Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Algemeen
Geplaatst:
3 juli 2012, om 18:59 uur
Bekeken:
250 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
59 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"niet te temmen"


achter mijn nieuwe naaimachien

 

naai ik me suf, de lappen stof

 

gaan sneller voorbij dan je kunt zien

 

het schemert dwars voor mijne ogen

 

 

overal draden, bij mijn man

 

plukken ze ze op 't werk al van zijn hoofd

 

je begrijpt niet hoe zoiets kan

 

zou deze chaos blijvend zijn?

 

 

wel honderdvijfentwintig steken

 

maar een nieuw machien is net een paard

 

ongetemd nog is gebleken

 

het hapert, lust er flink op los

 

 

knoopsgaten doe ik met de hand

 

rimpelen ook, o hij kan het wel

 

maar verzet zich toch heel falikant

 

weet u misschien een fluisteraar?



Reageer op dit gedicht!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Al die nieuwe elektrieke apparaten, hoorde ik ooit iemand zeggen. Maar jij krijgt het wel onder de knie!Liefs Anneke

Geplaatst op: 2012-07-04 08:53:02 uur

Leuk, is iets anders :)

Groetjes

Geplaatst op: 2012-07-03 22:53:47 uur

Ik kaN ME DE REAKTIE VAN mARIJE VOORSTELLEN.
fOEI WAT EEN GEDOE MET DIE SPOELTJES, EN DE DRAAD ER IN KRIJGEN.. Toch heb ik veel plezier n het kleren maken gehad.
Als ze afwaren, zo kan ik me een mooie tuinbroek nog herinneren. Leuk gedicht Alida. liefs Berthie knuffel.

Geplaatst op: 2012-07-03 22:03:56 uur