Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Filosofie
Geplaatst:
6 juni 2012, om 16:22 uur
Bekeken:
583 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
137 [ download ]

Score: 4

(4 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De werkelijke aard."


Ik lees net in de krant "Bewolking verpest Venusovergang". Ja zeker, door de bewolking in Nederland is de Venusovergang voor de zon langs een fiasco geworden, met onze oprechte spijt voor het feit dat de weersomstandigheden in Nederland een zo bijzonder moment heeft verpest.


Dikke flauwekul natuurlijk, die Venusovergang ging gewoon door, alleen wij mochten
het niet zien. Nee, daar werd een stokje voor gestoken, overal ter wereld kon men het
zien, maar in Nederland (met uitzondering van enige mensen in het Noorden die door
een minuscuul gat in de bewolking een glimp konden opvangen van dit fenomeen wat
maar 1 keer per “pak hem beet” 105 jaar in ons ogenschouw komt.) hadden we pech.


De enige overgang die ik nu nog mag meemaken in mijn leven, zal die van mijn vrouw zijn en die zal vast niet zo geruisloos voorbij gaan als deze Venusovergang. Ik heb de beelden gezien op youtube en ik moet  zeggen het ziet er toch majestueus uit hoor, zo’n kleine zwarte stip wat voor die gigantische vuurbal langs draait, het geeft je toch een gevoel van nederigheid. Wat zijn wij eigenlijk maar klein wat dat betreft, Venus wordt ook wel onze zuster planeet genoemd omdat de grootte bijna overeenkomt met de aarde. Dus wij zijn ook zo’n stipje die gedoemd is om rondjes te draaien om de zon, daar hangen we dan in de ruimte waarvan niemand weet hoe groot dat het is, en waarvan niemand weet of er ooit een eind aan komt. En mocht er eind aan komen, wat zit daar dan achter. Want logisch gedacht kan er geen eind zijn aan het heelal. Toch?


Aan de aarde zal echter wel eind komen, tenminste aan de mensheid die erop woont wel. Zo als wij omgaan met de aarde en met alles wat erop leeft verdient geen schoonheidsprijs uiteraard. Pure zelfmoord wat wij doen, maar het blijkt in onze genen te zitten want anders hielden we er wel mee op natuurlijk. Maar dat doen we niet, want dan zou ons luxe leventje voorbij zijn.


En maar klagen over bezuinigingen en klagen op de gevestigde orde die zichzelf het hand boven het hoofd houdt en de bevolking uitmelkt. We moeten niet klagen, we laten het allemaal gebeuren. We laten ons uitmelken, we laten ons belachelijke regels opleggen. We doen bijna allemaal mee met deze ridicule manier van leven. Eigenlijk zijn we gek, eigenlijk verdienen we deze aarde niet.

Waarom zitten we eigenlijk op deze aarde, wie of wat heeft dat geregeld, wat is de zin van ons bestaan hier op aard, niet om in vrede te leven, niet om in harmonie met de natuur om te gaan. Nee, de zin is mij reeds ontschoten. Het besef bekruipt mij eerder dat wij hier zijn geplaatst of ontstaan omdat wij de bacterie zijn die de aarde opruimt, het gezwel der aarde anders kan ik het niet zien.


Een snel aangroeiend virus die zich reeds heeft verspreid over de wereld en koste wat het kost de aarde moet vernietigen, omdat dat in ons voorgeprogrammeerde DNA zit. We kunnen er niets aan doen. Terugdenkend aan de venusovergang, zijn wij niet eens zo belangrijk als wij wel denken.


Ik voorspel zelfs, dat mochten we de boel naar de kloten hebben geholpen de aarde nog steeds om de zon draait. En dat er nadat alles is vergaan en alle schade die wij hebben aangericht is opgelost er wel een samenleving zal ontstaan die deze mooie aarde recht aan doet.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Aha, interessant onderwerp. Ten eerste ga ik helemaal mee in je frustratie, het is ook een schande. (Je moet er maar de humor van in kunnen zien) Er is een komediant, Joe Rogan, die denkt er zo over: "de mens op aarde is als een schimmel op een boterham, het kruipt eroverheen en verteert alles."

Maar als -in je laatste stukje- de mens echt uitsterft, en die nieuwe mensheid komt, zoals je schreef, die wel recht aandoet, geloof ik niet. Waarom niet?

Omdat de aard van de wil tot leven is gegrondvest op een bodemloos egoïsme. Leven streeft naar zelfbehoud, en dat kan niet anders dan slachtoffers om je heen maken. In coöperatie sta je een deel van je belang af. Mutualisme, is niet zo efficiënt als parasitisme! De hardnekkigste van allen. De parasitaire levensvorm,het virus, de bloedzuiger, lintwormen, mensen :) enz enz

Vreselijk hè, het ergste vind ik nog wel het Regenwoud dat naar de filistijnen gaat. Was op een debat tussen twee geleerden,(eigenlijk slechts één) De stelling luidde: Minder regenwoud is echt geen ramp.

Ik werd gek en stond paf! Daar moest ik heen, en zo geschiedde...
Dit is mijn verslag nadien:
Debat vandaag; B.Haring "minder regenwoud is echt geen ramp" ...de intrinsieke waarde van een boom, of dier bestaat niet als zodanig, dus niet los van ons oordeel" bla bla Dus Bas, moeten we het daarom maar kappen? hmm, en is het kappen op zich, geen direct zeggen dat het regenwouwd géén intrinsieke waarde heeft? Is dat dan niet het uiten van een waardeoordeel, en dat terwijl de intrinsieke waarde niet gemeten kan worden? Dan blijft er toch één ding over.., dan blijf je er gewoon vanaf :)
Volgende irritatie was: Het hele debacle werd slechts gezien vanuit het perspectief 'wat doet het voor ons? Wat voor waarde geeft en betekend het voor ons? Dus vanuit de mens voor de mens. Maar is dit geen eigen rechter spelen? Je werpt een stelling, die je krom of recht kunt lullen, (en dat intellectueel gehalte hooghouden was de oorzaak dat iedereen om de kern heen draaide..) En dan de vraag, wat is ramp? Een ramp is datgene wat ons in ellende doet verkeren, pijn en frustratie bijvoorbeeld. Goed beschouwd is het omzagen van bomen met nesten en leven, het aanrichten van een ramp. Het is misdadig, en de redenen die ervoor gegeven worden zoals het niet weten van eventuele surrogaten en medicijnen, zijn natuurlijk drogredenen, want om alle natuur te verwoesten enkel voor het geld, is nooit niet goed te praten. Of ben ik echt de enige die dit zo ziet? Kennelijk wel, want hier is het hele debat geen woord over gerept. En dan het verhaal van de 10 laatste reuzenpanda's. Vraag was: zou je alles doen om de soort in leven te houden? Ik zeg nee. Raar? Welnee, alleen wanneer de dieren door ons toedoen uitsterven, maar dat was bij de Panda niet het geval, bovendien vind ik dieren stoer, juist omdat ze er door hun eigen kracht zijn. Daarvoor alleen verdienen ze bestaansrecht, dus ons respect. Je maakt ze niet afhankelijk, dan hebben ze hun natuurlijke eer verloren. Je gaat de hulpeloze niet ondersteunen als de wetten van de natuur er anders over denken. Focus je liever op de preventie van uitsterven van die dieren die wel goed gaan, en in ruime getale aanwezig zijn. Samengevat; Hele debat op zich is onzin, omdat een kind zelfs aanvoelt wat goed is en niet. Beelden van kaalkap frustreert mensen, en we krijgen stress. De wil om goed te doen was volledig vergeten. Net als ons natuurlijke gevoel voor goed en slecht. De stelling van een professor; Bas Haring, dat het geen ramp is met minder, is een slecht voorbeeld. Er is een algemeen gebrekkig besef, en een te geringe aandacht voor dit probleem, en het goedpraten daarvan is een doorn in het oog van diegenen die wel genieten van de natuur. Maar het allerbelangrijkste, ontglipte argument, is nog wel, dat het totaal geen kwestie is wat wij ervan vinden, of wat hwet voor ons doet, nee, ik dacht dat er nog miljoenen beesten leefden? Pardon, zij kunnen niet praten, maar ik wel :) en mijn logica zegt me, zonder diep te hoeven nadenken, dat Bas Haring een grote eikel is. Die via dit soort kutstreken, zichzelf weer eens mooi in de picture zet. Negatieve aandacht= tenslotte ook aandacht. Kracht van de marketing: Laat je veel zien, maakt niet uit hoe. Groet!

Geplaatst op: 2012-06-07 11:09:44 uur