Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Columns/Blogs
Geplaatst:
25 november 2012, om 09:23 uur
Bekeken:
518 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
121 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Nostalgie door de maag ingegeven"


Een bekende uitspraak is dat liefde door de maag gaat. Dit moet dan zoveel betekenen als  wanneer de liefde in optima forma floreert, de rauwe bonen zoet smaken. Daar tegenovergesteld, als de liefde met donkere wolken omringd is, zal de biefstuk zelfs met lange tanden niet te pruimen zijn. In dit voorbeeld is het de liefde die zicht uitspreekt via het spijsverteringsorgaan.

 

Het kan ook wel eens omgekeerd werken, waarbij de maag de indicator is van andere gevoelens of herinneringen. Zoiets overkwam mij onlangs toen wij bij mijn zus op visite waren in Hoogerheide. Mijn zus van negentig en haar man van drieënnegentig nodigen ons dan altijd uit voor een lunch in een plaatselijk restaurant of eetcafé.

 

Het café nabij op de hoek had een nieuwe uitbater gekregen. Een mooie gelegenheid om daar eens kennis te maken en de menukaart aan een kritische test te onderwerpen. Maar zover kwam het niet, want we hadden ons nauwelijks aan een tafeltje gezet of een jonge man –naar wat later bleek ook de nieuwe eigenaar te zijn - prees zijn specialiteit aan: Gebakken bloedworst met eveneens gebakken schijfjes appel en kaantjes. De bloedworst kwam uit België, want in ons land is er schijnbaar moeilijk aan te komen. Althans aan de “echte,” volgens de jonge uitbater.

 

Onze smaakpupillen deden verhaal en wierpen ons meteen een halve eeuw terug in geschiedenis, toen bij ons ouderlijk thuis jaarlijks in de slachtmaand  (november) een varken werd geslacht. Het hele slachtritueel spoelde als een film door mijn hoofd. De huisslachter  kwam in de vroege morgen om het varken te doden (details zal ik u besparen). Daarna was de eerstvolgende handeling, een diepe snee maken in de keel van het dier, dat op een zij lag, om het bloed op te vangen. Met een voorpoot werd op het laatst nog een pompende beweging gemaakt zoals bij een oude waterpomp, om het laatste bloed  uit het lichaam te kolken. Met stro op en rond het dier werden de stekelige haren daarna weggebrand en vervolgens werd het dier aan de buikzijde van kop tot achterwerk open gesneden/gekapt en de meeste inwendige organen werden verwijderd. De darmen kregen nog een bestemming als omhulsel voor de worsten, na een grondige reiniging.

Daarna werd het met de achterpoten op een ladder vastgebonden en schuin tegen een muur gezet.

 

 Dit als eerste vorm van besterven (vlees malser laten worden) en in afwachting van de keurmeester van het plaatselijk abattoir, die moest beoordelen of het dier consumptiegeschikt was, wat  bekrachtigd werd met een stempel op hammen en speklagen. Meestal in de avond werd het varken “aan kant gemaakt,” zoals dat bij ons werd genoemd. (gebraden, gekookt, gemalen, gesteriliseerd, gepekeld etc.)

 

De bloedworst was een van de eerste vleeswaar die op tafel kwam en dat meestal op zondagochtend. Wij vonden dat een van de lekkerste hapjes van de keu. Temeer ook omdat het een beperkte hoeveelheid was en daardoor van korte duur. Ham en spek, dat we bijna dagelijks voorgeschoteld kregen, kwam ons vaak de neus uit.

 

We lieten de menukaart voor wat het was en bestelden instemmend vier maal gebakken bloedworst, met kaantjes en appelschijfjes, met daarbij geroosterd brood.

 

Zoals de liefde invloed schijnt te hebben op smaak, zo had de herinnering aan ons nostalgisch verleden onze menukeuze bepaald.

 

We werden niet teleurgesteld in het ouderwetse gerecht en de heren (nou ja heren?) bestelden nog een tweede portie. We hadden tevens voldoende gespreksstof op te halen uit die “Goede oude tijd!” 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Ik krijg hier geen trek van, maar ja mijn smaakpapillen worden de laatste tijd toch al aardig op de proef gesteld als wij (o schande!) achter de tv ons maaltje nuttigen en een nijlpaard keert op de beeldplaat zijn achterste naar de kijker om er een groenachtige massa uit te persen. Je kunt er als het ware je bord onder houden...

Geplaatst op: 2012-11-25 16:25:59 uur