en heeft als logisch gevolg op zijn behandeling en het uitblijven van prestatiedruk, geen of minder negativiteit tegen zich.

- Rampverhalen doen de ronde en versterken zich puur door het feit dat wij alert zijn en waakzaam tegen misstanden.

- Een gebrekkige kennis, in combinatie met deze verhalen, samen met het hoog opgehouden alternatief van een homeopatisch behandelplan -omdat deze wegens de aard van de methode geen negatieve publiciteit in de hand werkt-, geven de medische wetenschap een slechtere naam dan deze verdient.


- Onze wil, besluit uiteindelijk, ongeacht de feiten, wat we geloven en wat niet. Die wil is altijd gedreven door motivaties uit het verleden. Slechte ervaringen resulteren tegen beter weten in, tot een laatdunkend beeld. Hieruit praten we en informeren anderen, welke wij op deze manier en vanuit dit negatieve perspectief voeden met eenzelfde kaliber infomatie. Onze natuurlijke waakzaamheid, zuigt dit op. Alleen goede scholing, zelf studie, institutionele scholing, of charistmatische personen, personen waarin wij vertrouwen, kunnen dan nog dit beeld ontkrachten.....

 

Dank u



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Dan zouden er nooit medische fouten aan de kaak gesteld kunnen worden, want iedere arts heeft een langdurige medische opleiding gehad. Ik ben slechts paramedisch geschoold, maar heb fouten gezien door artsen gemaakt, waar een leerling-verpleegkundige zich nog voor zou moeten schamen.
Artsen worden in principe door collega's beschermd en fouten verhuld tot het werkelijk de pan uitrijst. Ik kan dit illustreren, maar zal dit niet openbaar doen. Overigens ben ik het ermee eens dat iedereen fouten maakt, maar het kleed waaronder de fouten van de artsen worden geveegd is dik en zacht.
Gelukkig zijn de goede artsen veruit in de meerderheid.

Geplaatst op: 2013-01-11 08:58:13 uur