Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Kinder
Geplaatst:
4 mei 2012, om 18:04 uur
Bekeken:
1145 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
325 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Eldan - Het verkouden draakje"


 

Eldan was nog een heel klein draakje. Hij had nog maar net leren vuurspuwen.
Zijn vader, een hele grote draak die prachtige vlammen kon maken, had het hem geleerd.
Natuurlijk had papa hem ook heel goed geleerd dat hij voorzichtig moest zijn met vuurspuwen, want anders zou hij zomaar eens iets per ongeluk in brand kunnen steken.
Eldan had lekker rondgevlogen en geprobeerd mooie vlammetjes in de lucht te maken. Soms had hij stiekem ook wel eens een takje of een paddenstoel in brand gestoken, gewoon om te zien hoe dat was. Maar dat deed hij alleen als het helemaal veilig was, als hij niet per ongeluk iets anders mee in brand kon steken. Ja, vuurspuwen was leuk!
Nu ging hij terug naar huis, mama zou vast al wel bezig zijn met het avondeten te maken.

Maar Eldan voelde zich toch niet helemaal lekker. Hij moest soms hoesten, zijn neus kriebelde. Zou hij soms te veel vuur gespuwd hebben? Kon dat?
Hij landde in een grasveldje om even uit te rusten. Zijn neus bleef maar kriebelen, kriebelen, kriebelen!
En toen... hij kneep zijn ogen dicht en... ha... haaaaaa... haaaaaa TSJOE!
Poe, dat luchtte best een beetje op.
Eldan opende zijn ogen weer en schrok zich een hoedje!
Vlak voor hem kwamen er allemaal kleine knetterende vlammetjes uit het gras.

Hij had zomaar vanzelf vuur gespuwd bij het niezen!
Snel doofde hij alles met zijn staart.
Oeps, dat was niet goed. Misschien was hij wel ziek!
Maar Eldan wilde niet ziek zijn, hij wilde lekker rondvliegen en vuurspuwen, niet de hele dag in z’n bed liggen. Hij hoopte maar dat het snel over zou gaan.

Eldan steeg weer op en vloog verder naar huis. Onderweg moest hij nog een paar keer niezen, maar dat was niet erg, zo hoog in de lucht.
Toen hij bij zijn huis was aangekomen, bleef hij maar denken: niet niezen, niet niezen, niet niezen hoor!
Papa vroeg hem of hij lekker met vuur gespeeld had en Eldan vertelde er alles over. Nou ja, bijna alles dan, hè. Toen liep Eldan door de eetkamer, om naar mama in de keuken te gaan.
Maar halverwege de eetkamer kwam het weer!
Ha... haaa... haaTSJOEOEOE!!
Hij keek weer op en oh, oh, nee toch! Er liep een lang spoor van vlammen over het tafelkleed. Oei, wat moest hij nu toch doen?
Mama had het al gehoord en geroken en kwam snel uit de keuken om met haar grote staart de vlammen te doven.
Ha... haaaaa... haaTSJOEOEOEOEOEOE!!!
Eldan kon het niet helpen, het was er weer uit voor hij het tegen kon houden. Hij keek bang naar zijn moeder, die hij ondergeniest had. Gelukkig kunnen drakenmoeders heel goed tegen de vuurtjes van hun drakenkinderen, dus er was helemaal niets ergs met mama aan de hand. Ze doofde de vlammetjes, liep op Eldan af, draaide hem om en duwde hem zo de deur uit, naar buiten, daar kon zo’n niesbui toch wel wat minder kwaad.
Snel plukte ze een paar kruiden uit het tuintje voor het huis, terwijl papa een kommetje water naar buiten bracht.
Mama deed de kruiden in het water en hield het kommetje onder Eldans snuit. Papa en mama begonnen vlammetjes het water in te blazen, en al snel begon het water te koken en steeg de geur van de kruiden op in Eldans neus.
Hij ademde ze diep in, totdat het water helemaal verdampt was.

Eldan snuffelde eens met zijn neus en keek beurtelings zijn papa en mama aan. Die zaten glimlachend te wachten wat er ging gebeuren. Nou ja, er gebeurde dus niets. De kriebel in zijn neus was over, geen gehatsjoe meer!

Papa en mama namen Eldan bij de hand en vrolijk dansten ze het huis weer in.
Die avond aten ze heerlijk aan de tafel, waar ze moesten lachen om het brandspoor in het tafelkleed, als herinnering aan Eldans eerste vuurverkoudheid.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.