Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
26 september 2012, om 20:52 uur
Bekeken:
880 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
271 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eldan - Draakje op het strand"


 

Op een mooie zomerdag ging Eldan de Draak met zijn papa en mama en baby-zusje Vela een dagje naar het strand. Eldan keek zijn ogen uit, wat veel zee zeg, en zulke grote golven! Samen met zijn papa liep hij naar het water. Hij had al eens in zee gezwommen, tijdens zijn avontuur waarin hij Danny de Dolfijn had ontmoet. Maar dat was in heel kalm water geweest, en dit was toch wel iets heel anders. Maar Eldan was een stoer draakje, dus hij ging gewoon samen met papa de zee in om te zwemmen!

Toen ze een tijdje gezwommen hadden, werd Eldan een beetje moe en hij en papa gingen weer aan land, terug naar zijn mama en zusje.

 

Op het stand waren overal kleine poeltjes water en opeens zag Eldan in zo’n poeltje een klein rond maar plat beestje met ogen op steeltjes, een heleboel poten en vooraan twee grote klauwen die eruitzagen als scharen. “Papa, wat is dat?”

“Dat is een krabbetje, Eldan, een beestje dat in de zee leeft.”

Eldan stak voorzichtig een vinger in het poeltje om tegen het krabbetje aan te tikken. En toen... KLAP! Het krabbetje klemde zijn schaar om Eldans vinger. Eldan schrok zich een hoedje en trok zijn hand terug, maar het krabbetje bleef aan zijn vinger geklemd hangen. Het deed geen pijn, want draken hebben een dikke huid die heel wat kan hebben, maar het was wel een beetje vreemd, om zo’n beestje aan zijn vinger te hebben hangen. Eldan vroeg aan het krabbetje: “Hee, waarom doe je dat nou?”, maar het krabbetje gaf geen antwoord en bleef hem maar aanstaren met zijn ogen op steeltjes. Papa gaf het antwoord: “Dat krabbetje dacht dat jij hem wilde aanvallen, en door zich aan je vast te klemmen hoopt hij dat je stopt met je aanval.”

“Maar ik wilde hem toch helemaal niet aanvallen?”

“Nee, maar dat weet hij niet. Krabbetjes zijn niet zo slim en klemmen zich altijd aan je vast als je ze aanraakt of oppakt.”

Eldan knikte, hij begreep het.

Papa zei: “Breng het krabbetje maar naar zee en houd hem in het water, dan laat hij je vanzelf los.”

“Okee papa”, riep Eldan, en hij rende, met het krabbetje aan zijn vinger, terug naar zee en stopte zijn hand onder water. Na een paar tellen liet het krabbetje hem los en het zwom snel weg.

 

Hihi, dat was eigenlijk best leuk.

Eldan begon over het strand te lopen, om te zien of er nog meer poeltjes met krabbetjes erin waren. En ja hoor, hij vond er nog één. Hij pakte het krabbetje zo op dat die niet aan zijn hand kon vastklemmen en hield hem vlakbij de kam op zijn hoofd. Meteen greep het krabbetje zijn kam vast. Haha, dit was echt leuk.

En zo rende Eldan het hele strand over, en elk krabbetje dat hij vond, klemde hij ergens aan vast: zijn kam, zijn staart, zijn vleugels, zijn armen. Na een tijdje hingen er een heleboel krabbetjes aan Eldan vast.

 

Hij rende terug naar papa en mama, en toen hij bij ze was, begon hij groot en breed te lopen en bromde hij met een lage stem “Grrrr, ik ben het gevaarlijke Krabbendraakje!!!” en hij spuwde er grote vlammen bij.

Papa en mama moesten er hartelijk om lachen en baby Vela zat met een verbaasde glimlach naar haar grote broer te kijken.

“Hahaha, leuk, Eldan, je ziet er prachtig uit zo!”, zei mama. Eldan huppelde rond zijn papa en mama zodat de krabbetjes op en neer dansten, waardoor papa en mama nog meer moesten lachen.

Na een tijdje zei mama: “Dat was heel leuk om te zien, Eldan. Maar nu wordt het tijd om wat lekkers te gaan eten, dus laat nu al die krabbetjes maar weer vrij in zee, waar ze thuishoren.”

“Okee mama”, riep Eldan, en hij rende zo hard als hij kon naar de zee en plonsde in het water. Eén voor één lieten de krabbetjes los en zwommen ze weg. Toen het laatste krabbetje losgelaten had, kwam Eldan weer overeind en hij keek de wegzwemmende krabbetjes na en hij zwaaide nog eventjes naar ze: “Daaaag, krabbetjes!”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.