Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
10 oktober 2012, om 09:08 uur
Bekeken:
565 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
199 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eldan - Draakje in de sneeuw"


 

In het land waar Eldan de Draak woont, is het bijna nooit écht koud in de winter. Soms sneeuwt het jaren achter elkaar helemaal niet. Dus als het dan voor het eerst in Eldans leven wél sneeuwt...

 

Eldan werd wakker, stapte uit zijn bed en deed het gordijn open. Verbaasd keek hij naar buiten. Wat was dát nu toch? De hele wereld buiten was wit geworden! Er vielen kleine witte bolletjes naar beneden, die boven op het wit op de grond terechtkwamen. Eldan wist echt niet wat er aan de hand was. Snel rende hij naar de slaapkamer van zijn ouders. “Papa, mama, de wereld is wit geworden!”

Papa deed het gordijn open en keek ook naar buiten. “Ja, Eldan, het heeft gesneeuwd! Jij hebt nog nooit sneeuw gezien, hè?”

“Nee papa, wat is dat dan, ‘sneeuw’?”

“Als het heel erg koud is, dan is water niet meer nat, maar hard. En als er dan regen valt, dan is die wit, zoals je nu buiten ziet. En als het zo wit is, dan is het heel erg zacht. Die witte bolletjes die je ziet vallen, die heten sneeuwvlokken. Ga maar eens naar buiten om beter te kijken. Maar pas op hoor, want het is wel heel erg koud buiten, dus zorg dat je het niet té koud krijgt.”

“Okee papa!”

 

Eldan was enorm nieuwsgierig naar die witte wereld, dus hij rende naar buiten. Toen was het opeens wel een beetje koud aan zijn lijf en dat witte spul was echt heel erg koud aan zijn blote voeten. Maar draken hebben een dikke huid, dus Eldan kon echt wel tegen een beetje kou. Hij vouwde zijn vleugels toch maar stevig om zich heen om een beetje warm te blijven.

 

Overal om hem heen dwarrelden van die witte bolletjes, oh ja, sneeuwvlokken!, naar beneden. Eldan ving er een paar met zijn warme hand op. Heel snel verdwenen ze en werden het druppeltjes water. Ooooh, dus zo werkte dat! Sneeuwvlokken waren eigenlijk gewoon waterdruppels die het heel erg koud hadden!

 

Eldan stak zijn snuit een stukje omhoog en blies allemaal kleine vlammetjes naar de vallende sneeuwvlokjes. Ieder vlokje dat hij raakte veranderde meteen in water en viel als een druppeltje verder naar beneden. Ha, dat was wel leuk! Eldan keek op de grond. Daar lag een heel dik pak sneeuw. Nou, dát kon hij nooit allemaal in water veranderen, zoveel draken-adem had hij niet.

 

In de verte hoorde Eldan iemand zijn naam roepen. Daar kwam Cavin de Centaur aangegaloppeerd. In de dikke sneeuw klonken zijn hoeven als een zacht ‘fliffetiflof, fliffetiflof’.

Cavin stopte vlak voor Eldan. “Eldan, kijk, sneeeeeuw!”

Ja, dat wist Eldan al. En die sneeuw begon nu al een wit laagje op zijn hoofd, zijn rug en zijn staart te maken. Hij rilde toch wel even van de kou.

Cavin zag het en vroeg: “Heb jij het zo koud, Eldan?”

Eldan antwoordde: “Ja, ik heb niet zo’n lekker dikke vacht zoals jij, en ook geen hoeven die de kou aan m’n voeten tegenhouden.”

“Oh ja”, zei Cavin, “maar ik heb het nu ook helemaal lekker warm omdat ik zo hard gerend heb!”

Eldan knikte, ja, rennen hielp wel om warm te worden. Hij had een ideetje.

“Zullen we alle sneeuw in de buurt op een grote hoop gooien?” vroeg Eldan.

Cavin lachte: “Jaaaaa, leuk, we gaan een sneeuwberg maken.”

En zo renden de jongens af en aan met grote handen vol sneeuw, tot er een hele grote berg midden in de tuin lag.

 

Eldan keek tevreden naar de berg, toen er opeens iets FLATS, tegen zijn rug aankwam. Eldan draaide zich om en zag Cavin staan, met een grote grijns, en een bal sneeuw in zijn hand. Cavin gooide de bal naar Eldan, PLETS, tegen zijn buik.

Ha, maar dat kon Eldan ook hoor! Hij greep een handvol sneeuw en maakte er met zijn handen een bal van. Hij gooide hem naar Cavin, KLETS, tegen zijn arm. Cavin lachte en maakte gauw weer een sneeuwbal en gooide die naar Eldan.

Maar nu was Eldan slim: toen de sneeuwbal op hem afkwam, spuwde hij er snel een grote vlam naartoe. De sneeuwbal veranderde in een plens water. Maar toen raakte het water hem PLONS! in zijn gezicht.

Even stond Eldan beduusd te kijken, en toen barstte Cavin in lachen uit. Eldan snapte wel dat hij raar stond te kijken en begon mee te lachen. Ja, dat was dus niet zo slim van Eldan, een bal sneeuw voelde toch niet zo jakkie aan als een plons koud water. Volgende keer dook hij wel weg als er een sneeuwbal op hem afkwam.

Volgende keer? Ja, nu, terwijl Cavin het niet verwacht! Eldan pakte een handvol sneeuw en...

En zo begonnen ze aan een groot sneeuwballengevecht: ze gooiden grote en kleine sneeuwballen naar elkaar en ook handenvol losse sneeuw, tot ze allebei helemaal wit zagen!

 

Toen riep Mama Draak vanuit de deuropening “Jongens, willen jullie misschien een lekkere beker warme drakolademelk?”

Nou, dat wilden ze wel, want drakolademelk was heel lekker, met chocolademelk, gemalen vuurvliegjes en brandnetelsap!

Bij de deur droogde Mama Draak de jongens af met een grote handdoek. En toen gingen ze met z’n allen aan de tafel zitten, even uitrusten van het spelen, met een lekkere grote beker warme drakolademelk.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.