Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Verdriet
Geplaatst:
2 november 2012, om 07:03 uur
Bekeken:
646 keer
Aantal reacties:
7
Aantal downloads:
121 [ download ]

Score: 9

(9 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"hun echo's sterven nooit"


 

Mijmerend sta ik aan jouw graf

 

transparant weerkaatst het zonlicht

 

af en toe is er een glimlach

 

tussen tranen op mijn gezicht

 

 

Ingetogen, het hoofd gebogen

 

denk ik aan ons weerzien ooit

 

herinner ik mij onze lieve woorden

 

want hun echo's sterven nooit...

 

 

 

Eugeen Van de Weyer 



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:



Een heel mooi ontroerend gedicht zo vol van liefde!

Eugeen, mijn bewondering is groot, sublem verwoord!

Fijne dinsdag gewenst. Hartelijk liefs xx van Corry.*

Geplaatst op: 2012-11-06 15:20:44 uur

Om te janken zo mooi!
groeten van Jos.

Geplaatst op: 2012-11-05 00:11:54 uur

Zoete herinneringen!

Geplaatst op: 2012-11-02 17:26:25 uur

Kort maar ontzettend krachtig!

Geplaatst op: 2012-11-02 14:33:02 uur

-snif-
mooi

Geplaatst op: 2012-11-02 09:07:10 uur

ontroerend!

Geplaatst op: 2012-11-02 08:57:16 uur

Wat een schoonheid van gedicht, ik zou hier zo 10 duimen voor geven! Zo warm zo vol verdriet geschreven door een mooi mens! Liefs Annneke

Geplaatst op: 2012-11-02 07:52:50 uur