Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Horror
Geplaatst:
8 december 2012, om 15:03 uur
Bekeken:
647 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
266 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een vreemde obsessie."


HOOFDSTUK 1. Craig liep over straat, op een rustige warme zomeravond.
Het was al wat donkerder een uur of 11 in de avond, en Craig kwam net uit het beste restaurant wat er in Den helder te vinden was.
Smith Steakhouse.
Hij kende de eigenaar goed en was na het eten wat blijven hangen.
Craig liep een afgelegen straatje in en bleef even staan toen hij midden in de straat een heel groot beeld zag staan.
Het leek wel een soort duivelsbeeld.
Het beeld had twee grote horens op zijn gespitste kop.
Craig keek ernaar en vond het eigenlijk wel een heel knap kunstwerk, hij vond het jammer dat hij zijn mobieltje niet meehad om een mooie foto van dit beeld te maken.
Zijn goede vriend Shane zou het ongetwijfeld prachtig vinden.
Nou ja volgende keer dan maar, of misschien was Shane wel zo nieuwsgierig dat hij het zelf ook wel zou bekijken.
Thuis aangekomen zette Craig nog een bak thee om vervolgens te gaan slapen.
Toen Craig eenmaal in slaap viel sliep hij zeer onrustig.
Hij hoordde geluiden om zich heen, in zijn slaap.
Uiteindelijk zag hij het beeld voor zich met roodgloeiende ogen en puntige tanden.
Craig schrok badend in het zweet wakker, en besloot maar even te gaan douchen om het zweet er af te wassen en van de schrik te bekomen.
Hij dacht eraan zijn exvriendin Penny te bellen, maar besloot dat hij zijn trots had nadat zij hem had verlaten voor zo,n rijkeluismannetje, die de zoon was van de directeur van de bank, zo eentje.
Koude kak, met een air die normale mensen nog niet met veel training zouden kunnen uitspreken, bovendien zou ze waarschijnlijk al slapen, of lag ze die kwijlerige kakker te neuken.
In dat geval zou storen wel weer erg grappig zijn.
Maar als hij haar zou bellen voor een enge droom dan zou hijzelf waarschijnlijk wel voor lul staan, dus besloot hij het maar niet te doen.


HOOFSTUK 2.

Craig had op dit moment geen baan, en toen hij laat op de ochtend wakker werd trok hij zijn kleren aan en ging wat eten bij de Lunchshop,zo heette dat zaakje daar.
Toen hij alles op had: de croissants, zijn omelet en zijn verse jus de orange verliet hij het zaakje om naar de stad te gaan.
Iets zei hem dat hij weer naar hetzelfde beeld moest gaan als waar hij gisteren was geweest.
hij kon het beeld maar moeilijk uit zijn gedachten bannen.
Hij moest ook steeds aan die verdomde droom denken waarin dat rare beeld ineens rode ogen en scherpe hoektanden had en wel tot leven leek te komen.
Doe niet zo dom sprak hij tegen zichzelf.
Het was maar een domme droom je fantasie slaat weer op hol.
Van een beeld, als het nou van die lekkere blondine met die grote tieten van een paar huizen verderop was, okay dan zou het logisch zijn.
Maar van een kunstwerk want dat moest hij toch wel toegeven het was een kunstwerk.
De gelovigen in deze stad zouden het ongetwijfeld duivels werk noemen, maar die sukkels geloofde hij zoiezo al nooit.
Die moesten in zijn ogen niet teveel zeuren, en konden zich wat Craig betreft beter bezig houden met het aanbidden van hun denkbeeldige onzichtbare man.
Hij moest grinniken bij de gedachte eraan.


HOOFDSTUK 3.

Craig had besloten vandaag niet naar het beeld te gaan kijken en besloot vroeg naar bed te gaan.
Hij sliep opnieuw onrustig want iets zat hem niet lekker.
Een gevoel kwam in hem op dat hij toch koste wat het kost naar het beeld moest gaan.
Craig trok zijn kleren en zijn jas en schoenen aan, en besloot naar het beeld te gaan.
Daar aangekomen bleef hij er een kwartier naar staren.
Totdat hij een geluid achter zich hoorde.
Hij keek om en zag niks, hij hoordde een stem fluisterend zijn naam zeggen, maar zei tegen zichzelf dat het zijn verbeelding was, er was immers niemand te zien.
Hij wou eigenlijk terug naar huis gaan, maar besloot toch nog heel even te blijven alsof het moest.


HOOFDSTUK 4.

Craig bleef met het mysterieuze beeld in zijn hoofd zitten.
Hij besloot deze keer eens overdag bij het beeld te gaan kijken, maar tot zijn grote schrik en verbazing was het beeld wat er vannacht om twee uur nog had gestaan spoorloos verdwenen.
Craig was verbijsterd want zo n collosaal groot beeld kon toch niet zomaar binnen een paar uur zijn verdwenen.
Hij vroeg aan een man die net zijn huis uit kwam lopen wat er met het beeld gebeurd was wat er vannacht nog had gestaan.
De man keek hem verbijsterd aan.
Welk beeld? ik weet niet waar u het over heeft meneer.
Er stond hier vannacht een soort van beeld met duivelshoorns erop levensgroot daarzo, Craig wees het eind van de straat aan.
Meneer ik weet niet wat voor pilletjes u heeft geslikt of van wat voor enge sekte u bent maar er heeft hier nooit een beeld gestaan.
Craig liep verbijsterd weg en was even helemaal de weg kwijt.
Hij liep naar huis en voelde een hoofdpijn op komen zetten, hij hoorde een schel stemmetje zeggen, ze zullen je nooit geloven alleen jij kan het zien.
Craig rende naar huis en sprong onder de douche om af te koelen.


HOOFDSTUK 5.


S'avonds ging Craig weer naar het beeld toe en tot zijn verbijstering stond het er nu wel weer.
HIj luisterde goed en het leek alsof het beeld ademde.
Hij zag nu ook de tanden en zag de stenen mond bewegen.
Vermoord Vermoord, maak zoveel mogelijk slachtoffers voor lucifer.
Craig kon niet geloven wat hij het beeld zag en hoorde zeggen.
Craig bleef tegen zichzelf zeggen dat het niet echt was.
Twijfel je zei het beeld, denk er maar aan dat je je grote liefde die er met dat kwijlerige rijkeluiskindje vandoor ging terug zult krijgen door dit, ze zal je dapper vinden.
Je zegt dat je klaar met haar bent maar wij weten wel beter denk ik.
Wat moet ik doen zei Craig wanhopig.
Slachtoffers maken, mensen vermoorden,de keel doorsnijden en leeg laten bloeden, neersteken mag ook als er maar doden vallen.
Dat kan ik niet doen zei Craig huilend.
Je zult wel moeten sprak het beeld anders komen we jou halen als maaltijd voor in de hel.
Craig voelde dat hij minder beheersing over zichzelf had dan eerst.
Toch volgde hij niet de instructies op, hij ging naar huis en besloot te gaan slapen.
Totdat hij een heel hard geram op de voordeur hoorde.
Hij besloot te kijken en nu stond het beeld voor zijn deur.
Je hebt geen keuze je moet moorden morgenavond begint het bereid jezelf voor op een zeer bloederige nacht.
20 offers willen we zien.


HOOFDSTUK 6.

Craig kon niet meer tegen het beeld op en pakte een mes uit zijn keukenla.
Hij liep het park in en kreeg het zicht op een oud stelletje wat een wandeling maakte.
Hij wachtte in de bosjes af tot de twee mensen voorbij kwamen.
Toen ze eenmaal voorbijkwamen sprong hij uit de bosjes en viel ze aan.
De twee oude mensen waren zo verrast dat het niet veel moeite koste om ze te overmeesteren.
Craig stak eerst de vrouw neer, terwijl de man hem probeerde tegen te houden.
Daarna stak hij de man neer, waarna hij huilend wegliep.
Hij liep weer naar de straat waar het beeld stond.
Het beeld leek hem met een tevreden duivelse glimlach aan te kijken en sprak goed gedaan ga zo door.
Hij liep verder en verstopte zich achter een ander bosje.
Hij zag een wat jonger stel lopen.
Craig twijfelde geen moment toen ze vlak naast de bosjes liepen.
Hij stak het mes uit en stak het zo uit dat hij het vlak langs het stelletje hun keel voelde glijden, hij sneed daardoor beide kelen door en gorgelend half stikkend vielen ze allebei op de grond.
Ze waren dood aan het gaan en konden er niks tegen doen.
Ze hadden nog net de kracht elkaars hand te pakken alsof ze samen wilden sterven en bliezen toen hun laatste adem uit.
Craig liep naar het beeld toe om te kijken of het beeld tevreden was.
Het beeld keek hem aan met een nog duivelsere glimlach, waar nu ook het bloed van zijn slachtoffers in stroomde.
Ik kom op kracht zei het beeld maar je bent nog niet klaar.
Op dat moment hoorde Craig het geluid van een auto die stopte.
Twee agenten stapten uit en spraken de woorden: meneer laat uw wapen vallen, het spel is uit.
U staat onder arrest voor het vermoorden van vier mensen.
Craig liet zijn wapen vallen en zei het is niet mijn schuld, het beeld verplichtte mij anders zouden ze mij halen.
Meneer waar heeft u het over sprak de agent er staat hier helemaal geen beeld.
Craig werd in de boeien geslagen en zei: kijk dan zelf het beeld geeft mij opdrachten kijk dan goed.
Meneer u heeft zich dit waanidee zelf in uw hoofd gehaald.
Nee het bestaat echt zei Craig.
Meneer kijkt u zelf er staat geen beeld.
Craig keek om en het beeld wat hij eerder had zien staan stond er niet meer.
Had hij het zich dan allemaal in zijn hoofd gehaald.
Hij werd afgevoerd naar een gesticht en zag op dat moment in dat het een waanidee was die hij zichzelf in zijn hoofd had gehaald, toch zei een ander deel van zijn gedachten dat het beeld echt had bestaan, alsof twee persoonlijkheden om voorrang vochten in zijn hoofd.
Huilend liet hij zichzelf op de grond zakken.
Hij zou hier nooit meer wegkomen hij was een gestoorde gek met een waanidee.
Hij zou de rest van zijn levenstijd tijd door brengen in deze tbs kliniek.
Hij zou te drinken en te eten krijgen, zonder scherp bestek want dat was te gevaarlijk, straks zou hij zichzelf daar nog wat mee aandoen.
Het dagelijkse eten en drinken was het dichtste wat hij bij zijn oude leven zou komen.
Pijn en verdriet maakten zich van hem meester.
Het was allemaal begonnen toen zijn vriendin hem verliet vanaf toen was zijn situatie snel achter uitgegaan.
De bewakers brachten hem een brief van zijn exvriendin.
Daar stond het volgende in.

 

Waarom moest het zover komen, het was niet nodig geweest.
Als ik je ooit gekwetst heb spijt me dat, maar het was dit toch niet waard.
Ik voel mezelf schuldig dat ik je niet heb kunnen redden.
Liefs Penny.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Ik ben benieuwd wat mensen van mijn verhalen vinden dus reacties zijn altijd welkom.

Geplaatst op: 2012-12-08 15:04:27 uur