Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
23 december 2012, om 20:48 uur
Bekeken:
861 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
305 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eldan - Eldan en de vleermuizen"


 

 

Eldan de Draak had de hele middag lekker gespeeld met zijn vrienden, en laat in de middag vloog hij terug naar huis.

Opeens zag hij, onder hem door, een groepje kleine diertjes vliegen. Ze waren maar net groter dan Eldans handen. Hij dook naar beneden om ze eens beter te bekijken. Hee, ze hadden net zulke vleugels als Eldan, maar ze hadden ook een vacht, en dat had Eldan niet. Wat een leuke diertjes, zeg.

 

De diertjes vlogen met z’n allen samen naar een boom toe en... ze gingen allemaal ondersteboven aan een tak hangen!

Dat had Eldan nog nooit gezien, dus dat wilde hij wel beter bekijken. Hij landde op de grond vlak voor de boom en keek omhoog, en de diertjes die aan de tak hingen keken naar hem terug.

Eldan zei: “Hoi, ik ben Eldan de Draak, wie zijn jullie?”

De diertjes piepten even naar elkaar en toen zei er eentje: “Wij zijn vleermuizen.”

Vleermuizen, oh, die kende Eldan nog niet. Hij draaide zijn kop bijna ondersteboven en vroeg: “Waarom hangen jullie eigenlijk op z’n kop aan een tak?”

Het ene vleermuisje dacht even na en zei toen: “Dat doen we vooral om ons veilig te voelen. Beesten die ons op willen eten kunnen ons zo niet vanaf de grond pakken en ook als ze op de tak zitten kunnen ze niet goed bij ons komen.”

Ja, dat was eigenlijk best slim. Eldan vroeg: “Maar hoe kunnen jullie nu zo aan die tak blijven hangen?”

De vleermuis maakte één van zijn pootjes los en liet die goed aan Eldan zien: “Kijk, we hebben hele scherpe klauwtjes, waarmee we ons goed aan de boomtak kunnen vasthouden.”

Eldan begreep het en hij keek nog eens goed. Maar zijn kop werd wel een beetje moe van dat ondersteboven kijken. Toen kreeg hij een idee. Hij wees op een dik stuk van de tak, waar nog geen vleermuizen hingen. “Hee, mag ik bij jullie komen hangen?”

De vleermuizen knikten, ja hoor, een draakje mocht er wel bij komen, die aten tenslotte geen vleermuizen.

 

Eldan klom de boom in en liet zich voorzichtig van de tak zakken. Hij zette de nagels van zijn tenen stevig in de bast en liet zijn armen los. Ho, nee, oeps, zijn tenen konden de tak niet vasthouden, en PLOF!, hij viel op de grond.

Eldan wreef even over zijn kop, die een beetje pijn deed, en hij keek weer eens naar de tak, want hij wist gewoon zeker dat er een manier moest zijn waarop hij kon blijven hangen.

Hij klom weer de boom in, en ging nu met zijn poten om de tak heen geklemd hangen. Voorzichtig liet hij zijn handen weer los, en PLOF! daar lag hij weer op de grond.

Weer stond Eldan een tijdje over zijn kop te wrijven, hij dacht nog eens na en toen opeens... jaaaa, hij wist het!

Lachend klom hij weer de boom in. Deze keer haakte hij zijn staart stevig om de tak heen, en hij klemde zijn poten aan de andere kant vast. Heel voorzichtig liet hij zijn handen weer los... en... ja hoor, hij bleef hangen!

Eldan zwaaide met zijn armen en klapperde met zijn vleugels, en dat ging allemaal goed!

Hij keek met een grote grijns naar de vleermuizen om hem heen, die teruglachten en zeiden “wat knap dat je nu zo blijft hangen”.

Eldan klapte in zijn handen van blijdschap: “Jippie, nu ben ik een vleerdraakje!”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

leuk!

(maar probeer het NOG leuker te maken, dat vinden kinderen leuk)
;-)

Geplaatst op: 2013-01-07 09:46:55 uur